Φόβος {LF}χωρίς φόβο

Από ομονοίης τα μεγάλα έργα. Το λένε με άλλα λόγια οι προπονητές στους παίκτες για να διατηρούν την ψυχική συνδεσιμότητα της ομάδας σε ανεκτά όρια. Η επιτυχία ταυτίζεται με την ομόνοια χωρίς όμως να μπορεί να αποδειχτεί το αντίθετο.

Ο Ραχίμ Στέρλινγκ έπιασε από τον λαιμό τον Τζο Γκόμες. Μπορούν αυτοί οι παίκτες να συνυπάρξουν στην Εθνική Αγγλίας; Μπορούν να έχουν αγαστή συνεργασία ο Λιβάγια με τον Ολιβέιρα στην ΑΕΚ;  Η Ιστορία απαντά θετικά.

Μίσος χώριζε τους παίκτες των Λέικερς Σακίλ Ο’ Νιλ και Κόμπε Μπράιαν. Δεν υπήρχε συνέντευξη που να μην εκτόξευαν βέλη ο ένας στον άλλον. Ο Κόμπε τον αποκαλούσε τεμπέλη, χοντρό και κακό πρότυπο και ο Σακ ανταπέδιδε αμφισβητώντας τον ρόλο του Μπράιαν στην ομάδα θεωρώντας τον υπερτιμημένο.

Οι σχέσεις τους έφτασαν σε τέτοιο σημείο ώστε ο Κόμπε ξεκίνησε μαθήματα αυτοάμυνας θεωρώντας βέβαιο πως θα δεχόταν επίθεση από τον Σακ γιατί ο τελευταίος τον είχε απειλήσει πως θα τον «σκοτώσει».

Παρά τον εμφύλιο που μαινόταν στους κόλπους των Λιμνανθρώπων οι Λέικερς κατάφεραν να κατακτήσουν τρεις συνεχόμενους τίτλους με τους Κόμπε και Σακ να πρωταγωνιστούν.

Παρόμοιες ιστορίες δεκάδες. Τέντι Σέριγχαμ και Αντι Κόουλ δεν αντάλλαξαν ποτέ ούτε «καλημέρα» σε προπονήσεις και αγώνες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το 2010 ο Κόουλ είπε σε συνέντευξή του πως θα προτιμούσε να πιει ένα φλιτζάνι τσάι με τον Νιλ Ράντοκ που του είχε σπάσει το πόδι το 1996 παρά να βγει με τον Σέριγχαμ.

Η κόντρα των δύο παικτών ξεκίνησε όταν ο Σέριγχαμ έγινε αλλαγή σε ματς της Εθνικής Αγγλίας και αρνήθηκε να δώσει το χέρι του στον Κόουλ που θα τον αντικαθιστούσε.

Στη χρονιά του τρεμπλ, το 1999, οι δύο ποδοσφαιριστές είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο υπό το άγρυπνο βλέμμα του Σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Ηξεραν πως αν δεν κατάπιναν τον εγωισμό τους θα έκλεινε η πόρτα του Ολντ Τράφορντ. Φόβος χωρίς φόβο.