«Αυτογκόλ» {LF}του ΣΥΡΙΖΑ {LF}με fake news

Η βασική υπόθεση εργασίας για κάθε κόμμα που κερδίζει τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πως για τέσσερα χρόνια θα έχει ως αντικείμενο απασχόλησης την κριτική στην κυβέρνηση. Αν, μάλιστα, το εν λόγω κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που διατυμπανίζει την προοδευτικότητά του και τρέφει από αυτή τη βασική του διαφορά με τη ΝΔ, το λογικό είναι να την εγκαλεί στις μεγάλες και δύσκολες (για μια κεντροδεξιά κυβέρνηση) αποφάσεις. Η αναθεώρηση του άρθρου 5 του Συντάγματος, ώστε να προβλέπει την απαγόρευση των διακρίσεων βάσει φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, η οποία απορρίφθηκε από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία η συριζαϊκή αξιωματική αντιπολίτευση να κάνει τη δουλειά της. Προτίμησε, όμως, να ριχτεί στη μάχη της Κεντροαριστεράς, αυτή που προσπαθεί να κερδίσει ώστε να καταφέρει επιτυχώς τον μετασχηματισμό της. Και κάτι τέτοιο σημαίνει, κατά κύριο λόγο, επίθεση στο Κίνημα Αλλαγής.

ΑΡΧΗ ΜΕ ΕΝΑ TWEET.  Με ένα τουίτ του, ο Δημήτρης Παπαδημούλης έσπευσε να αποδώσει ευθύνες στο Κίνημα Αλλαγής για το αποτέλεσμα, καθώς η τότε καταμέτρηση έδειχνε 170 «όχι» – τα «όχι», δηλαδή, της ΝΔ, της Ελληνικής Λύσης και δύο ακόμα βουλευτών αγνώστου προέλευσης. Μετά τον Παπαδημούλη, σειρά είχε ο Νίκος Βούτσης, που κατηγόρησε ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής για «νεοσυντηρητικό ανάχωμα στα δικαιώματα». «Το ζήτημα είναι ευρύτερο αφού εστιάζεται στο εάν και κατά πόσο σκέφτονται με βάση τον ανθρωπισμό και τις κοινωνικές ανάγκες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας», ανέφερε («Ελλάδα fm») ο πρώην πρόεδρος της Βουλής. Ο στόχος ήταν ένας, λένε τα κεντροαριστερά στελέχη: ο ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθήσει, γι’ άλλη μια φορά, να ταυτίσει τον κεντροαριστερό φορέα με τη ΝΔ, έτσι ώστε να διεκδικήσει με αξιώσεις το ακροατήριό του.

TO ΣΤΡΑΠΑΤΣΟ. Το πρώτο πλήγμα ήρθε επισήμως από το Κίνημα Αλλαγής – ο ένας μετά τον άλλο, από τον Παύλο Χρηστίδη έως τον διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Δημήτρη Μάντζο, ξεκαθάριζαν πως οι διαρροές δεν προέρχονταν από αυτούς. Και το έλεγαν γιατί γνώριζαν πως η ψηφοφορία είναι φανερή καθώς τα ψηφοδέλτια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ονομαστικά. Το δεύτερο πλήγμα, το μεγαλύτερο, ήρθε από την ίδια τη Βουλή, όταν ανακοινώθηκε πως το πρώτο αποτέλεσμα ήταν, τελικά, λάθος, και πως η αναθεώρηση του άρθρου 5 είχε συγκεντρώσει 168 «όχι» (από ΝΔ και Ελληνική Λύση) και 9 «παρών» (από το ΜέΡΑ25). Δεν υπήρχαν αντάρτες, λοιπόν. Κι επομένως, δεν υπήρχε πια αντικείμενο για κριτική στο Κίνημα Αλλαγής, το οποίο ευθέως κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για «fake news». Οταν, μάλιστα, ο εκπρόσωπος Τύπου ζήτησε από τον Παπαδημούλη να ανακαλέσει, εκείνος θυμήθηκε την κεντροαριστερή στάση στην προηγούμενη Βουλή. Τότε, δηλαδή, που το Κίνημα Αλλαγής υποστήριζε πως καμία διάταξη δεν έπρεπε να πάρει 180 ψήφους «έτσι ώστε η επόμενη (σ.σ. τωρινή) Βουλή να μην μπορεί να προσδιορίσει το περιεχόμενο μονοκομματικά», με απλή πλειοψηφία.

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ. Η διάταξη, βέβαια, δεν πέρασε. Στη Χαριλάου Τρικούπη τονίζουν πως την κύρια ευθύνη γι’ αυτό έχει η ΝΔ, που επέλεξε «να δείξει το συντηρητικό της πρόσωπο». Ομως αυτό το επεισόδιο της κεντροαριστερής μάχης δείχνει πως η σύγκρουση ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Οι κακές γλώσσες αποδίδουν τις επιθέσεις στον κεντροαριστερό φορέα στην αποτυχημένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ για την προσέλκυση νέων μελών, αλλά και στην καινούρια επιχείρηση σοσιαλδημοκρατικής γοητείας, μετά την επίσκεψη στον Φρανσουά Ολάντ και λίγο πριν από την ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης – του οχήματος του Αλέξη Τσίπρα για να προσπεράσει τις εσωκομματικές διαφωνίες, δίνοντας περισσότερη εξουσία στους πασοκογενείς.