O αριστερός μπακ{CR}

Ισως από τις πλέον δύσκολες θέσεις στο ποδόσφαιρο. Απαιτητική. Και δυσεύρετη. Οι δεξιοπόδαροι ποδοσφαιριστές, απείρως περισσότεροι από τους αριστεροπόδαρους. Αν κάποια ομάδα έχει καλούς ακραίους, αυτόματα αποκτά πλεονέκτημα. Ειδικά στην αριστερή πλευρά. Συμβαίνει στον Ολυμπιακό. Διαθέτει τον Τσιμίκα, τον άσο που έφτασε μέχρι την εθνική ομάδα και λογίζεται βασικός στα σχέδια του Μαρτίνς αναφορικά με το ευρωπαϊκό ταξίδι. Εχει επίσης τον Κούτρη, έναν μπακ που κάνει γκελ, αλλά δεν χώρεσε καν στη λίστα της Ευρώπης, μολονότι όποτε χρειάστηκε στα ματς του εγχώριου πρωταθλήματος πήρε υψηλό βαθμό. Τόσο εφέτος όσο και τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό θα πει πληρότητα, αν κάποιος θέλει να αποτυπώνει με λέξεις την πραγματικότητα.

Χθες προέκυψε μια εξτρά είδηση που έχει τη σημασία της: ο Τσιμίκας λαβώθηκε στο Κλ. Βικελίδης και τέθηκε νοκ άουτ από τα παιχνίδια της εθνικής ομάδας με Ιταλία και Βοσνία. Ποιος κλήθηκε στη θέση του; Ο Κούτρης. Πάει να πει, πολύ απλά, ότι οι μπακ του Ολυμπιακού δεν ανταγωνίζονται μόνο για τη φανέλα του βασικού στην ομάδα τους αλλά και για αυτήν της γαλάζιας ομάδας. Γιατί είναι οι πλέον ικανοί, μαζί φυσικά, για να είναι όλα ξεκάθαρα, με τον Γιαννούλη του ΠΑΟΚ. Εναν παίκτη που πασχίζει να καλύψει το κενό του Βιεϊρίνια στα μετόπισθεν και αν κρίνουμε από την αδιάλειπτη παρουσία του τα καταφέρνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το αν παίξει ο Γιαννούλης στην Ιταλία, για να ρίξουμε μια ματιά στα της Εθνικής, είναι αμφίβολο, καθ’ όσον αντιμετωπίζει θεματάκια τραυματισμού. Αλλά ο Κούτρης μοιάζει διαθέσιμος και έτοιμος να πιάσει την ευκαιρία. Ενα σετ παιχνιδιών που δείχνει κομβικό, όχι τόσο για τα αποτελέσματα που θα φέρει το σύνολο του Φαν ‘τ Σιπ, αλλά κυρίως σχετικά  με την εικόνα που θα βγάλει στον αγωνιστικό χώρο. Σε δύσκολα ραντεβού. Απέναντι σε διψασμένους και με ορατό στόχο ποδοσφαιριστές, με κίνητρο να κερδίσουν την πρόκριση.

Ο αποκλεισμός ηχηρών ονομάτων έστω και για λίγο, όπως τουλάχιστον είπε ο ολλανδός κόουτς, γεννά ζητήματα που θα ξεκαθαρίσουν στους αγώνες. Εκεί είναι ο καθρέφτης των πάντων. Ποδοσφαιριστών και ομάδας. Ο νιόφερτος στα μέρη μας τεχνικός ευελπιστεί να πετύχει το πείραμά του. Οι άνθρωποι της Ομοσπονδίας, το ίδιο. Και ο κόσμος περιμένει ύστερα από τόσα και τόσα στραπάτσα η εθνική ομάδα, ανεξάρτητα από το ποιοι τη στελεχώνουν, να θυμίσει κάτι από το παρελθόν. Αραγε μπορεί με τόσα και τόσα που γίνονται και με τις συνεχείς απρογραμμάτιστες αλλαγές;