Σωστή η απόφαση για Ποτσετίνο!

Δεν χωρά η παραμικρή αμφισβήτηση: η Τότεναμ λειτούργησε με πλήρη επαγγελματισμό και συνείδηση τού τι κάνει στην περίπτωση της αλλαγής προπονητή. Γνώριζε τι ήθελε, πώς θα κινηθεί, πότε θα προχωρήσει στις ανακοινώσεις.

Προσέξτε: λόγω των αγώνων μεταξύ εθνικών ομάδων, οι αναμετρήσεις για την Πρέμιερ Λιγκ είχαν σταματήσει. Το πρωτάθλημα διακόπηκε. Τότε, γιατί δεν «έστειλαν» εδώ και ημέρες τα Σπιρούνια τον Ποτσετίνο; Πολύ απλά, γιατί δεν είχε ακόμη καταλήξει ο (πρόεδρος) Ντάνιελ Λίβι στον επόμενο. Την περασμένη Τρίτη το βράδυ γνωστοποίησε σε όλον τον κόσμο το διαζύγιο, που μόνο ξαφνικό ή αιφνιδιαστικό δεν ήταν για τους απόλυτα μυημένους. Μαζί με τον αργεντινό προπονητή έδιωξε και όλο το σταφ! Αρα, είχε έτοιμη τη λύση! Και την Τετάρτη το πρωί ανακοίνωσε πως αναλαμβάνει ο Μουρίνιο. Το φινάλε της θητείας του Ποτσετίνο υπογράφτηκε μόνο όταν ήταν όλα έτοιμα για τη διάδοχη κατάσταση, όχι νωρίτερα!

Κάπως έτσι, η Τότεναμ δεν έπεσε στην παγίδα να πορευτεί με «λύση ανάγκης». Να πάει σε κάτι μεταβατικό. Τον βοηθό του Ποτσετίνο ή κάποιον με όχι τόσο φινετσάτο όνομα και γαλόνια στο πέτο. Αν έκανε κάτι τέτοιο, ασφαλώς θα σχοινοβατούσε!

Οπως συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις όταν μια ομάδα διώχνει τον προπονητή και επιλέγει να συνεχίσει με τον συνεργάτη του ή με κάποιον από τα μικρά τμήματα. Το βλέπουμε στον μπασκετικό Ολυμπιακό με τον Κεμζούρα. Το επιχειρεί τώρα ο Ατρόμητος με το δίδυμο των Κορακάκη – Οφρυδόπουλου. Και το συνεχίζει η ΑΕΚ που έχει εμπιστευθεί τον Κωστένογλου μετά το τέλος του Καρντόσο. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις, το πιθανότερο είναι να βγάλουν στα πρώτα ματς μια αντίδραση οι ποδοσφαιριστές, ή εν γένει οι αθλητές, να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό και να έρθουν θεαματικά αποτελέσματα. Ετσι, μονιμοποιείται μια λύση που ουδείς θα υπολόγιζε ως σοβαρή ή με προοπτική. Αλλά στην πορεία έρχονται οι ατυχίες, τα διλήμματα για το αν η επιλογή ήταν σωστή ή έχει μέλλον, όπως και οι πολλές σκέψεις από τους αρμόδιους. Ανεβάζουν τον «δεύτερο» στην ιεραρχία κι ας έχουν περάσει τα χρόνια. Κι ας έχει δοκιμαστεί αυτός. Στοίχημα πραγματικό.

Εδιωξε, συνεπώς, τις αμφιβολίες και τα ερωτήματα η Τότεναμ. Τον «πρώτο» τον αντικατέστησε με «όνομα πρώτο». Κράτησε τον πήχη ψηλά. Δεν επέλεξε το ρίσκο. Και έδειξε τον τρόπο αναφορικά με το πώς πρέπει να είναι η σωστή πολιτική μιας ομάδας που διαλέγει να πορευτεί χωρίς τον αρχικό εκλεκτό της. Δίνει το πηδάλιο σε άλλον. Πάντα όμως σε έναν «κορυφαίο»!