Οι Ελληνες που ψηφίζουν και οι Βρετανοί που δεν ψηφίζουν!

Την ώρα που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο Μπόρις Τζόνσον θα δίνει ακούραστα το χέρι του σε υποψήφιους ψηφοφόρους του κάπου στην Αγγλία, προσπαθώντας να τους πείσει πόσο ωραία θα είναι η ζωή τους εάν ψηφίσουν Συντηρητικούς και εκείνος εξακολουθήσει να είναι πρωθυπουργός μετά τη 12η Δεκεμβρίου. «Ας τελειώνουμε με το Brexit» θα τους πει – ίσως κάνει και μια από τις συνηθισμένες του γκριμάτσες που (νομίζει ότι) τον κάνουν να φαίνεται πιο οικείος. Ο Τζέρεμι Κόρμπιν θα βρίσκεται σε κάποια άλλη γωνιά της χώρας και θα υπόσχεται δωρεάν Internet υψηλών ταχυτήτων σε όλους, τετραήμερη εβδομαδιαία απασχόληση για όλους, κρατικοποιήσεις παντού, θα λέει σε όσους συναντά πόσο κακοί είναι οι Τόρις και οι πολυεθνικές και θα προσπαθεί να εξηγήσει το – κάπως μπερδεμένο, είναι η αλήθεια – σχέδιό του για το Brexit.

Ακόμα κι αν δεν το ξέρατε, τώρα πια σίγουρα το καταλάβατε: η Βρετανία ζει σε προεκλογικούς ρυθμούς και οι πολιτικοί της αντιμετωπίζουν τους ψηφοφόρους πάνω-κάτω με τον ίδιο τρόπο που τους αντιμετωπίζουν οι έλληνες πολιτικοί: επιδίδονται σε ακατάσχετη παροχολογία και πλειοδοτούν σε μειώσεις φόρων, αυξήσεις δημοσίων δαπανών κ.ά.

Τι λένε όμως οι άμεσοι αποδέκτες αυτών των προεκλογικών μηνυμάτων, εκείνοι που επηρεάζονται από τις πολιτικές της βρετανικής κυβέρνησης, είτε έχουν λόγο στην επιλογή της είτε όχι; Σε αυτές τις εκλογές υπάρχουν Βρετανοί που δεν μπορούν να ψηφίσουν (διότι μένουν στην Ελλάδα) και Ελληνες που μπορούν (διότι έχουν βρετανική υπηκοότητα). Ορισμένοι εξ αυτών μοιράστηκαν με «ΤΑ ΝΕΑ» τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους για τις επερχόμενες εκλογές και το Brexit.

«Η κάλπη έγινε παιχνίδι στρατηγικών συμμαχιών»

Αρκετοί από αυτούς δεν έφυγαν από την Ελλάδα τα χρόνια της κρίσης. Το είχαν κάνει πολύ νωρίτερα. Σύμφωνα με ανεπίσημους υπολογισμούς, στη Βρετανία ζουν περί τους 120.000 Ελληνες. Ωστόσο, πολύ λίγοι έχουν δικαίωμα ψήφου στις εθνικές εκλογές: απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχει αποκτήσει κάποιος τη βρετανική υπηκοότητα, να είναι δηλαδή (και) βρετανός πολίτης. Τέσσερις από αυτούς εξηγούν στα «ΝΕΑ» με τι κριτήρια θα ψηφίσουν στις εκλογές.

Τάσος Βαφειάδης

Ετών 76, συνταξιούχος

Ζει στο Λονδίνο τα τελευταία 17 χρόνια

Εχω καταλήξει εδώ και αρκετό καιρό στο τι θα ψηφίσω. Αποφάσισα να στηρίξω τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, ένα κόμμα που τάσσεται υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ. Ανέκαθεν είχα θετική προδιάθεση απέναντί τους, καθώς συμφωνώ με αρκετές από τις θέσεις τους. Αντιθέτως, δεν εμπιστεύομαι ούτε τους Συντηρητικούς ούτε τους Εργατικούς. Οι Συντηρητικοί αποτελούσαν παλιά εγγύηση, αλλά όχι πια. Ο Τζόνσον δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Βρετανία, ούτε να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Στον αντίποδα, ο Κόρμπιν θυμίζει παλαιάς κοπής κομμουνιστή, οι ιδέες του είναι πολύ αριστερές για τα δεδομένα της χώρας. Πιστεύω ακράδαντα ότι το μέλλον της Βρετανίας βρίσκεται μέσα στην ΕΕ. Δεν θέλω να γίνει το Brexit. Εάν όμως η έξοδος υλοποιηθεί, είμαι πολύ επιφυλακτικός για το μέλλον.

Δημήτρης Κρανιώτης

Ετών 33, ιδιοκτήτης εταιρείας παραγωγής πολιτιστικών εκδηλώσεων

Ζει στο Λονδίνο τα τελευταία 11 χρόνια

Οι επερχόμενες εκλογές είναι οι πρώτες στις οποίες θα έχω τη δυνατότητα να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα ως βρετανός πολίτης. Ισως είναι και οι πιο σημαντικές των τελευταίων δεκαετιών. Αν είχα ερωτηθεί πέντε χρόνια πριν για το τι θα ψηφίσω, η απάντηση θα ερχόταν χωρίς δισταγμό. Σήμερα, θα προκύψει την ώρα της κάλπης. Οι Συντηρητικοί είναι αυξανόμενα αντιευρωπαϊστές και κατευθύνονται όλο και πιο δεξιά. Οι Εργατικοί είναι αυξανόμενα άβουλοι στις πολιτικές τους προτάσεις και με ομιχλώδη στρατηγική. Στη μέση βρίσκονται διάφοροι, κυρίως ευκαιριακής φύσης. Ποιες ιδεολογίες θα αναμετρηθούν και ποια κριτήρια θα παίξουν τον σημαντικότερο ρόλο; Brexit, οικονομία, Υγεία, Παιδεία; Ας ελπίσουμε πως οι ψηφοφόροι δεν θα πολωθούν και δεν θα κλείσουν τα μάτια στα καθημερινά προβλήματα. Εγώ θα μείνω ένας ευρωπαίος πολίτης του κόσμου – και με αυτό το κριτήριο θα ψηφίσω.

Ελίνα Κυβερνήτη

Ετών 46, γιατρός ΩΡΛ

Ζει στο Εσεξ τα τελευταία 17 χρόνια

Με ανησυχούν αυτές οι εκλογές. Με ανησυχεί το χάσμα απόψεων και η έλλειψη μετριοπάθειας. Η μετριοπάθεια ήταν κάτι που πάντα εκτιμούσα στη δεύτερή μου πατρίδα. Με ανησυχεί η γενικότερη άνοδος φασιστικών ή ναζιστικών τάσεων παγκοσμίως. Δεν είμαι αγχώδης άνθρωπος και, λόγω επαγγέλματος, ξέρω να οριοθετώ το στρες στη ζωή μου. Με απασχολεί όμως σε τι κόσμο και σε τι λογική θα μεγαλώσει η κόρη μου. Πιστεύω ότι αυτές οι εκλογές είναι μνημειώδεις για το μέλλον την Βρετανίας αλλά και όλου του δυτικού κόσμου. Μέχρι τώρα πίστευα ότι οι Αγγλοι είχαν την εγγενή ικανότητα να λαμβάνουν σωστές αποφάσεις. Το δημοψήφισμα μου απέδειξε ότι ουδείς είναι αλάθητος. Δεν σταματώ να ελπίζω όμως. Τουλάχιστον, το δημοψήφισμα ανάγκασε τους Αγγλους να αποκτήσουν πολιτική άποψη.

Λάζαρος Τυρεκίδης

Ετών 36, ιδιοκτήτης εταιρείας ενδυμάτων

Ζει στο Λονδίνο τα τελευταία 9 χρόνια

Για πρώτη φορά από τότε που απέκτησα τη βρετανική υπηκοότητα καλούμαι να ψηφίσω σε εθνικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το φλέγον ζήτημα του Brexit, το οποίο προβληματίζει όλους τους επιχειρηματίες που κάνουν συναλλαγές με χώρες του εξωτερικού, έχει μετατρέψει την κάλπη σε ένα παιχνίδι στρατηγικών συμμαχιών. Η απουσία ξεκάθαρης θέσης των μεγάλων πολιτικών δυνάμεων στις ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου δημιούργησε μεγαλύτερη ανασφάλεια στην κοινωνία. Τα δύο μεγάλα κόμματα ενθαρρύνουν τους πολίτες να ψηφίσουν στρατηγικά και πολωμένα, δηλαδή να επιλέξουν άλλον υποψήφιο ή κόμμα από αυτόν που πραγματικά θέλουν, ώστε να αποτρέψουν την εκλογή του αντιπάλου τους. Ή μήπως είναι κι αυτό ένα ακόμα παιχνίδι μάρκετινγκ;

«Δεν είμαστε όλοι ξενοφοβικοί και αντιευρωπαίοι»

Εφυγαν από την πατρίδα τους όχι προς αναζήτηση εργασίας, αλλά διότι θέλησαν να ζήσουν σε μία χώρα αν μη τι άλλο περισσότερο φωτεινή και ζεστή. Βλέπετε, η μετανάστευση από τη Βρετανία στην Ελλάδα γίνεται συχνά για τους εντελώς αντίθετους λόγους από αυτούς που κάνουν κάποιον να μεταναστεύσει από την Ελλάδα στη Βρετανία. Και έπειτα ήρθε το Brexit. Η επικείμενη έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ενωση δεν προκαλεί ανασφάλεια μόνο στους Ευρωπαίους που ζουν (ή θέλουν να ζήσουν) στη Βρετανία, αλλά και στους Βρετανούς που ζουν στην υπόλοιπη Ευρώπη – μεταξύ τους, περίπου 45.000 στην Ελλάδα.

«Το Brexit δημιουργεί μεγάλη αβεβαιότητα στους Βρετανούς που ζουν στην ΕΕ. Οι συνταξιούχοι ενδέχεται όχι μόνο να δουν τις συντάξεις τους να κόβονται λόγω της πτώσης της στερλίνας, αλλά και να χάσουν το δικαίωμα στην υγειονομική περίθαλψη, παρά το γεγονός ότι έχουν δουλέψει σκληρά, καταβάλλοντας εισφορές επί χρόνια» λέει στα «ΝΕΑ» η 45χρονη κοινωνιολόγος Ρουθ Σάτον, η οποία ζει στη Θεσσαλονίκη με τον έλληνα σύζυγό της από το 2002. «Ανησυχώ τόσο για τα δικά μου δικαιώματα όσο και για αυτά του συζύγου μου, σε περίπτωση που επιλέξουμε να επιστρέψουμε στη Βρετανία». Στις 19 Οκτωβρίου, η γεννημένη στην Οξφόρδη Σάτον ταξίδεψε στην Αθήνα για να διαδηλώσει κατά του Brexit στο Μοναστηράκι. Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν 15 Βρετανοί και… ένας σκύλος, ο Μπάξτερ, ο οποίος «διαδήλωσε» δίπλα σε ένα πλακάτ που έγραφε: «Ο Μπάξτερ το τεριέ θα ήταν καλύτερος πρωθυπουργός (σ.σ. από τον Τζόνσον)». Αντίστοιχες συγκεντρώσεις έγιναν στη Θεσσαλονίκη, την Κρήτη και τη Ρόδο. «Θέλαμε να στείλουμε το μήνυμα ότι οι Ελληνες στη Βρετανία υποφέρουν από το χάλι του Brexit, ότι οι Βρετανοί στην Ελλάδα βρίσκονται επίσης σε δύσκολη θέση και ότι δεν είμαστε όλοι ξενοφοβικοί και αντιευρωπαίοι», σημειώνει η Σάτον, η οποία υποστηρίζει το δεύτερο δημοψήφισμα, διότι «οι πληροφορίες που δόθηκαν στους ψηφοφόρους το 2016 δεν ήταν απλώς παραπληροφόρηση, αλλά ψέματα».

«Το να ψάχνεις να βρεις ποια δικαιώματα θα διατηρήσεις και ποια όχι μετά το Brexit είναι κουραστικό, δαπανηρό και ψυχοφθόρο», τονίζει η 53χρονη επιμελήτρια εκδόσεων και μεταφράστρια Σούζαν Κάουαρντ, η οποία ζει στην Αθήνα από το 1990. «Εκείνα τα χρόνια, δεν μπορούσες να μείνεις εδώ εάν δεν είχες συμβόλαιο εργασίας, δεν μπορούσες να αγοράσεις σπίτι, ούτε να δουλέψεις στο Δημόσιο, και τα πτυχία σου δεν αναγνωρίζονταν. Ημουν διαρκώς εξαρτημένη από άλλους. Ολα αυτά άλλαξαν με την ΕΕ. Αλλά τώρα κινδυνεύουμε να επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση», λέει η Κάουαρντ, η οποία μεγάλωσε στο Κάουπλεϊν της ανατολικής Αγγλίας και σπούδασε στο Λονδίνο, όπου γνώρισε έναν Ελληνα με τον οποίο αργότερα παντρεύτηκαν. «Μετά το Brexit, δεν θα έχω το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης, παρά μόνο μέσω του συζύγου μου. Εάν θελήσω να επιστρέψω στη Βρετανία για να βοηθήσω τους ηλικιωμένους γονείς μου, είναι πιθανό να μην επιτραπεί στον άντρα μου να μείνει μαζί μου. Επίσης, το ενδεχόμενο στέρησης της υγειονομικής περίθαλψης για τους παλαιούς συνταξιούχους έχει πανικοβάλει πολλούς». Οι δύο Βρετανίδες, όπως και πολλοί ακόμη συμπατριώτες τους, δεν θα μπορέσουν να ψηφίσουν στις εκλογές, καθώς οι Βρετανοί που ζουν στο εξωτερικό για περισσότερα από 15 χρόνια χάνουν το δικαίωμα ψήφου. «Ας ελπίσουμε ότι οι Συντηρητικοί θα χάσουν. Εχουν προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά στη χώρα», λέει η Κάουαρντ.

Κύμη – Βρυξέλλες – Λονδίνο: η οδύσσεια ενός Remainer

Ηταν πιθανότατα ο διαδηλωτής που ταξίδεψε πιο μακριά από όλους για να λάβει μέρος στην πορεία κατά του Brexit. Ο Βρετανός Βίνσεντ Φάινερ διήνυσε 2.900 χιλιόμετρα από την Εύβοια έως το Λονδίνο με μοναδικό σκοπό να διαδηλώσει έξω από τη βρετανική Βουλή. «Ηταν μια οδύσσεια, όπως θα λέγατε εσείς οι Ελληνες, αλλά άξιζε τον κόπο. Ηταν μία πολύ σημαντική ημέρα για τη δημοκρατία στη Βρετανία και έπρεπε να ήμουν εκεί» δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο 63χρονος συνταξιούχος από το Κεντ της Νοτιοανατολικής Αγγλίας, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια ζει στην Κύμη. Ο Φάινερ ταξίδεψε από θαλάσσης, ξηράς και αέρος: από την Εύβοια πήρε το φεριμπότ για τη Σκάλα Ωρωπού, πήγε στο αεροδρόμιο με αυτοκίνητο και πήρε το αεροπλάνο για τις Βρυξέλλες, όπου συμμετείχε σε διαδήλωση στη Σύνοδο Κορυφής. Επειτα, ταξίδεψε με Eurostar στο Κεντ για να δει την οικογένειά του και από εκεί στο Λονδίνο για να διαδηλώσει ξανά. «Το πρώτο δημοψήφισμα ήταν μια απάτη. Πρέπει να αποφασίσουμε ξανά. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον Τζόνσον να μας επιβάλει το καταστροφικό του Brexit».