Η κορυφαία {LF}της γενιάς της

«Δεν γίνεται να μην είμαι χαρούμενη με αυτό το μετάλλιο. Κατέκτησα το χάλκινο σε έναν δύσκολο αγώνα υψηλού επιπέδου κάνοντας φετινό ρεκόρ». Η Κατερίνα Στεφανίδη συνέχισε το απίστευτο σερί της, που τη θέλει κάθε χρόνο να κατακτά τουλάχιστον ένα μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση, με το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στην Ντόχα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Ισως στον κορυφαίο τελικό όλων των εποχών και ας μη σημειώθηκε ρεκόρ διοργάνωσης (παραμένει το 5,01 μ. της Ισινμπάγεβα από το 2005 στο Ελσίνκι), ωστόσο είναι η πρώτη φορά που το ασημένιο μετάλλιο κλείδωσε στα 4,90 μ. και το χάλκινο στα 4,85 μ., όπως είναι και η πρώτη φορά που 12 αθλήτριες (!) ξεπέρασαν στον τελικό τα 4,70 μέτρα.

Ανέβηκαν τα όρια

Σε έναν αγώνα που ξεκίνησε με 17 αθλήτριες, γεγονός που από μόνο του ανέβασε τον βαθμό δυσκολίας για όλες τις κοπέλες. Καθώς η IAAF δεν υπολόγισε σωστά το πόσο έχει ανέβει το επίπεδο και κράτησε χαμηλά το όριο πρόκρισης, το οποίο έπιασαν αρκετές αθλήτριες πάνω από τις δώδεκα.

«Δεν αισθανόμουν όσο καλά ήμουν στον προκριματικό. Παρ’ όλα αυτά έκανα αυτό που έπρεπε, ξεπέρασα τον εαυτό μου, ενώ είχα πολύ καλή τρίτη προσπάθεια στα 4,95 μέτρα. Η Σιντόροβα και η Μόρις ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και κατάφεραν να κινηθούν σε υψηλά επίπεδα» παραδέχθηκε ιπποτικά η ελληνίδα πρωταθλήτρια, που ξεπέρασε τον εαυτό της στον συγκεκριμένο αγώνα γι’ αυτό και η ικανοποίηση για το μετάλλιο.

Από μια αθλήτρια που ποτέ δεν κρύβεται πίσω από δικαιολογίες και είναι χαρακτηριστική και η δήλωσή της αναφορικά με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στον αγωνιστικό χώρο.

«Θα έλεγα πως ήταν πέραν του δέοντος τέλειες, κυρίως γιατί είχε ελαφρύ ευνοϊκό», είπε, δείχνοντας ότι δεν την επηρέασε ο καιρός στο να μην μπορέσει να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο και να υπερασπιστεί τον τίτλο της από το Λονδίνο πριν από δύο χρόνια.

Και όμως η Κατερίνα από το καλοκαίρι του 2014 και εκείνο το πρώτο της μετάλλιο σε επίπεδο γυναικών σε μεγάλη διοργάνωση δεν ξανάχασε την επαφή με το βάθρο. Τα παιχνίδια της μοίρας; Σε εκείνο το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κρατούσε στα χέρια της το χρυσό μετάλλιο έχοντας περάσει τα 4,60 μ. και είχε μείνει με μόνη αντίπαλο τη Ρωσίδα (εκπροσωπούσε τότε τη χώρα της κανονικά) Αντζέλικα Σιντόροβα. Οι δύο αθλήτριες είχαν πέντε χαμένες προσπάθειες στα 4,65 μ. και απέμενε μόλις μία για τη Ρωσίδα. Πέρασε το ύψος και άφησε την πρωταθλήτριά μας στη 2η θέση.

Από εκεί και πέρα όμως άρχισε να μετράει επιτυχίες. Με κορυφαίες στιγμές φυσικά τα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο (2016) και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου (2017).

Είχε επίσης σε αυτό το διάστημα δύο χρυσά (back to back) σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ανοιχτού Στίβου (Αμστερνταμ 2016, Γλασκώβη 2018), ένα χρυσό (Βελιγράδι 2017) και ένα ασημένιο (Πράγα 2015) σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Κλειστού Στίβου και δύο χάλκινα μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κλειστού (Πόρτλαντ 2016, Μπέρμιγχαμ 2018). Αν προσθέσει κάποιος και τα τέσσερα συνεχόμενα διαμάντια (2016, 2017, 2018, 2019) σε μια επίπονη σειρά Diamond League με τις κορυφαίες αθλήτριες του αθλήματος, καταλαβαίνει για τι επίπεδο αθλήτριας μιλάμε.

Η συνύπαρξή της στον στίβο (και στη ζωή) με τον σύζυγο και προπονητή της Μίτσελ Κρίερ την απογείωσε, με κορυφαία διετία αυτή του 2016-17.

Ομως παραμένει ακόμα πολύ ψηλά και βελτιώνει συνέχεια πράγματα στην τεχνική της.

Στην επιτροπή αθλητών

Στην Ντόχα έχει έναν ακόμα αγώνα, στην προσπάθειά της να εκλεγεί στην επιτροπή αθλητών της IAAF (είναι ιδιαίτερα δημοφιλής) και αν με το καλό βγει νικήτρια και από αυτόν τον «στίβο», το επόμενο βήμα θα είναι του χρόνου στο Τόκιο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οπου πέρα από την αγωνιστική διάκριση, ενδεχομένως θα είναι και υποψήφια για την αντίστοιχη θέση των αθλητών στη ΔΟΕ.

Η σούπερ Κατερίνα του επί κοντώ είναι με διαφορά η κορυφαία ελληνίδα αθλήτρια όλων των εποχών σε οποιοδήποτε άθλημα, αλλά δεν σταματάει εδώ. Συνεχίζει απτόητη με τον επόμενο (μεγάλο) στόχο να είναι στην Απω Ανατολή το επόμενο καλοκαίρι.