The joke’s on you*

The joke’s on you*
*αγγλική φράση που περιγράφει κάποιον που, ενώ πάει να περιγελάσει κάποιον, γίνεται περίγελος ο ίδιος

Παραφράζοντας το γνωστό τεστ λογικής με την πάπια, όταν κάτι μοιάζει με ανέκδοτο, ακούγεται σαν ανέκδοτο και μυρίζει σαν ανέκδοτο, μάλλον είναι ανέκδοτο.

Η ιστορία ξεκίνησε Κυριακή βράδυ, όταν ξέσπασε ένας ολόκληρος σάλος στα social media με την είδηση ότι αστυνομικοί των ΕΚΑΜ, με τα όπλα προτεταγμένα εισέβαλαν σε κινηματογραφικές αίθουσες και συνέλαβαν ανήλικα παιδιά επειδή έβλεπαν την ταινία «Τζόκερ» που έχει σήμανση καταλληλότητας «άνω των 18». Με μιας ξύπνησαν οι διάφοροι επαναστάτες των πληκτρολογίων και «ούρλιαζαν» γράφοντας με κεφαλαία «ΧΟΥΝΤΑ» και πήρε φωτιά το photoshop για να φτιαχτούν οι σχετικές εικόνες με τον έφηβο από το «Νόμος 4000» με την ταμπέλα του τεντιμπόι και το κούρεμα με την ψιλή, ενώ άλλοι χρήστες έδιναν εναλλακτικές μαρτυρίες για να εξηγήσουν, υποτίθεται, τον κακό χαμό και άλλοι έκαναν λόγο, μετά βεβαιότητας, για fake news.

Κάπου σε εκείνο το σημείο της ιστορίας αποφάσισε να γίνει έξαλλος ο Γιάννης ο Ραγκούσης. Ο Γιάννης Ραγκούσης ήταν υπουργός στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, είχε διεκδικήσει, με αξιοσημείωτη αποτυχία, την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής και τώρα είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Η υπενθύμιση αυτή είναι απαραίτητη για λόγους που θα γίνουν σαφείς παρακάτω. Με ανάρτησή του στο Facebook, λοιπόν, ενημέρωσε ότι επιβεβαίωσε τις ειδήσεις, ότι «οι κ.κ. Μητσοτάκης και Χρυσοχοΐδης είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι γι’ αυτές τις αδιανόητες εξελίξεις που γυρίζουν την Ελλάδα και την Ελληνική Αστυνομία σε πολύ σκοτεινές εποχές τους» και ότι θα αντιδράσει με κάθε μέσο. Εξαλλος, όπως καταλαβαίνετε.

Η καταγγελία για την παραβίαση της κινηματογραφικής νομοθεσίας έγινε από υπαλλήλους του υπουργείου Πολιτισμού. Κατά το άρθρο 38 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν την υποχρέωση να ανακοινώνουν στον αρμόδιο εισαγγελέα ή τους εποπτευόμενους από αυτόν αστυνομικούς «οτιδήποτε πληροφορούνται, με κάθε τρόπο, για αξιόποινη πράξη που διώκεται αυτεπάγγελτα». Τον έλεγχο τον έκανε η Αστυνομία, όχι βέβαια τα ΕΚΑΜ, οι Ειδικές Δυνάμεις ή τα SWAT του FBI. Εγινε εξακρίβωση στοιχείων, κάποιοι οδηγήθηκαν στο τμήμα, όπως συνήθως γίνεται στις εξακριβώσεις, πόσω μάλλον αν είναι και ανήλικα. Δεν είναι ένα ευχάριστο σκηνικό, τέλος πάντων, αλλά έτσι γίνεται συνήθως.

Πώς και είχαν αρμοδιότητα οι υπάλληλοι του ΥΠΠΟ; Την είχαν με βάση το άρθρο 37 του νόμου 3905/2010. Στην παράγραφο 1 ορίζει ως αρμόδια για την καταλληλότητα υπηρεσία τη Διεύθυνση Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων του υπουργείου. Στην παράγραφο 2 αναφέρει τους βαθμούς καταλληλότητας. Η παράγραφος 3 ξεκινά με το σαφέστατο «απαγορεύεται η παρακολούθηση ακατάλληλων ταινιών σε ανηλίκους που δεν έχουν συμπληρώσει την απαιτούμενη από την κατάταξη της ταινίας ηλικία» και συνεχίζει με τα πρόστιμα στους παραβάτες. Στο κάτω μέρος του δημοσιευμένου νόμου που μας γύρισε «σε πολύ σκοτεινές εποχές» βλέπουμε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του τότε υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση.

Ομως το ανέκδοτο δεν τελείωσε εκεί. Είχαμε και την αντίδραση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, με υπογραφή, όχι του υπουργείου γενικώς. Η πρώτη αντίδραση ήταν ότι μας ανακοίνωνε ότι θα πάει να δει την ταινία με τον 15χρονο γιο του. Ενδιαφέρουσα επιλογή παρέμβασης από τον υπουργό του νόμου και της τάξης. Σε αναλυτικότερη δήλωση ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας μάς είπε ότι «είναι χρεωμένη, δυστυχώς, με αρκετά πάρεργα, εκτός πλαισίου ουσιαστικά της αποστολής της». Και αυτός τι κάνει γι’ αυτό; Τον σχολιαστή; «Από την άλλη», συμπληρώνει, «είναι αυτονόητη η υποχρέωσή της να ανταποκρίνεται στις καταγγελίες, πολλές εκ των οποίων μπορεί στη συνέχεια να αποδειχθεί ότι έγιναν για ήσσονος σημασίας λόγους, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα στα όρια της φαιδρότητας». Συνεπώς, αφού ο έλεγχος αφορούσε την παράβαση του οριακά φαιδρού νόμου, αναμένουμε με ανυπομονησία την πρότασή του για αλλαγή του νόμου. Τι; Οχι;