Ο άγ(ρ)ιος πόλεμος {LF}του Προφήτη Ηλία

Στη συλλογική μνήμη των κατοίκων της Ηλιούπολης το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία αποτελούσε ανέκαθεν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, καθώς είναι συνδεδεμένο με μερικές από τις ομορφότερες στιγμές της ζωής τους. Στον γραφικό ναΐσκο του 18ου αιώνα πολλοί εξ αυτών αντάλλαξαν όρκους αγάπης και άλλοι άκουσαν για πρώτη φορά το όνομά τους. Ωστόσο και στην καθημερινότητά τους υπήρξε πεδίο «απόδρασης», περισυλλογής και χαλάρωσης, ενώ παραδοσιακά γιόρταζαν στον περίβολό του την Καθαρά Δευτέρα. Τους τελευταίους μήνες ωστόσο λένε ότι το ξωκλήσι στους πρόποδες του Υμηττού κινδυνεύει να χάσει τον χαρακτήρα του. Γύρω του έχει υψωθεί ένας τοίχος από τούβλα, με πρωτοβουλία του εφημερίου Στυλιανού Καρπαθίου. Σκοπός – όπως τουλάχιστον υποστηρίζει – η επέκταση και ανάπτυξή του.

Τα σχέδια του ιερέα όμως βρίσκουν αντίθετη τόσο τη νέα δημοτική αρχή όσο και την πλειονότητα των κατοίκων, που βλέπουν αφενός ένα τοπόσημο να καλύπτεται από μια κατασκευή αμφιβόλου αισθητικής και αφετέρου να καταπατάται ένα τμήμα του βουνού-πνεύμονα πρασίνου. Η διαφωνία για την τύχη του ναού, μάλιστα, φαίνεται ότι θα φτάσει στις δικαστικές αίθουσες, κατόπιν αλληλομηνύσεων μεταξύ του δημάρχου Ηλιουπόλεως Γιώργου Χατζηδάκη και του εφημερίου, αφού η προσπάθεια του δευτέρου για επέκτασή του και η σθεναρή αντίδραση του πρώτου οδήγησαν την κόντρα στα άκρα, με καταγγελίες ακόμα και για ξυλοδαρμούς.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο και αντιπρόεδρο του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού (ΣΠΑΥ), την Τρίτη «ο ιερέας συνεπικουρούμενος από μέλη της οικογένειάς του επιτέθηκε αρχικά φραστικά και εν συνεχεία φυσικά στον ίδιο, στους δύο αντιδημάρχους και στον γενικό γραμματέα του δήμου που μετέβησαν στο σημείο» προκειμένου να σταματήσουν τις εν εξελίξει αυθαίρετες, όπως τις χαρακτηρίζουν, οικοδομικές εργασίες.

ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΙ. Ολα ξεκίνησαν στις αρχές Ιουνίου, λίγες ημέρες μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές που επέφεραν αλλαγές στη διοίκηση του δήμου: «Τότε, πριν ακόμα η νέα δημοτική Αρχή αναλάβει καθήκοντα, ο εφημέριος, εντελώς αυθαίρετα, ξεκίνησε εργασίες επέκτασης του ναού, που βρίσκεται μάλιστα εντός της Β’ δασικής ζώνης του Υμηττού. Οταν εκλήθη να παρουσιάσει τις απαιτούμενες άδειες, διαπιστώσαμε ότι απλώς αυτές δεν υπήρχαν. Εν συνεχεία απευθυνθήκαμε στο αρμόδιο δασαρχείο, το οποίο κατόπιν αυτοψίας διέταξε την παύση των παράνομων εργασιών, συνέταξε πρωτόκολλο κατεδάφισης και κατέθεσε μήνυση κατά του ιερέα» περιγράφει στα «ΝΕΑ» ο κ. Χατζηδάκης, προσθέτοντας πως η αυθαιρεσία ξεσήκωσε τους κατοίκους. Αυτός άλλωστε ήταν κατά τον ίδιο και ο λόγος που 60 εξ αυτών με υπόμνημά τους προς το Δημοτικό Συμβούλιο, στις 29 Οκτωβρίου, αιτήθηκαν την οριστική παύση των εργασιών στην εκκλησία και στον περιβάλλοντα χώρο. Μάλιστα, συνεχίζει, «όπως προέκυψε στη συνέχεια, οι όποιες εργασίες έγιναν χωρίς καν τη σχετική άδεια από την υπηρεσία ναοδομίας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, η οποία κάλεσε τον ιερέα σε εξηγήσεις και του επέβαλε πειθαρχικές κυρώσεις».

Και ενώ μέχρι αυτό το σημείο όλα έδειχναν ότι το ζήτημα θα λυνόταν θεσμικά, ένα νέο επεισόδιο ώθησε την κατάσταση στα άκρα: «Ενώ λοιπόν υπήρχε εντολή παύσης εργασιών, περίοικοι-δημότες μάς ενημέρωσαν ότι η ανοικοδόμηση της επέκτασης του ναού συνεχίζεται κανονικά. Κατόπιν αυτού, την Τρίτη μετέβην προσωπικά στο σημείο, συνοδεία συνεργατών μου. Εκεί δέχθηκα ύβρεις, απειλές και προπηλακισμό από τον εν λόγω ιερωμένο και μέλη της οικογένειάς του και γρονθοκοπήθηκα από έναν από τους γιους του. Σημειωτέον, στο περιστατικό δόθηκε πολιτική χροιά από τον ίδιο, με συκοφαντίες και συνωμοσιολογικές κατηγορίες για δήθεν σχέδιο… εξισλαμισμού της Ηλιούπολης» περιγράφει ο δήμαρχος, σημειώνοντας πως ούτε λίγο ούτε πολύ ο εφημέριος (γνωστός από παλαιότερες τηλεοπτικές εμφανίσεις, με τη διττή ιδιότητα του ιερέα-ψυχολόγου), προέταξε το επιχείρημα «είναι δική μας ιδιοκτησία, θα κάνουμε ό,τι θέλουμε».

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΙΕΡΕΑΣ. Από την πλευρά του ο ιερέας, μέσω της γραμματέως-συζύγου του, παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εκδοχή. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι οι εργασίες είναι καθ’ όλα σύννομες αλλά και ότι η επίμαχη έκταση εκφεύγει της αρμοδιότητας τόσο του δήμου όσο και του δασαρχείου και υπόκειται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία της ναοδομίας, η οποία – σύμφωνα πάντα με τον ίδιο – δεν έχει εκφράσει αντιρρήσεις για την επέκταση του ναΐσκου. Επιπλέον, διατείνεται ότι το αρχικό κτίσμα είναι ετοιμόρροπο, ακατάλληλο για την τέλεση λειτουργιών ή μυστηρίων και αυτός ήταν ο λόγος που οδήγησε στην απόφαση «επέκτασής» του. Διαφορετική όμως είναι η διάσταση που δίνει η πλευρά του Στυλιανού Καρπαθίου και στο επεισόδιο της Τρίτης, αφού αντιστρέφει τις κατηγορίες για χειροδικία, παρουσιάζοντας ως υπαίτιο τον δήμαρχο και τους συν αυτώ.