Η Λιβύη, ένας ακόμα παίκτης στην Ανατολική Μεσόγειο

Στον συνεχώς εμπλουτιζόμενο κατάλογο προκλήσεων και κινήσεων προώθησης των στρατηγικών στόχων της στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ιδίως ως προς την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, η Τουρκία προσέθεσε πρόσφατα δύο νέες ενέργειες: πρώτον, την επισημοποίηση των αυθαίρετων βλέψεών της στον εν λόγω χώρο με επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ.

Δεύτερον, τη σύναψη μνημονίου συνεννόησης με τη Λιβύη, το οποίο προβλέπει επίσης με εντελώς αυθαίρετα κριτήρια διμερή συνεργασία προς οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.

Στην προαναφερόμενη επιστολή, η Τουρκία προχωρώντας στην εφαρμογή του οράματος της «γαλάζιας Πατρίδας» δεν αρκείται στην επανάληψη των έως σήμερα γνωστών αξιώσεών της μέχρι τον 28ο μεσημβρινό στο Αιγαίο, αλλά επεκτείνει τις διεκδικήσεις της και πέραν αυτού. Φθάνει έτσι στο σημείο να εμφανίζεται διεκδικούσα το μισό Αιγαίο και ένα ευρύτατο θαλάσσιο τμήμα ανατολικά και νότια της Κρήτης.

Επιπλέον, με το υπογραφέν με τη Λιβύη μνημόνιο είναι σαφές ότι η Τουρκία προσπαθεί να επεκταθεί γεωπολιτικά. Και βρίσκει για πρώτη φορά έναν σύμμαχο: την κυβέρνηση της Λιβύης, η οποία είναι μεν διεθνώς αναγνωρισμένη, αλλά με κυριαρχία η οποία ελάχιστα υπερβαίνει τα όρια της πρωτεύουσας Τρίπολης. Ετσι προσθέτει αιφνιδίως και ιδιοτελώς άλλον έναν παίκτη στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου, φιλικά προς αυτή διακείμενο, με σκοπό να ανατρέψει τις μέχρι τώρα δυσμενείς για αυτήν ισορροπίες. Η τουρκική πλευρά επιχειρεί να μας φέρει προ τετελεσμένων επιδιώκοντας μέσω του μνημονίου αυτού να επιβάλει τις θέσεις της για την κυριαρχία στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπροσθέτως η εν λόγω κίνηση της Τουρκίας περιπλέκει περαιτέρω τα πράγματα, εάν ληφθεί υπόψη ότι η κυβέρνηση της Τρίπολης χαίρει της στήριξης της Ιταλίας, η οποία αποβλέπει στην αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών μέσω των διαδρόμων της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι φανερό ότι η τουρκική δραστηριότητα που αναπτύσσεται μεθοδικά βάσει υφισταμένου στρατηγικού σχεδίου οδηγεί σε ιδιαίτερα απειλητική για τη χώρα μας κατάσταση.

Επομένως, ενώπιον των εξελίξεων αυτών η ελληνική πλευρά θα πρέπει να δρομολογήσει σειρά συντονισμένων και γρήγορων ενεργειών: να στραφεί ευθέως προς τον αμφιλεγόμενο στρατηγό Χαφτάρ, θανάσιμο εχθρό της λιβυκής κυβέρνησης αλλά σύμμαχο των Αιγυπτίων και, ατύπως, πολλών κρατών – μελών της ΕΕ στον πόλεμο κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας. Να ζητήσει από την ΕΕ να αποδοκιμάσει την πρωτοβουλία αυτή ώστε, ει δυνατόν, η όλη κίνηση να αποδυναμωθεί εν τη γενέσει της.

Κυρίως όμως η χώρα μας οφείλει να εντείνει την αμυντική και διπλωματική της κινητοποίηση, δεδομένου ότι η χαμηλή νέφωση που παρατηρείται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις γίνεται συνεχώς βαρύτερη και η όλη κατάσταση χρήζει επιδέξιων χειρισμών πριν εκδηλωθεί μια ανεπιθύμητη καταιγίδα.

Ο Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβης επί τιμή