Σχέδιο με εκκαθάριση και πώληση περιουσιακών στοιχείων

Προς ιδιωτικοποίηση οδεύει η ΛΑΡΚΟ μέσω εκκαθάρισης και πώλησης των περιουσιακών της στοιχείων, με την κυβέρνηση να ανακοινώνει τις τελικές αποφάσεις της στις αρχές του νέου έτους.

Αυτό έκαναν γνωστό στα σωματεία των εργαζομένων της βιομηχανίας οι υπουργοί Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας και Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης κατά τη διάρκεια σύσκεψης το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής. Η πολιτική ηγεσία κάλεσε τα συνδικάτα να υποβάλουν προτάσεις για τη ΛΑΡΚΟ αλλά αποσαφηνίζοντας ότι το πλαίσιο με το οποίο θα δοθεί η τελική λύση για την επιχείρηση είναι αυτό που έχει συμφωνηθεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οι Βρυξέλλες στην τελευταία απόφασή τους για τη νέα παραπομπή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, καθώς δεν συμμορφώθηκε σε προηγούμενη για την ανάκτηση παράνομων κρατικών ενισχύσεων ύψους 136 εκατ. ευρώ, διατηρεί ανοιχτό τον δρόμο αναβίωσης της πώλησης του εργοστασίου της Λάρυμνας και των ορυχείων. Το ΤΑΙΠΕΔ είχε δρομολογήσει το 2014 δύο διαγωνισμούς, οι οποίοι δεν υλοποιήθηκαν. Αξίζει να σημειωθεί ότι αν πουληθούν τα περιουσιακά στοιχεία της ΛΑΡΚΟ τότε παύει η υποχρέωση της επιστροφής των παράνομων ενισχύσεων προς το κράτος.

Σύμφωνα με πληροφορίες στη διάρκεια της σύσκεψης οι Σταϊκούρας και Χατζηδάκης ξεκαθάρισαν ότι η τελική έκβαση της ιδιωτικοποίησης της ΛΑΡΚΟ θα πρέπει να έλθει με τη βιομηχανία σε λειτουργία. Είτε επιλεχθεί η εκκαθάριση είτε η ειδική διαχείριση, το εργοστάσιο θα πρέπει να είναι ανοιχτό.

Τα σωματεία των εργαζομένων διαφωνούν με το σπάσιμο της επιχείρησης, ζητούν τη διατήρηση ενιαίας της ΛΑΡΚΟ και υπογραμμίζουν ότι δεν έλαβαν διαβεβαιώσεις αναφορικά με τη διατήρηση των 1.200 θέσεων εργασίας.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ. Το σχέδιο που επιχειρεί να αναβιώσει η ηγεσία του υπουργείου είναι αυτό του 2014. Η τότε κυβέρνηση αποφάσισε και γνωστοποίησε στην Κομισιόν την απόφασή της να πουλήσει τη βιομηχανία και την περιουσία της σπάζοντάς τη σε δύο κομμάτια.

Ο πρώτος διαγωνισμός θα αφορούσε την πώληση του μεταλλουργικού εργοστασίου στη Λάρυμνα και το 40% των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης του μεταλλείου λατερίτη του Αγίου Ιωάννη.

Ο δεύτερος διαγωνισμός θα αφορούσε την πώληση το 73% των δικαιωμάτων εξόρυξης λατερίτη της Εύβοιας και το 100% των δικαιωμάτων εξόρυξης λατερίτη της Καστοριάς.

Για αυτούς τους διαγωνισμούς απαγορευόταν η συμμετοχή εταιρειών μετόχων της ΛΑΡΚΟ ή εμπλεκομένων με αυτούς, ενώ δεν υπήρχε υποχρέωση επαναπρόσληψης των εργαζομένων της. Ουσιαστικά θα πωλούνταν το 33% της καθαρής λογιστικής αξίας της ΛΑΡΚΟ που αντιπροσώπευε το 60% της συνολικής εξορυκτικής δυναμικότητας της βιομηχανίας.

Στη ΛΑΡΚΟ μέτοχοι είναι το ελληνικό Δημόσιο (ΤΑΙΠΕΔ) με 55,2%, η ΔΕΗ με 11,4% και η Εθνική Τράπεζα με 33,4%.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Σήμερα η ΛΑΡΚΟ είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένη. Σωρευτικά, την τελευταία δεκαετία (2009-2019) η ΛΑΡΚΟ έχει κοστίσει στο ελληνικό Δημόσιο, σε εταιρείες του ευρύτερου Δημοσίου (ΔΕΗ, ΕΤΕ) και τελικά στον έλληνα φορολογούμενο πανάκριβα. Το άμεσο κόστος εκτιμάται σε πάνω από μισό δισ. ευρώ, χωρίς να συνυπολογιστεί η απαξίωση της επένδυσης του Δημοσίου, της ΔΕΗ και της ΕΤΕ στο μετοχικό κεφάλαιο.

Μόνο κατά την τελευταία τετραετία 2015-2018 η ΛΑΡΚΟ κατέγραψε σωρευτικές ζημιές της τάξης των 148 εκατ. ευρώ. Η (αρνητική) καθαρή θέση το 2018 είναι -308 εκατ. ευρώ από -217 εκατ. ευρώ το 2015, ενώ το 2019 η κατάσταση εκτιμάται και αναμένεται να είναι ακόμα χειρότερη.

Ενα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην υπόθεση της ΛΑΡΚΟ είναι τα χρέη προς τη ΔΕΗ. Εγιναν διαδοχικές συμφωνίες διακανονισμού των οφειλών της βιομηχανίας προς τη ΔΕΗ και απέτυχαν όλες, ανεξαιρέτως. Τα χρέη της ΛΑΡΚΟ προς τη ΔΕΗ έχουν εκτοξευθεί από 145 εκατ. ευρώ το 2012 σε 340 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο του 2019. Ουσιαστικά, η ΛΑΡΚΟ δεν πληρώνει τους λογαριασμούς της στη ΔΕΗ για να μπορεί να ζει. Σήμερα αδυνατεί να καταβάλει έστω και το ελάχιστο συμφωνημένο μηνιαίο ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ.

Επιπλέον, αδυνατεί να εξυπηρετήσει οφειλές πάνω από 60 εκατ. ευρώ (έως τα μέσα Οκτωβρίου 2019) σε προμηθευτές και τρίτους, πέραν της ΔΕΗ.