Χορεύοντας με {CR}τις (ευρωπαϊκές) αναμνήσεις

Δύο μέρες μόνο. Σαν τα παλιό σίριαλ του MEGA που ταρακουνούσε σαν τρελό τα μηχανάκια της AGB. Δύο 24ωρα έμειναν μέχρι οι φίλοι του Ολυμπιακού (και όχι μόνον αυτοί, ασφαλώς) να μάθουν τον προσεχή ευρωπαϊκό αντίπαλο της ομάδας τους, στα ταραγμένα κάποιες φορές ύδατα του Europa League.

Εδώ, ταιριάζει το «απ’ όλα έχει ο μπαχτσές». Γιατί αν κάποιος δει το μπουκέτο των ομάδων που οριστικοποίησαν το βράδυ της Πέμπτης την παρουσία τους στη δεύτερη σε σπουδαιότητα διοργάνωση της Ευρώπης, καταλήγει στο συμπέρασμα πως υπάρχουν άνθη λογιών λογιών και κάποια μάλιστα έχουν και αγκάθια!

Ισως είναι οι χρυσοποίκιλτες ομάδες που έρχονται από την Πρέμιερ Λιγκ. Αυτές με τα βαριά ονόματα. Ακόμη ακόμη η ιταλιάνα από το Μιλάνο (Ιντερ). Η σπανιόλα που εκπροσωπεί ένα ποδόσφαιρο που πάντα βάζει δύσκολα στους δικούς μας. Ο «πολύς» Αγιαξ που μάλλον ακόμη είναι ζαλισμένος μετά τη σφαλιάρα από τη Βαλένθια. Αλλά βέβαια, υπάρχουν και ομάδες που δεν χρειάζεται να προκαλούν φόβο – μόνο σεβασμός τους πρέπει. Είναι η Μπράγκα, η Λιντζ, η Γάνδη, η Εσπανιόλ, η Μάλμε, η Βασιλεία, η ραγδαία ανερχόμενη Ζάλτσμπουργκ και βέβαια η γνώριμή μας από την Τουρκία, Μπασακσεχίρ.

Ολες μα όλες κάτι θυμίζουν. Οι περισσότερες έχουν κοντραριστεί στο παρελθόν με τον Ολυμπιακό. Πιο πρόσφατα, η Μπασακσεχίρ που ναι μεν θέλει να ανέβει στην ιεραρχία και θεωρείται ως η αγαπημένη του Ερντογάν, ωστόσο η φανέλα της είναι… πούπουλο! Κι αυτά κάποιες ώρες μετρούν. Οπως τον περασμένο Αύγουστο, όταν ο Ολυμπιακός νίκησε δύο φορές τους Τούρκους στον τρίτο προκριματικό γύρο. Μια δυνατή ομάδα, που όμως λύγισε τότε στην έδρα της, απέτυχε να νικήσει τον Σα σε πέναλτι, αλλά έκανε την πλέον δυνατή έκπληξη της προχθεσινής βραδιάς όταν έβαλε… χαλινάρι στα πουλάρια της Γκλάντμπαχ. Ηθελε μόνο νίκη στο Μπέκελμπεργκ, την πήρε, τέζα η πρωτοπόρος της Μπουντσελίγκα και ομάδα – έκπληξη σε αυτό το πρώτο μισό της σεζόν.

ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΝΗΜΗ. Αν τώρα κάνουμε μια βουτιά στον χρόνο, τι θα βρούμε; Μπορούμε να ανασύρουμε από τη μνήμη την επιτυχία του Ολυμπιακού το ’74 απέναντι στη Σέλτικ. Το 1-1 στη Σκωτία ανετράπη στο Γ. Καραϊσκάκης με δύο γκολ νωρίς νωρίς από τους Κρητικόπουλο και Σταυρόπουλο (2-0). Με τον Αγιαξ, ο Ολυμπιακός έχει υπέροχες αναμνήσεις. Το ’83 όταν στο Ολυμπιακό Στάδιο δεν έπεφτε καρφίτσα, το γήπεδο έγειρε και ήρθε το 2-0 στην παράταση με δύο γκολάρες του Αναστόπουλου που έδωσαν την πρόκριση στους Ερυθρόλευκους (0-0 στην Ολλανδία το πρώτο ματς). Λίγα χρόνια μετά, στο (τότε) Κυπελλούχων το 4-0 στην έδρα του Αίαντα ήταν αδύνατο να ανατραπεί (1-1) και έμειναν οι πιασάρικες ατάκες του Αλκέτα για τον Φαν Τόγια! Το ’98 σε όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ ουδείς λησμονεί ένα υπέροχο γκολ του Αλεξανδρή (1-0) ανήμερα των 30ών γενεθλίων του. Η Σεβίλλη, τώρα, ανασύρει από τη μνήμη στους παλιότερους τον Σούκερ, όταν το μακρινό ’95 ήρθε εδώ ο Κροάτης και με γκολ στην παράταση μείωσε σε 2-1 και έδωσε το εισιτήριο στους Ισπανούς (1-0 το πρώτο ματς). Η Μπενφίκα πάντα ήταν μια κόντρα περίεργη, το ’73 έβγαλε έξω τον Ολυμπιακό με δύο νίκες και το ’83 παρά τα φοβερά όνειρα, στο ΟΑΚΑ ήρθε πενιχρή νίκη (1-0) που θρυμματίστηκε στην Πορτογαλία (0-3). Αλλά μετά, γεύση υπέροχη! Το 5-1 του 2008 επί ημερών Βαλβέρδε, σηματοδότησε μια εντυπωσιακή βραδιά της τότε ωραίας ομάδας, ενώ το 2013 «μίλησε» στην Πορτογαλία ο Τσόρι (1-1) και στο Νέο Φάληρο ο Κώστας Μανωλάς (1-0). Οσον αφορά στη Μάλμε, το 2014 βρήκε στο διάβα του ο Ολυμπιακούς τους Σουηδούς στον όμιλο. Ηττήθηκε (0-2) έξω, νίκη και εισιτήριο Europa εδώ (4-2).

Με τους Κόκκινους Διαβόλους, ο Ολυμπιακός δεν παίζει συχνά. Τρεις φορές έχει τεθεί αντιμέτωπος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τα πρώτα τετ α τετ τον πλήγωσαν (το 2001 δύο ήττες με σκορ 0-2 και 0-3 στον όμιλο), όπως άλλωστε και έναν χρόνο μετά (0-4, 2-3). Αλλά το 2014, ώριμος πλέον ο Ολυμπιακός, άγγιξε σε νοκάουτ ματς την υπέρβαση. Με γκολ-ποίημα ο Τσόρι υπέγραψε ένα 2-0 στην κόκκινη έδρα, ωστόσο το 0-3 στο Μάντσεστερ ήταν πικρό…