Μέτρα

Η διαχείριση του Προσφυγικού εξελίσσεται στο νούμερο ένα πρόβλημα μιας διακυβέρνησης που πανηγυρίζει τα υψηλά ποσοστά αποδοχής των πολιτικών της στα γκάλοπ. Στη διαπίστωση είχαν καταλήξει πρώτοι όσοι συμμετέχουν στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, πολύ πριν στα Βρασνά εκείνοι που «κατοικούν αυτόν τον τόπο περισσότερο από 2.000 χρόνια» μανταλώσουν τις πόρτες των ξενοδοχείων για τους «ξένους». Εξού και σε Μαξίμου και εμπλεκόμενα υπουργεία συσκέπτονται συνέχεια για το θέμα. Και χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε ένα νέο γύρο μέτρων. Οπως ότι αυτοί που θα μεταφερθούν σε κάθε περιοχή δεν θα ξεπερνούν το 1% του πληθυσμού της περιφέρειας. Ή πως θα κατασκευαστούν νέα κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα για αυτούς που εισήλθαν παράνομα στη χώρα και δεν δικαιούνται άσυλο. Οι ανακοινώσεις συνοδεύτηκαν από το πετσικό σχόλιο «με σχέδιο, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα, δεν πρόκειται να αφήσουμε τα νησιά και τους ακρίτες μας να σηκώσουν μόνοι τους όλο αυτό το βάρος».

Απορίες

Σύμφωνοι, αλλά όσοι ασχολούνται με το Προσφυγικό έχουν απορίες. Για παράδειγμα, ποιος θα χρηματοδοτήσει τα προαναχωρησιακά κέντρα; Γιατί η Κομισιόν μάλλον δύσκολα θα δώσει κονδύλια για την κατασκευή κέντρων κράτησης. Πού θα γίνουν; Σε νησιά ή ενδοχώρα; Αν επιλεγεί η ενδοχώρα δεν θα ξεσηκωθούν και πάλι οι τοπικές κοινωνίες, αφού θα είναι σαν να χτίζονται μικρές φυλακές στις περιοχές τους; Παρεμπιπτόντως, η αντίδραση του κράτους στην αντίδραση των Βρασνών δεν έχει δημιουργήσει κάτι σαν δεδικασμένο στο συλλογικό φαντασιακό; Ενα ακόμη ερώτημα αφορά το 1%. Πρόκειται για μια καθησυχαστική πολιτικά κίνηση, που – όπως λένε κάποιοι – κλείνει και το μάτι στους Βορειοελλαδίτες. Από την άλλη, ωστόσο, πώς θα υπολογιστεί το 1% του X πληθυσμού όταν η τελευταία επίσημη απογραφή πραγματοποιήθηκε το 2011; Εκτός από τα ερωτηματικά, βέβαια, έχουν κι επισημάνσεις. Με βάση τη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, όσοι μεταφερθούν στην ενδοχώρα δεν μπορούν να επαναπροωθηθούν. Για να συνοψίσουμε τις απορίες τους: Το σχέδιο για να υλοποιηθεί το κυβερνητικό σχέδιο ποιο είναι;