Συνεννοήσεις {LF}με «δόντια»

Το μεγάλο πρόβλημα του Ελληνισμού από αρχαιοτάτων χρόνων είναι η εθνική συνεννόηση. Εξάλλου αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο η αρχαία Ελλάδα δεν έγινε ποτέ αυτοκρατορία αλλά παρέμεινε σε μορφή πόλεων μέχρι να εμφανισθεί ο Μ. Αλέξανδρος. Ουσιαστικά πάντα μας «αρέσει» να ακολουθούμε ηγέτες και όχι ιδέες ή σχέδια. Αγαπάμε το ηχείο και όχι τη μουσική.

Η κατάσταση αυτή έχει έρθει ατόφια μέχρι στις μέρες μας όπου αν εξαιρέσει κανείς το κλείσιμο του ματιού μεταξύ Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου μεταπολιτευτικά σε κάποιες κρίσιμες στιγμές, σχεδόν ποτέ δεν μπορούσαμε να καθίσουμε σε ένα τραπέζι και να συνεννοηθούμε για κάτι.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια οι ελίτ της χώρας δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους σχεδόν με κανένα τρόπο. Και ελίτ δεν είναι μόνο οι πολιτικοί ή οι εκπρόσωποι των βιομηχανιών ή των μεγάλων εταιρειών ή της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ελίτ έχει και η συμπαθής ομάδα των οδηγών ταξί, των εργαζομένων στην οικοδομή και πολλών άλλων κρίσιμων ομάδων που στηρίζουν και επηρεάζουν την οικονομία και την κοινωνική – πολιτική – πολιτισμική ζωή του τόπου.

Φυσικά το παράδειγμα οφείλει να έρθει για άλλη μία φορά από τους πολιτικούς δρώντες. Οι συναντήσεις μεταξύ πολιτικών αρχηγών που έγιναν, γίνονται και θα γίνουν δεν μπορεί να είναι προσχηματικές, ατζέντας ή προσέλκυσης ΜΜΕ για να δηλωθεί / επιβεβαιωθεί η σημαντικότητα ενός κόμματος ή αρχηγού.

Οι δυναμικές μικροπολιτικών τακτικισμών πρέπει να παραμεριστούν. Το θέμα δεν είναι μόνο η ουσία του τι θα προκύψει ως κοινός παρονομαστής από τη συζήτηση για το καλό της χώρας (αυτό θεωρείται δεδομένα απαραίτητο) αλλά και τι θα καταγραφεί στα μάτια των ελλήνων πολιτών.

Οι μαγκιές, οι μπηχτές, η κλάψα, η «διάρρηξη ιματίων» και οι τσαμπουκάδες κατά την έξοδο, σε σχέση με τα χαμόγελα και τα πλάνα που όλοι μαζί σαν «καλά παιδιά» κάθονται γύρω – γύρω από το τραπέζι κατά την έναρξη, θρέφουν τον αντίστοιχο διχασμό στην κοινωνία και την αισθητική του «τρολαρίσματος» που ούτως ή άλλως είναι το κρατούν πολιτισμικό πλαίσιο στον τόπο.

Οι πολιτικοί αρχηγοί πρέπει επειγόντως να καταλάβουν ότι με τις παλιές προσεγγίσεις πλήττονται πρωτίστως οι ίδιοι και η δημοτικότητά τους για την οποία καίγονται τόσο πολύ.

Οι πολίτες δεν θέλουν πλέον «την ελίτ απέναντι στην κοινωνία» αλλά «την ελίτ να δουλέψει για την κοινωνία». Θέλουν να την «εκμεταλλευτούν» συμφεροντολογικά για λογαριασμό τους και όχι να έρθουν σε ρήξη μαζί της. Εχουν καταλάβει πλέον το συμφέρον τους και αυτό έβγαλαν σαν αποτέλεσμα και στις πρόσφατες εκλογές.

Η ελληνική κοινωνία έχει περάσει πλέον από την «αντισυστημική / παραβατική ανθρωποκεντρικότητα» στην «καινοτομική ανθρωποκεντρικότητα». Κοινώς ζητούν μεν την ανατροπή, αλλά με έναν πολιτικώς ορθό τρόπο. Επιτέλους ας «καινοτομήσουν» λοιπόν και οι πολιτικοί αρχηγοί στις επόμενες συναντήσεις.

Ο Δημήτρης Μαύρος είναι διευθύνων σύμβουλος της MRB