Στα βήματα του Καραγάτση

«…Για να πάρει αποφάσεις είχε ανάγκη από συμβουλή. Σε κάθε παρόμοια περίσταση πήγαινε στο Ζάππειο, όπου ήξερε πως θα βρει τον Καραμάνο. Ηταν πάντα στην ίδια θέση, με το προκλητικό ύφος, το άυπνο σαρκαστικό μάτι και το πικρό χαμόγελο. […] Ο Γιούγκερμαν τον χαιρέτησε με χαμόγελο αγάπης, μα ο Καραμάνος δεν του ‘δωσε σημασία. Κοιτούσε, από το ύψος του βάθρου, μια νέα γυναίκα – κορίτσι σχεδόν – που καθόταν σ’ ένα παγκάκι απέναντί του. Ακριβώς στο παγκάκι που καθόταν ο Γιούγκερμαν όταν ερχόταν να ζητήσει τη συμβουλή του Καραμάνου». Το παραπάνω είναι βέβαια απόσπασμα από τον «Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση. Και αναφέρεται στις επισκέψεις που έκανε ο κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος εκεί όπου, υποτίθεται ότι, βρισκόταν η προτομή του φίλου του Μιχάλη Καραμάνου.

Το Ζάππειο λοιπόν θα είναι μία από τις στάσεις του περιπάτου που γίνεται το επόμενο Σάββατο 2 Νοεμβρίου στο πλαίσιο της πλατφόρμας Athens Walking Stories, με οδηγό και ξεναγό τον συγγραφέα και μελετητή του Καραγάτση Θανάση Τριαρίδη και στάσεις σε σημεία για τα οποία υπάρχουν αναφορές στα βιβλία του σημαντικότερου και πιο ευπώλητου έλληνα μυθιστοριογράφου. Ωρα συνάντησης τρεις μετά το μεσημέρι και τόπος το Α’ Νεκροταφείο, εκεί όπου βρίσκεται ο τάφος του Καραγάτση με χαραγμένη στο μάρμαρό του μια φράση από τη νουβέλα «Το ημερολόγιο του Κωστή Ρούση» που ενσωματώθηκε στον «Κίτρινο φάκελο»: «Οι μοναδικές ομορφιές είναι προνόμιο του θανάτου». Ακολουθούν το Ζάππειο και η αναφορά στον Καραμάνο, άλλη μια στάση τα Προπύλαια, εκεί όπου ο Μηνάς απαγγέλλει στίχους του Παλαμά στη Μαρίνα της «Μεγάλης Χίμαιρας», στο Σύνταγμα όπου ο Τριαρίδης θα «συναντήσει» τον Κοτζάμπαση του Καστρόπυργου Μιχάλη Ρούση, ένα πέρασμα από την Πανεπιστημίου όπου υποτίθεται ότι βρισκόταν η Τράπεζα Εμπορικών Παροχών στην οποία διευθυντής ήταν ο Γιούγκερμαν, ένα βλέμμα στον Αϊ-Δημήτρη τον Λουμπαρδιάρη στα αχνάρια της «Μεγάλης Εβδομάδας του πρεζάκη». Και κατά τη διαδρομή, τυχαία κτίρια θα δώσουν αφορμή στον Τριαρίδη για να μιλήσει και για άλλα έργα του συγγραφέα. Ο περίπατος θα καταλήξει στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ 14, στην πολυκατοικία όπου ο Καραγάτσης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 52 ετών. Εκεί θα τους περιμένει η κόρη του Μαρίνα που με τις αναφορές της θα δώσει τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να καταδυθούν στον βυθό του καραγατσικού κόσμου».
Η τιμή συμμετοχής είναι 15 ευρώ και περισσότερες πληροφορίες στο  6978186901 και 6937160705.

Ο γνωστός μας  άγνωστος
Το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου έχει τίτλο «Ουασιγκτώνιες». Χωρίς να γνωρίζεις καν τη λέξη, πώς μπορεί να μη σε επηρεάσει ο εξωτικός της αντίλαλος όταν μάλιστα αναφέρεται σε ένα από τα χαρακτηριστικά τοπόσημα της Αθήνας. Για να λύσω απορίες, πρόκειται για ένα είδος φοίνικα, από αυτούς που παρήγγειλε η βασίλισσα Αμαλία όταν άρχισε να δημιουργείται, κατόπιν παραγγελίας της, ο Εθνικός Κήπος, αρχικά κήπος των ανακτόρων στον οποίον δεν είχαν πρόσβαση οι πολίτες.

Αυτά και άλλα πολλά διαβάζω στο βιβλίο του Θοδωρή Γκόνη και της Ελένης Στρούλια «Εθνικός Κήπος» (εκδόσεις Αγρα), ένας περίπατος μαθητείας με 20 + 1 στάσεις και νυχτερινές φωτογραφίες του Στράτου Καλαφάτη σε έναν επίσημα χαρακτηρισμένο – με ΦΕΚ του 2011 – ιστορικό τόπο της Αθήνας, που συνήθως προσπερνάμε ή διασχίζουμε βιαστικά. Προσπερνώντας όμως έτσι και πολύτιμα θραύσματα της ιστορίας αυτής της πόλης. Μακριά από την επιτηδευμένη γλώσσα των ερευνητών, οι συγγραφείς μάς ξεναγούν σε αυτόν τον πρώτο οργανωμένο χώρο διακοσμητικού πρασίνου της Νεότερης Ελλάδος μέσα από ντοκουμέντα, επιστολές, στίχους ποιημάτων και αναφορές όπου, για παράδειγμα, ο συνθέτης του ολυμπιακού ύμνου Σπυρίδων Φιλίσκος Σαμαράς «συγγενεύει» με τη Ρένα Βλαχοπούλου. Δεν είναι μόνο οι προτομές που υπάρχουν στον Κήπο (του Σολωμού, του Καποδίστρια, του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, του Ζαν Μορεάς, του Σαμαρά, του ελβετού τραπεζίτη Ιωάννη Εϋνάρδου) που δίνουν αφορμή για στάσεις της ιστορίας. Αλλά και οι αόρατες, πλην επίμονα «παρούσες» μορφές, όπως η μελαγχολική Αμαλία, ο Οθων, οι βασιλικές οικογένειες, ο βαυαρός γεωπόνος Σμιτ, ο γεωπόνος Μπαρό. Διαβάζοντάς το θέλεις να πας αμέσως και να περιπλανηθείς στον Κήπο. Σκοπίμως ή ασκόπως.

Ταμείο με βλέμμα στο παρελθόν
Αναμονή σε ταμείο. Με άλλους πελάτες μπροστά σου κι εσύ, ακόμη και αν δεν βιάζεσαι, να πιέζεσαι από το άγχος της μετακίνησης μέσα στην πόλη. Από τις πιο άχαρες στιγμές της αθηναϊκής καθημερινότητας που μπορεί να προκαλέσουν εκνευρισμό. Το Public στην οδό Σκουφά στο Κολωνάκι ωστόσο έχει μια έκπληξη στον τοίχο του, πίσω από το ταμείο. Παλιές φωτογραφίες της περιοχής από τις λεζάντες των  οποίων μαθαίνει κανείς, όσο περιμένει να πληρώσει, ότι το Κολωνάκι ήταν η πρώτη συνοικία της Αθήνας που απέκτησε τριφασικό ρεύμα, ότι η περιοχή πήρε το όνομά της από μια μικρή κολόνα και ότι το συγκεκριμένο κτίριο χτίστηκε το 1930.

Δανάη Μπάρκα
Ηθοποιός
Τι μου αρέσει, τι δεν μου αρέσει στην Αθήνα
Ενα φαγητό δεν είναι ποτέ νόστιμο χωρίς μπόλικα μυρωδικά και διαφορετικές γεύσεις να μπλέκονται μεταξύ τους… Αν λοιπόν η Αθήνα ήταν φαγητό, θα ήταν το πιο νόστιμο. Οι αντιφάσεις της πόλης είναι η ομορφιά της. Οι μυρωδιές της Ευριπίδου, η αισθητική της Αρεοπαγίτου, η μεγαλοπρέπεια σε κάποια σημεία του Κολωνακίου, τα αρχαία μνημεία διάσπαρτα εδώ και εκεί, τα μαγαζάκια στην Πλάκα, οι φωνές στο Μοναστηράκι, το Athénée (πρώην Zonars) στη Βουκουρεστίου, τα νεοκλασικά αριστουργήματα στο Θησείο, οι πεζόδρομοι με ποδηλάτες, κάθε λογής καλλιτέχνες, κυρίες άλλης εποχής, πλανόδιοι πωλητές. Δε θα την άλλαζα την Αθήνα. Θα ήθελα ωστόσο να είναι πιο ασφαλής, να μπορώ να κυκλοφορώ νύχτα στα στενά χωρίς να τρέμω από τον φόβο. Αλλά, ακόμα κι έτσι, η ομορφιά της είναι αξεπέραστη. Αχ! Αθήνα μας.