Η κουλτούρα {LF}της ανυπακοής

Το έγγραφο της Αστυνομίας που απαγορεύει το κάπνισμα, σε ώρα υπηρεσίας, στους αστυνομικούς και δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να τους καταγγείλουν, δίνει απάντηση στους θερμοκέφαλους που ανακάλυψαν στην αντίσταση στον αντικαπνιστικό νόμο τα χαμένα ίχνη του Επαναστάτη Ποπολάρου. Και χλεύαζαν τον θεριακλή αστυνομικό που, με το τσιγάρο στο στόμα όπως τον φαντάζονταν, θα έκοβε κλήσεις σε καταστηματάρχες και πελάτες.

Δεν ξέρω αν το αντιληφθήκατε αλλά η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου λειτούργησε ως κανθαριδίνη επαναστικότητας και ως παράγοντας αντιπαλότητας σε μια κοινωνία διχασμένη προ πολλού για τα πάντα. Μόνο που αυτός ο νέος κοινωνικός εμφύλιος χάραξε νέους κύκλους. Που ένωσε ακροαριστερούς και ακροδεξιούς «μπαχαλάκηδες» της κοινής λογικής. Σε ένα άτυπο φεστιβάλ παραλογισμού και κοινωνικής ασυνειδησίας. Επιχειρήματα που ξεκινούν από ιδεοληπτικές παρακρούσεις σύμφωνα με τις οποίες η απαγόρευση του καπνίσματος είναι η επιβολή του γούστου των ολίγων στην ελευθερία των πολλών, κόκκινος ή μαύρος (κατά περίσταση) φασισμός, κρατικός ολοκληρωτισμός και σουσουδίστικος ελιτισμός. Και φτάνουν σε υστερικές ισοπεδώσεις τύπου «Και στη δική μου υγεία κάνει κακό το καυσαέριο του αυτοκινήτου σου» ή «Και μένα με ενοχλούν οι τσιχλόφουσκες». Ή σε ιδρυματικές αναγωγές που εκλαμβάνουν την απαγόρευση του τσιγάρου ως πόλεμο στη λαϊκή μας παράδοση και απειλή για τη βιωσιμότητα των νυχτερινών μαγαζιών.

Πρόκειται για έκρηξη της κουλτούρας της ανυπακοής που θεωρεί την καταπάτηση του νόμου μαγκιά, κεκτημένο δικαίωμα ή κληρονομικό χάρισμα. Και την καταγγελία της, ρουφιανιά. Χαρακτηρηστικό μίας κοινωνίας που όχι απλώς είναι ανώριμη αλλά θεωρεί κατάκτηση την άρνησή της να ενηληκιωθεί. Λες και όλος ο κόσμος όπου έχει επιβληθεί εδώ και χρόνια ο αντικαπνιστικός νόμος είναι «ξενέρωτοι ξένοι» ενώ εμείς έχουμε ανακαλύψει το ελιξίριο της λεβεντιάς. Για να τελειώνουμε, δεν ξέρω αν το νόμιμο είναι και ηθικό ξέρω όμως ότι το παράνομο δεν τεκμηριώνει επανάσταση.

ΥΓ. Είμαι καπνίστρια υπό συνθήκες, δηλαδή θέλω να καπνίζω μόνο με ποτό ή μετά το φαγητό και μόνο βράδυ.