Τρέχουμε τώρα για την ανακύκλωση

Η Ελλάδα ανακυκλώνει το 18% των απορριμμάτων της όταν χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία αλλά και η Σλοβενία έχουν εδώ και χρόνια καταφέρει να ανακυκλώνουν και να κομποστοποιούν πάνω από το 55% των σκουπιδιών τους.

Μόλις στα μέσα του περασμένου μήνα, ο υπουργός Εσωτερικών Τάκης Θεοδωρικάκος είχε απευθύνει έκκληση στις οικογένειες αλλά και στους νέους να ανακυκλώσουν με μεγαλύτερο… ζήλο. «Πρέπει να ανακυκλώνουμε τα σκουπίδια που παράγουμε μέσα σε κάθε νοικοκυριό. Θέλω να παρακαλέσω γι’ αυτό. Πρέπει όλοι να συνδράμουμε γιατί από 1ης/1/2020 θα αρχίσουμε να πληρώνουμε πρόστιμα. Και τα πρόστιμα θα είναι τσουχτερά», είχε τονίσει χαρακτηριστικά, ενώ μιλώντας και πάλι για την ανακύκλωση στη χώρας μας είχε επισημάνει ότι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα πρέπει το ποσοστό ανακύκλωσης να φτάσει στο 50%.

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. Η ανακύκλωση στην Ελλάδα τείνει να καταντήσει το πιο σύντομο ανέκδοτο. Κι αυτό το επιβεβαιώνουν, δυστυχώς, και οι αριθμοί. Σύμφωνα με τον υπεύθυνο ευαισθητοποίησης της WWF Ελλάς, Αχιλλέα Πληθάρα, ως στόχος είχε τεθεί να ανακτάται το 74% των απορριμμάτων ως κομπόστ ή για επαναχρησιμοποίηση «και η χώρα μας σήμερα θάβει το 82% των σκουπιδιών στις χωματερές, με αποτέλεσμα να ανακτάται μόλις το 18% και χωρίς να είμαστε σίγουροι αν γίνεται πραγματική ανακύκλωση».

Οπως εξηγεί, οι Ελληνες κάνουν πολύ κακή χρήση του μπλε κάδου. «Το 40%-50% όσων περιέχει ο μπλε κάδος είναι υπολείμματα, οργανικά απορρίμματα, ρούχα και μη ανακυκλώσιμα υλικά. Πολλές φορές, δε, ακόμη και τα ανακυκλώσιμα υλικά οδηγούνται από την πίσω πόρτα στους ΧΥΤΑ. Ολη αυτή η κατάσταση έρχεται και “κολλάει” στη γενικότερη δυσπιστία του κόσμου στα συστήματα διαχείρισης απορριμμάτων για το κατά πόσο το υλικό που μπαίνει στον μπλε κάδο ανακυκλώνεται ή καταλήγει στη χωματερή».

Οι ειδικοί επισημαίνουν πως ο πολίτης δεν γνωρίζει πώς να ανακυκλώνει σωστά και δεν έχει και κάποιο κίνητρο, όπως είναι το άμεσο οικονομικό όφελος. Παράλληλα, όπως σημειώνουν, δεν υπάρχουν οι υποδομές εκείνες για να γίνει σωστή ανακύκλωση. «Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να ξεκινήσει από την αρχή ο σχεδιασμός για την ανακύκλωση, που να πατάει σε γερές βάσεις, να γίνεται διαλογή στην πηγή και να μην έχουμε παράνομη απόθεση απορριμμάτων στους ΧΥΤΑ ή ανάμειξη υλικών στους μπλε κάδους. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης, γιατί το να λέμε θέλουμε περισσότερη ανακύκλωση, εάν δεν έχουμε τις κατάλληλες υποδομές, δεν ακολουθήσουμε νέες πολιτικές, όπως τα κίνητρα, οι απαγορεύσεις ή οι τιμολογήσεις και δεν ενημερώσουμε τους πολίτες, είναι απλά λόγια του αέρα», προσθέτει ο Αχιλλέας Πληθάρας.

ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κόστος που πρέπει οι εταιρείες να πληρώνουν για τη διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων. «Στην Ελλάδα είναι 66 ευρώ ο τόνος, όταν οι γερμανικές εταιρείες αναγκάζονται να πληρώσουν 500 ευρώ ανά τόνο, στην Εσθονία περίπου 400 ευρώ ανά τόνο και η Ιταλία περίπου 200 ευρώ για κάθε τόνο πλαστικών απορριμμάτων».

Η πρόταση της Κομισιόν για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων μέχρι το 2035 είναι να θάβονται λιγότερο από το 10% των απορριμμάτων. Σήμερα, υπάρχουν χώρες που έχουν πετύχει αυτό που για μας μοιάζει ακατόρθωτο. Η Γερμανία, η Δανία, η Σουηδία και το Βέλγιο θάβουν μόλις το 1% των αποβλήτων τους.

Πριν από μερικές ημέρες, ο περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης κατά την τοποθέτησή του στην κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος στη Βουλή σημείωσε ότι αιρετοί και κεντρική διοίκηση θα πρέπει να συνεργαστούν με κεντρικό στόχο τη μείωση του όγκου των απορριμμάτων που θάβονται με την ταυτόχρονη αύξηση του όγκου των ανακυκλώσιμων υλικών.