Το εκλογικό δικαίωμα

Κύριε Διευθυντά,
Το Σύνταγμα της Ελλάδος, όπως αναθεωρήθηκε το 2008, προβλέπει ότι: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» (άρθρο 2).
Και λίγο παρακάτω: «Ελληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος» (άρθρο 4 παρ. 3).
Το δικαίωμα του εκλέγειν είναι η συμμετοχή του πολίτη στην πολιτική ζωή της χώρας του.
Και πάλι το Σύνταγμα επιβάλλει την αρχή της καθολικότητας, που σημαίνει την καθολική και μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα (άρθρο 51 παρ. 3).
Η ελληνική ιθαγένεια και η συμπλήρωση της εκλογικής ηλικίας αποτελούν τα βασικά προσόντα για τη σύνθεση του εκλογικού σώματος.
Εδώ και λίγο καιρό η κυβέρνηση άρχισε διάλογο με την αντιπολίτευση στο σύνολό της για την εξεύρεση ενός γενικά αποδεκτού τύπου άσκησης του εκλογικού δικαιώματος από τους Ελληνες του εξωτερικού.
Προς το παρόν δεν φαίνεται να υπάρχει πλήρης ομοφωνία. Η επιστολική ή η ηλεκτρονική ψήφος και άλλα πολλά εμποδίζουν την πραγματοποίησή του.
Αυτό που αντιλαμβάνεται εύκολα ο υγιώς σκεπτόμενος πολίτης είναι ότι οι αιτιάσεις αυτές αποβλέπουν μόνο σε κομματικά συμφέροντα, παρά
στην εξεύρεση του καλύτερου τύπου της καθολικής άσκησής του.
Γενικό είναι το αίσθημα ότι εκείνο που πρέπει να πρυτανεύσει σε όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα είναι ο σεβασμός και η βελτίωση της ζωής του έλληνα πολίτη και μόνο.
Ας βγάλουν οι πολιτικοί για λίγο τα γυαλιά τους, χρώματος κόκκινου, πράσινου, μπλε…, κι ας δουν με μάτια καθαρά τον έλληνα πολίτη, εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας, που δεν ψηφίζει γιατί είναι μεγάλης ηλικίας, άρρωστος, ανάπηρος, ετεροδημότης (ας σταματήσει επιτέλους η επιχείρηση που στήνεται γύρω από αυτόν και η διάθεση δωρεάν εισιτηρίων με αεροπλάνα, πλοία, λεωφορεία…), στην ξενιτιά μόνιμα εγκατεστημένος, φοιτητής, τουρίστας, επιχειρηματίας, δημόσιος υπάλληλος σε αποστολή, ναυτικός που ταξιδεύει…
ΟΛΟΙ αυτοί έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν γιατί είναι έλληνες πολίτες, και τα κόμματα θέλουν να τους το στερήσουν;
Με ποιο δικαίωμα;
Καίριο ζήτημα, λοιπόν, θα πρέπει να θεωρηθεί η δυνατότητα νομοθετικής ρύθμισης για την ψήφο των εκτός επικράτειας εκλογέων, και όχι μόνον, έτσι ώστε να περιορισθεί η διάσταση μεταξύ των πολιτών που έχουν το εκλογικό δικαίωμα και αυτών που πραγματικά μπορούν να το ασκήσουν.
Η εκλογική νομοθεσία ευρωπαϊκών κρατών προβλέπει τρεις τύπους άσκησης του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας:
– Επιστολική ψήφος
– Προξενικά εκλογικά τμήματα
– Ψηφοφορία δι’ αντιπροσώπου
Θα πρόσθετα και την ηλεκτρονική ψηφοφορία!
Ζούμε στα μισά σχεδόν του 21ου αιώνα, όπου όλα διεκπεραιώνονται πλέον μέσω του computer. Σήμερα τα μικρά παιδιά παίζουν όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές στα δάχτυλά τους. Προς τι λοιπόν η άρνηση αυτών των τύπων άσκησης του δικαιώματος ψήφου που θα ήταν επ’ ωφελεία όλων και, το σπουδαιότερο, τρανή απόδειξη του σεβασμού και της αξίας του έλληνα πολίτη από το κράτος;
Η εκλογική νομοθεσία προβλέπει παραδοσιακά τη συμμετοχή στην ψηφοφορία με βάση ειδικούς εκλογικούς καταλόγους μιας κατηγορίας ετεροδημοτών:
πολιτικοί υπάλληλοι, στρατιωτικοί, αντιπρόσωποι δικαστικής Αρχής, στρατιωτικοί φρουροί εκλογικών τμημάτων, και ουδείς διαμαρτύρεται διότι αυτό επιβάλλει, εκτός του νόμου, πρωτίστως και η λογική.
Η λογική, λοιπόν, ας είναι η βάση και για τις άλλες περιπτώσεις και όχι τα κομματικά οφέλη, έτσι ώστε να περιορισθεί η διάσταση μεταξύ των πολιτών που έχουν το εκλογικό δικαίωμα και αυτών που πραγματικά μπορούν να το ασκήσουν.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε αυτό που είναι γνωστό στους πάντες, ότι δηλαδή το δικαίωμα της ψήφου ως κορυφαία εκδήλωση της πολιτικής ελευθερίας εκφράζει τις πολιτικές πεποιθήσεις του εκλογέα.
Κατά συνέπεια, η πολιτεία είναι υποχρεωμένη και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να φροντίσει με κάθε τρόπο να διευκολύνει τη διαδικασία άσκησης του εκλογικού δικαιώματος του απανταχού έλληνα πολίτη και να θεσπίσει όλες εκείνες τις νόμιμες διευκολύνσεις προκειμένου αυτό να γίνεται πραγματικότητα.
Γιάννης Σουλιώτης