Κάθε λέξη, μια γροθιά στο στομάχι!{CR}

Το Σάββατο το πρωί, εκεί που περιπλανιόμουν στο Διαδίκτυο, ξαφνικά το μάτι μου έπεσε σε μια είδηση που με αναστάτωσε…

Την υπόθεση του Σπύρου Μαραγκού, εννοώ, ο οποίος έπειτα από τρία χρόνια αποφάσισε να βγει δημοσίως και να κοινοποιήσει το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει.

Κάθε μία από τις 749 λέξεις που έγραψε ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής μοιάζει με ένα γερό χτύπημα στο στομάχι όλων μας και έρχεται να προστεθεί στο κίνημα της εξωστρέφειας το οποίο ολοένα και περισσότερο επεκτείνεται παγκοσμίως.

Οι αθλητές δεν φοβούνται πλέον να μιλήσουν δημοσίως για τα προβλήματά τους. Η καμπάνια τού «shut up and dribble» δεν αφορά μονάχα τη δημοσιοποίηση των απόψεών τους για τα πολιτικά και τα κοινωνικά ζητήματα, αλλά και τα προσωπικά τους, και στο πλαίσιο αυτού του ρεύματος ο Μαραγκός δεν δίστασε να εξωτερικεύσει το δικό του…

Ο 52χρονος, πρώην παίκτης του Πανιωνίου, του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ, δίνει έναν δύσκολο αγώνα απέναντι σε μια σπάνια και οδυνηρή εκφυλιστική ασθένεια που τον έχει καθηλώσει. Ο ίδιος ομολογεί ότι ζει κάθε μέρα με θυμό, θλίψη, ψυχικό πόνο, φόβο και

αναπάντητα «γιατί» και την ίδια στιγμή κάνει τον σταυρό του και παρακαλεί τον Θεό να του δίνει δύναμη.

Ο Σπύρος εξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να γνωστοποιήσει το πρόβλημά του και στους οποίος βεβαίως επ’ ουδενί συμπεριλαμβάνεται η ανάγκη του να ζητήσει τον οίκτο. Αναγνωρίζει τις τραγικές επαγγελματικές επιλογές στις οποίες προέβη μετά την απόσυρσή του από τα γήπεδα και αφήνει για το τέλος μια συγκλονιστική αναφορά που αποτελεί κόλαφο για τους οπαδούς κάθε ομάδας…

Αναφέρεται στις βρισιές και στις ασύλληπτες κατάρες που εκτοξεύονται στα γήπεδα, «αλλά σκεφτείτε ότι κι εμείς είμαστε απλοί και ευάλωτοι άνθρωποι, που έχουμε οικογένειες και δεν αξίζουμε τον οχετό της λάσπης που μας εκτοξεύετε, διότι μοιραζόμαστε μαζί σας τα όνειρα και την αγάπη μας για το ποδόσφαιρο».

Μείνε δυνατός, Σπύρο, και συνέχισε να αγωνίζεσαι για να βάλεις το νικητήριο γκολ…