Η συνήθεια στην ήττα

Ο Σάιμον Στόουν είναι ένας από τους πολλούς δημοσιογράφους που προσπαθούν να εξηγήσουν το φαινόμενο «Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ»: γιατί η άλλοτε κραταιά ομάδα που δεν της λείπει τίποτα μοιάζει να της λείπουν τα πάντα;

Στο κείμενό του που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του BBC, 1.729 λέξεων, σημείωσε μια παράμετρο που αγνοούν σχεδόν όλοι οι αναλυτές αλλά και οι ομάδες που παραπαίουν αγωνιστικά. «Ο φόβος είναι πως οι νεαροί της Γιουνάιτεντ, γράφει ο Στόουν, θα συνηθίσουν να χάνουν και θα γίνει μια συνήθεια που πολύ δύσκολα θα αλλάξει».

«Η συνήθεια στην ήττα» αποτελεί την αντίθετη έννοια «της καρδιάς του πρωταθλητή».

Πράγματι, μια ομάδα μπορεί να εθιστεί στην ήττα και να τη θεωρεί καθημερινότητα. Οι αντιδράσεις μειώνονται, οι αντιστάσεις εκμηδενίζονται και ο σύλλογος μέρα με τη μέρα διολισθαίνει στη μετριότητα.

Η συνθήκη γίνεται ακόμα πιο επιβαρυντική όταν υπάρχουν παίκτες της ακαδημίας που κάνουν τα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα και καλούνται να σηκώσουν ένα βάρος που δεν τους ανήκει.

Στο πρώτο στραβοπάτημα θα στενοχωρηθούν, ίσως και να κλάψουν σε κοινή θέα. Στο δεύτερο η απογοήτευση θα είναι μικρότερη και στο τρίτο θα έχει γίνει συνήθεια.

Η νοοτροπία είναι το στοιχείο που κάνει τους πρωταθλητές να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες ομάδες. Η συνήθεια στη νίκη απέναντι στη συνήθεια της ήττας.

Οσο απομακρύνεται μια μεγάλη ομάδα από τις ένδοξες μέρες της τόσο ψηλώνει το βουνό που πρέπει να ανέβει για να επανέλθει στην κορυφή. Σε πολλές περιπτώσεις περνούν δεκαετίες και σε άλλες δεν καταφέρνει να επιστρέψει ποτέ.

Τη δύναμη της συνήθειας στη μετριότητα δεν μπορούν να τη νικήσουν τα χρήματα από μόνα τους. Οσο γρήγορα κατρακυλά ένας σύλλογος προς την άβυσσο τόσο αργά ανεβαίνει. Χρειάζεται ένας καλός σχεδιασμός, υπομονή και επιμονή.

Η Λίβερπουλ αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μεγάλης ομάδας που έπεσε στη μετριότητα και παρά τα 20 χρόνια που έχουν περάσει από τον τελευταίο της τίτλο, δεν έχει καταφέρει ακόμα να επανέλθει. Τελευταία αποφάσισε να ακολουθήσει το σωστό μονοπάτι, αυτό που συνήθως αγνοούν, ίσως γιατί είναι το πιο δύσβατο.