Νέο «χτύπημα» του πολακισμού στους θεσμούς

Υπάρχουν όρια στην πολιτική αντιπαράθεση; Υπάρχουν πολιτικές και θεσμικές «κόκκινες γραμμές» που δεν πρέπει να υπερβαίνονται στον κοινοβουλευτικό διάλογο; Ή μήπως όλα αυτά ανάγονται σε «προβλήματα συμπεριφοράς», όπως τα οριοθέτησε ο «αψύς Σφακιανός» Παύλος Πολάκης μιλώντας για τον Αδωνι Γεωργιάδη, δηλαδή στην υποκειμενική προσέγγιση, την ψυχοσύνθεση και την πολιτική κουλτούρα ενός εκάστου;

Το πρόβλημα τέθηκε πολλές φορές τα τελευταία δέκα δραματικά χρόνια της κρίσης, όπου ο πολιτικός διάλογος και οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες δοκιμάστηκαν και επλήγησαν βάναυσα. Ηταν κάτι που είχε να φανεί σε τέτοιο γενικευμένο βαθμό από τη δεκαετία του ’80 όταν κυριαρχούσε στην πολιτική ζωή ο «αυριανισμός» και πολιτικές φιγούρες όπως ο ασυγκράτητος Ευάγγελος Γιαννόπουλος, υπουργός των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου που έμεινε στην ιστορία για την αθυροστομία του και το εκρηκτικό του ταμπεραμέντο.

Μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου επικράτησε η ψευδαίσθηση ότι η αποφόρτιση του πολιτικού κλίματος θα βοηθήσει στο να καλμάρουν τα πνεύματα. Και όντως, η πρώτη αίσθηση ήταν ότι επανέρχεται η περιβόητη κανονικότητα (εξαιρετικά συνέβαλε σε αυτό η απουσία του χρυσαυγίτικου μορφώματος από τη Βουλή). Το ύφος και το ήθος που εξέπεμψε η αξιωματική αντιπολίτευση ήταν εμφανώς διαφορετικό σε σχέση με την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Οι τόνοι έπεσαν, η επιχειρηματολογία πήρε τη θέση των εγκλήσεων και αντεγκλήσεων.

Οι εικόνες όμως που διαδραματίστηκαν στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση Παπαγγελόπουλου και κυρίως οι φράσεις που εκστομίστηκαν, έδειξαν το αντίθετο εφοδιάζοντας με νέα επιχειρήματα τους πολέμιους του φαινομένου του «Πολακισμού», όπως έχει καταγραφεί. Η αίθουσα της Γερουσίας και οι διάδρομοι μετατράπηκαν σε «σαλούν» με υβριστικούς χαρακτηρισμούς που θύμιζαν εικόνες μπάχαλου σε φοιτητικά αμφιθέατρα παλαιότερων περιόδων μεταξύ αριστεριστών και ΔΑΠιτών.

Οι εκρηκτικοί διάλογοι και τα «μπινελίκια» που ακούστηκαν από Πολάκη και Τζανακόπουλο όταν η πλειοψηφία ΝΔ και ΚΙΝΑΛ έθεσε θέμα εξαίρεσής τους από τη σύνθεση της επιτροπής, καθώς προτίθενται να τους καλέσουν ως μάρτυρες, δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα κερκίδας με φωνές και απειλές κατά «θεών και δαιμόνων» που ακούγονταν μέχρι έξω. Μάλιστα κρίθηκε αναγκαίο σε κάποια φάση έντασης να ενισχυθεί η αστυνομική φρουρά που υπήρχε στις εισόδους της αίθουσας.

Δεν ήταν μόνο οι «π@π@ριές» που εκστόμισε ο Πολάκης στο άκουσμα του αιτήματος εξαίρεσής του (με το σκεπτικό ότι είχε εμφανιστεί να γνωρίζει τους προστατευόμενους μάρτυρες) και η «προειδοποίηση» ότι «από εδώ μέσα θα μας βγάλετε σηκωτούς», αλλά και όσα ακολούθησαν εκτός αιθούσης τόσο κατά του «γαλάζιου» Θάνου Πλεύρη («είσαι καραγκιόζης μέγας» του είπε ο ένας, «δεν μιλάω με φασίστες», του είπε ο άλλος), όσο και κατά του έτερου βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Μαρκόπουλου (τον χαρακτήρισε ο Πολάκης «πληρωμένο παπαγαλάκι», «δολοφόνο χαρακτήρων» σε «διατεταγμένη υπηρεσία» και «καραγκιοζάκο»).

Την Τρίτη. Σε κάθε περίπτωση το κλίμα αυτό ήταν μια πρόγευση για το τι θα επακολουθήσει την προσεχή Τρίτη, οπότε και θα αποφανθεί η προανακριτική επιτροπή επί του ζητήματος της εξαίρεσης των δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μετά καθώς η αξιωματική αντιπολίτευση προσέρχεται με «άγριες διαθέσεις», όπως φάνηκε από τη στάση που τήρησαν τα δυο πρωτοκλασάτα στελέχη της, προκειμένου να ορθώσει ασπίδα προστασίας στον πρώην αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλο. Υπό αυτό το πρίσμα τίποτα δεν εγγυάται ότι όσα διημείφθησαν προχθές το βράδυ στην αίθουσα της Γερουσίας και στους διαδρόμους δεν θα ξαναεπαναληφθούν.