Οι κολασμένες διαδρομές {LF}του Βαζαίου

Toυ πήρε λίγες μέρες παραπάνω, αλλά έστω και ετεροχρονισμένα γιόρτασε με την ψυχή του το όνομά του!

Τον Ανδρέα Βαζαίο εννοώ, ο οποίος κανονικά γιόρταζε στις 30 Νοεμβρίου, αλλά το πάρτι του το φύλαγε για τη Γλασκώβη, όπου τίναξε την μπάνκα στον αέρα!

Ο συχωρεμένος ο Ουμπέρτο Εκο έγραφε πως «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», αλλά για την κολύμβηση αυτές περισσεύουν και τον Αύγουστο, αλλά και τον Δεκέμβριο, που υποτίθεται ότι δεν είναι ο μήνας της κολύμβησης…

Πριτς που δεν είναι, ακόμη κι αν δεν ήταν, τον έκανε τέτοιον στα καθ’ ημάς ο 25χρονος κολυμβητής κατακτώντας δύο χρυσά μετάλλια και ένα χάλκινο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της 25άρας πισίνας, χώρια το ρεκόρ στα 200μ. μεικτή ατομική (1.50.58), το οποίο άρπαξε από τον Λάζλο Τσεχ: όχι απ’ όποιον κι όποιον, αλλά από το ιερό τέρας της μεικτής ατομικής που εάν δεν είχε πέσει πάνω στον Μάικλ Φελπς δεν θα ‘χε αφήσει όρθιο ούτε κολυμπηθρόξυλο στις πισίνες απανταχού του πλανήτη! Πριν από τρία χρόνια πάλι επί βρετανικών υδάτων (Λονδίνο) ο Βαζαίος είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στα 200μ. μεικτή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της 50άρας πισίνας, ακολούθησε ο αποκλεισμός του από τον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων, την επόμενη χρονιά ανέβηκε πάλι στο πρώτο σκαλί του βάθρου στην Κοπεγχάγη και πάει λέγοντας…

Κάποτε η Ελλάδα ήταν ο πτωχός συγγενής στις μεγάλες διοργανώσεις και περιμέναμε πού και πού μια σπανίζουσα

πρόκριση (της Σοφίας Δάρα, της Ελλης Ρουσσάκη και του Χαράλαμπου Παπανικολάου) για να γελάσει το χειλάκι μας. Τότε πνιγόμασταν στις πισίνες, αλλά καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια!

Καιρός επίσης φέρνει τα μετάλλια που έχουν δρέψει στα ευρωπαϊκά και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα ο Γιαννιώτης, ο Γρηγοριάδης, η Νιαγκουάρα, ο Δρυμωνάκος, ο Σαμιλίδης, ο Χρήστου, η Λυμπερτά, η Αραούζου, ο Γκολομέεφ, ο Βαζαίος και η Ντουντουνάκη…

Και πού διαπρέπει ο Βαζαίος; Δεν κάνω διακρίσεις στον βαθμό δυσκολίας, αλλά, διάβολε, οι μεικτές και το 200άρι της πεταλούδας είναι κολασμένα αγωνίσματα!