Τώρα, η διαβεβαίωση για «τελευταία ρύθμιση» έγινε… πάγια!

Εναν ακριβώς μήνα «άντεξε» η  κυβερνητική «διαβεβαίωση» ότι «δεν θα υπάρξει άλλη ρύθμιση χρεών», την οποία υποδέχθηκα στο άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στα «ΝΕΑ» στις 15 Οκτωβρίου 2019 υπό τον τίτλο « 40 ρυθμίσεις φόρων και χρεών σε 40 χρόνια!» με τον ακόλουθο προβληματισμό: «Τώρα, να τον πιστέψουμε τον νέο υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση γι’ αυτό που είπε στους πολίτες, ότι δηλαδή δεν θα υπάρξει άλλη ρύθμιση χρεών; Διότι, την ίδια “διαβεβαίωση” είχαν δώσει κι άλλοι αρμόδιοι υπουργοί στο παρελθόν, αλλά οι ρυθμίσεις χρεών και οι αποφάσεις  για “περαίωση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων” είναι ασταμάτητες από το 1978». Τώρα, ύστερα από 30 περίπου ημέρες, διάβασα στα «ΝΕΑ» ότι το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ετοιμάζει το νέο σχήμα των πάγιων ρυθμίσεων εξόφλησης των οφειλών, το οποίο θα περιληφθεί στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο και το οποίο θα προβλέπει διπλασιασμό του αριθμού των δόσεων!

Ετσι, συνεχίζονται οι γνωστές «διαβεβαιώσεις» πολλών προηγούμενων κυβερνήσεων και υπουργών ότι δεν θα υπάρξουν νέες ρυθμίσεις οφειλών ή περαιώσεις εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, αλλά στη συνέχεια, πριν αλέκτορα φωνήσαι, τις ξεχνούσαν ή τις «βάπτιζαν» με διάφορους χαρακτηρισμούς «νέα γνήσια ρύθμιση» (Αλέξανδρος Παπαδόπουλος το 1994), «τελευταία» (Γιώργος Αλογοσκούφης το 2004), «συνάφεια» (2002), «αλλόκοτη από τις άλλες» (Γιώργος Παπακωνσταντίνου το 2010), «τελευταία ευκαιρία» (Γιώργος Πεταλωτής το 2010), «νέο καθεστώς» (Χάρης Θεοχάρης το 2013) και άλλους.

Οπως ήδη γράφαμε στο σχετικό άρθρο μας στα «ΝΕΑ» στις 15 Οκτωβρίου 2019, η 1η «περαίωση» εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων έγινε το 1978 και διήρκεσε… τρία χρόνια (έως το 1980!), ενώ η ετοιμαζόμενη με τον χαρακτηρισμό «πάγια» θα είναι η 41η σε 41 χρόνια!!!

Κι όλα αυτά εφαρμόζονταν και λέγονταν με διάφορους χαρακτηρισμούς και δικαιολογίες παρά τις συνεχείς και σκληρές επισημάνσεις  της Τράπεζας της Ελλάδος στις εκθέσεις των διοικητών της για τη φορολογική αυτή τακτική και φορολογική «διαστροφή». Απλώς, υπενθυμίζω για την ιστορία μόνο μερικές ήδη από τη χρήση του 1980 και συνεχώς έως σήμερα:

– «Η συχνή χρήση του μέτρου της ”περαίωσης” των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων αποτελεί μακροχρόνια κίνητρο για την αύξηση της φοροδιαφυγής, καθώς το στοιχείο αυτό τείνει να ενσωματώνεται στις προσδοκίες των φορολογουμένων» (επαναλαμβάνεται σχεδόν μονότονα σε όλες σχεδόν τις Εκθέσεις!)

– «Οι συνεχιζόμενες ευνοϊκές ρυθμίσεις για την είσπραξη ανεξόφλητων χρεών προς το Δημόσιο α) αποτελούν αντικίνητρο για την εθελοντική συμμόρφωση των φορολογουμένων, καθώς δημιουργούν προσδοκίες για νέες ρυθμίσεις στο μέλλον και αυξάνουν τη φοροδιαφυγή και β) αδικούν τους ειλικρινείς φορολογουμένους. Θα πρέπει να αποφεύγονται οι συνεχιζόμενες ρυθμίσεις, καθώς αποτελεί αντικίνητρο φορολογικής συμμόρφωσης». (Ενδιάμεση έκθεσή της Νομισματική Πολιτική 2011-2012)