Ανακρίβειες

Οταν στη δημόσια σφαίρα διατυπώνεται μια καραμπινάτη πολιτική ανακρίβεια, ο άνθρωπος τον οποίο αφορά έχει δύο επιλογές. Η μία είναι να βάλει τις φωνές. Ο Αντώνης Σαμαράς, ας πούμε, ακούει με ικανοποίηση τον τελευταίο καιρό μια σειρά από στελέχη του κόμματός του να τον προτείνουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάφορα επιχειρήματα: ότι είναι ο πιο καλός, ο πιο έντιμος, ο πιο γενναίος. Ωσπου κάποιος τον χαρακτήρισε και «συναινετικό»! Εκεί δεν άντεξε. Κι έβγαλε έναν λόγο στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας που διέλυσε κάθε ψευδαίσθηση. Και για «λαθρομεταναστευτικό» μίλησε στους «συμμαχητές» και τις «συμμαχήτριές» του, και αποδέσμευση από την «επιζήμια» (μόνο;) Συμφωνία των Πρεσπών ζήτησε και τις κινήσεις κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία κατήγγειλε.

Η άλλη επιλογή για ένα θύμα μιας ανακρίβειας είναι να σωπάσει. Οχι επειδή φοβάται ή αισθάνεται ένοχος. Ούτε επειδή δεν μπορεί να απαντήσει στον τερατολόγο. Αλλά επειδή δεν θέλει να πέσει στο επίπεδό του. Αυτά που είχε να πει, άλλωστε, τα είπε και τα έγραψε όταν έκρινε εκείνος. Δεν θα το κάνει και όταν τον προκαλεί ο κάθε πολιτικός τυχοδιώκτης.

Μιλώντας την περασμένη Πέμπτη στο πανεπιστήμιο Sciences Po, στο Παρίσι, ο Αλέξης Τσίπρας εντόπισε τα αίτια της κρίσης στον τρόπο που λειτούργησε το ελληνικό πολιτικό σύστημα μετά το 1974, με αποκορύφωμα την περίοδο λίγο πριν και λίγο μετά την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη. Ενας απλός υπολογισμός είναι αρκετός: υπεύθυνη για την κρίση δεν είναι η διακυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, όταν εκτοξεύθηκαν ο δανεισμός και τα ελλείμματα, αλλά η περίοδος Κώστα Σημίτη, όταν μπήκαν σε τροχιά οι μεταρρυθμίσεις και ο εκσυγχρονισμός της χώρας.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ο πρώην πρωθυπουργός προβαίνει σε πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας προκειμένου να ξεπλύνει τις ευθύνες τόσο του ίδιου όσο και των περιστασιακών του συμμάχων. Ενα κλασικό θύμα αυτής της τακτικής ήταν και ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου, που παραπέμφθηκε τρεις φορές σε δίκη για παράβαση καθήκοντος – αν και, για να είμαστε ειλικρινείς, εναντίον του δεν στράφηκε μόνο ο Τσίπρας, αλλά πολύ περισσότεροι παράγοντες της Αριστεράς και της Δεξιάς, ανάμεσα στους οποίους τόσο ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο κι εκείνος που τόσο πολύ θέλει να τον διαδεχθεί.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα fake news μπορεί να αναπαράγονται και να διαιωνίζονται χωρίς να αντιδρά κανείς. Μεταξύ των παρισταμένων στην ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στο Παρίσι, δεν έπρεπε κάποιος να αντικρούσει τους θρασείς ισχυρισμούς του; Μεταξύ των 695 ανθρώπων που απαρτίζουν την Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ (οι 250 από τους οποίους προέρχονται από τον χώρο του ιστορικού ΠΑΣΟΚ και των κινήσεων της Κεντροαριστεράς), δεν αισθάνθηκε ούτε ένας την ανάγκη να προστατεύσει την ιστορική μνήμη, να υπερασπιστεί τον Κώστα Σημίτη και να αποδώσει τα του Καίσαρος των Καίσαρι;