Απάντησαν ο Χατζηγιοβάνης και οι Ελληνες

Ολο το προηγούμενο διάστημα άκουγε και δεν μιλούσε. Βρέθηκε πολλές φορές σε θέση απολογούμενου, ακόμα και στους ίδιους τους συμπαίκτες του. Τον ρωτούσαν αν πράγματι θέλει να φύγει, αν το έχει πει στη διοίκηση, στον Νταμπίζα, στον προπονητή, αν έχει κόψει κάθε επαφή για την ανανέωση του συμβολαίου του. Το τελευταίο δίμηνο για τον Τάσο Χατζηγιοβάνη ήταν το πιο δύσκολο της καριέρας του. Ηθελε να βοηθήσει, αλλά δεν μπορούσε. Ηθελε να παίξει, αλλά έβλεπε τα παιχνίδια είτε από την εξέδρα, είτε από τον πάγκο.

Οσο ο Νίκος Νταμπίζας βρισκόταν στον Παναθηναϊκό, ο χρόνος κυλούσε αντίστροφα. Θα έφευγε. Ξεκάθαρα. Είτε τον Ιανουάριο, είτε τον Ιούνιο. Μια κλεψύδρα που θα έπαυε να χάνει την άμμο της μονάχα αν συνέβαινε κάτι που έμοιαζε με… θαύμα. Να φύγει ο Νταμπίζας. Συνέβη την περασμένη Παρασκευή. Ο Αλαφούζος στο «μπρα ντε φερ» (με τέτοιο έμοιαζε) Νταμπίζα εναντίον Χατζηγιοβάνη επέλεξε ένα παιδί που ίσως αύριο-μεθαύριο φέρει μερικά εκατομμύρια στα ταμεία. Προς το παρόν έφερε βαθμούς. Και τι βαθμούς. Σε μία από τις πιο δύσκολες έδρες του πρωταθλήματος, ο Παναθηναϊκός με δικό του γκολ έφυγε νικητής (1-0) και ανάσανε. Ψυχολογικά και βαθμολογικά. Βρήκε και πάλι πνοή.

Αυτή η κραυγή του Χατζηγιοβάνη, δευτερόλεπτα μετά το γκολ που πέτυχε στο 43′ απέναντι στον Μανδά ήταν ένα ξέσπασμα μηνών. Η δική του απάντηση ήταν αυτή η κραυγή. Μια μέρα μετά τη συμφωνία για νέο συμβόλαιο, στην πρώτη του συμμετοχή μετά την 3η αγωνιστική και το παιχνίδι με τον Αρη, έπειτα από μία – ακόμα – εβδομάδα που είχε γίνει θέμα συζήτησης. Η ιστορία θα μπορούσε να γραφτεί ακόμα και σε βιβλίο. Ιστορία απ’ αυτές που το ποδόσφαιρο σου προσφέρει καθημερινά. «Το μαύρο πρόβατο που μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο έγινε ήρωας».

Η σφιγμένη γροθιά του Δώνη στη λήξη του ματς και το χαμόγελό του δευτερόλεπτα μετά, όταν έκανε τις πρώτες του δηλώσεις στο κρατικό κανάλι, αποδεικνύουν τη συσσωρευμένη πίεση που βγήκε από όλο τον οργανισμό του Παναθηναϊκού. Ο έλληνας προπονητής, σε μια περίοδο δύσκολη για την ομάδα του, πήγε σε μια συνταγή δοκιμασμένη. Σ’ εκείνη που πέρυσι μετέτρεψε τον Παναθηναϊκό σε «θέμα» για όλη την Ελλάδα. Στην ελληνική συνταγή.

Επτά Ελληνες στην ενδεκάδα. Συνολικά δέκα που πάτησαν στο γήπεδο. Είχε να συμβεί μήνες. Πότε ο Μολό, πότε ο Μπεκ, πότε ο Περέα έβρισκαν χώρο στις αλλαγές του Δώνη για να μπουν και να αλλάξουν τη ροή ενός αγώνα. Σπανίως το κατάφερναν. Τώρα μπήκαν ο Χατζηθεοδωρίδης, ο Κολοβός, μέχρι και ο 18χρονος Αλεξανδρόπουλος, στο ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία με τον Παναθηναϊκό. Τώρα ξεκίνησε βασικός ο Καμπετσής, για πρώτη φορά φέτος και πήρε θετικό πρόσημο.

Τώρα επέστρεψε το δίδυμο των Μπουζούκη – Χατζηγιοβάνη, που πέρυσι έκαναν τους ευρωπαίους σκάουτερ να ασχοληθούν μαζί τους. Ο Παναθηναϊκός βρήκε τον χαρακτήρα τον οποίο θέλησε να φτιάξει από πέρυσι το καλοκαίρι. Εκείνον που «επικοινώνησε» ως τον δρόμο της επιτυχίας και της επιστροφής στην κανονικότητα.

Αυτός ο νεανικός και ελληνικός Παναθηναϊκός κυριάρχησε απέναντι στον Ατρόμητο στο πρώτο ημίχρονο. Τελείωσε τα πρώτα 45 λεπτά έχοντας ένα γκολ και 8 τελικές προσπάθειες, έναντι 2 του Ατρομήτου, που ήταν ασύνδετος, κακός, χωρίς εμπνεύσεις, φαντασία και αυτοματισμούς. Μια ομάδα που δυσκολευόταν πολύ να πατήσει στην αντίπαλη περιοχή, μια ομάδα που φαινόταν χαμένη μέσα στο γήπεδο και που θα μπορούσε να είχε δεχθεί περισσότερα γκολ στο πρώτο μέρος αν ο Παναθηναϊκός ήταν πιο εύστοχος. Ο κόσμος του Ατρομήτου αποδοκίμασε έντονα στο φινάλε, κυρίως τον Γιάννη Αναστασίου, όχι για το αποτέλεσμα αλλά για την κακή εμφάνιση. Μία ακόμα κακή εμφάνιση, που βάζει εκ νέου πίεση στον έλληνα προπονητή, ο οποίος έχασε τη μάχη των πάγκων από τον Δώνη.

Οταν ο Αναστασίου έκανε την ομάδα του πιο επιθετική, βάζοντας Βέλλιο και Ενσικουλού, ο Δώνης έδωσε περισσότερα τρεξίματα στη μεσαία γραμμή με την είσοδο του Χατζηθεοδωρίδη και αργότερα του Αλεξανδρόπουλου. Ο Παναθηναϊκός δεν δέχθηκε πίεση, δεν δέχθηκε φάσεις και το 1-0 του τελικού σκορ μοιάζει σαν να ήρθε δύσκολα, αλλά μόνο έτσι δεν ήταν. Ο Παναθηναϊκός ήταν η ομάδα που έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία και στο δεύτερο μέρος με σουτ του Μπουζούκη, που έβγαλε δύσκολα ο Μανδάς.

Ο Δώνης

Τούτη τη φορά ο Γιώργος Δώνης είχε να πει μόνο καλά λόγια για την ομάδα του και τους ποδοσφαιριστές του. «Θυμίσαμε την ομάδα της προετοιμασίας και φαινόταν αυτή η εικόνα, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, στην προπόνηση. Είναι σημαντικό αποτέλεσμα για την πορεία μας, για τη χρονιά μας, για το πρεστίζ της ομάδας. Είμαστε ο Παναθηναϊκός, πρέπει να φτιάξουμε μία ομάδα που να αντιπροσωπεύει το DNA μας, να δουλέψουν όλοι πιο σκληρά. Εχουμε μεγάλες ευθύνες, ο καθένας θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, να στρωθούμε σε πολλή δουλειά και να δημιουργήσουμε μία δυνατή ομάδα».

Ατρόμητος: Μανδάς, Κιβρακίδης, Ρισβάνης, Γούτας, Ταλόσα, Μπαένα (80′ Ενσικουλού), Χαρίσης, Ανδρούτσος (69′ Νταβιώτης), Μανούσος, Ρόσα (61′ Βέλλιος), Γιακουμάκης.

Παναθηναϊκός: Διούδης, Γιόχανσον, Σένκεφελντ, Πούγγουρας, Ινσούα, Κουρμπέλης (75′ Αλεξανδρόπουλος), Δώνης, Ζαχίντ (63′ Χατζηθεοδωρίδης), Μπουζούκης, Χατζηγιοβάνης (72′ Κολοβός), Καμπετσής.