Σωτηρίες που έφεραν επαναστάσεις
Παίκτες και προπονητές του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ μπορεί να νιώθουν ευχαριστημένοι για την προσπάθεια, όχι όμως και για το τελικό αποτέλεσμα (2-2) του ντέρμπι. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε, κυριάρχησε, έχασε πέναλτι για να πάει στο 0-2 και ανταπέδωσε το γκολ της ισοφάρισης σε χρόνο ρεκόρ: ο Σβιντέρσκι αποδείχτηκε μεγάλος μπελάς για την άμυνα της ΑΕΚ. Η Ενωση αντέδρασε δυο φορές και ισοφάρισε με δυο σπάνιους σκόρερ – τον Τσιγκρίνσκι και τον Ντέλετιτς. Ο ΠΑΟΚ όμως για μια ακόμα φορά δέχτηκε γκολ πληρώνοντας παιδαριώδη λάθη αμυντικών που πέρυσι έμοιαζαν αλάνθαστοι και η ΑΕΚ δεν επιχείρησε την τελική επίθεση που όλοι περίμεναν για να πάρει το ματς – ίσα ίσα που κινδύνευσε κιόλας να ηττηθεί στο τέλος. Και για τους δυο ισχύει ότι οι επιθέσεις κάλυψαν αχαρακτήριστα αμυντικά σφάλματα: θυμίζω ότι η άμυνα είναι αποτέλεσμα δουλειάς.
Τρεις
Η 5η αγωνιστική ανήκει σε τρεις ομάδες της περιφέρειας: στην Ξάνθη και στον ΟΦΗ που κέρδισαν τον Βόλο και τον Αστέρα με το ίδιο σκόρ (3-1) και φυσικά στη Λάρισα που έκανε την έκπληξη της ημέρας κερδίζοντας με 3-2 τον Αρη στο Βικελίδης. Είναι τρεις ομάδες ολότελα διαφορετικές που όμως έχουν ένα κοινό στοιχείο: διάβασαν σωστά τις περσινές τους αδυναμίες και μπήκαν στο εφετινό πρωτάθλημα έχοντας άριστη γνώση της αποστολής τους.
Σώθηκαν
Θυμίζω ότι πέρσι ο ΟΦΗ σώθηκε ύστερα από αγώνες μπαράζ που έδωσε με τον Πλατανιά. Η Ξάνθη πέρυσι είχε κάνει έναν καταστροφικό δεύτερο γύρο: σώθηκε δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος κερδίζοντας τον αδιάφορο Απόλλωνα. Η ΑΕΛ είχε πετύχει πέρσι μία μυθιστορηματική παραμονή κερδίζοντας την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και φέροντας μια ηρωική ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ. Στο ποδόσφαιρο οι προηγούμενες αποδόσεις δεν καθορίζουν τις μελλοντικές, ωστόσο μόνο όποιος έχει γνώση των προβλημάτων του, μπορεί και να τα λύσει. Ο ΟΦΗ ενισχύθηκε σοβαρά, η Ξάνθη άλλαξε σχεδόν ολόκληρη την ομάδα της και η ΑΕΛ έκανε ποιοτικές προσθήκες που την ανέβασαν επίπεδο. Παίκτες σαν τον Κάτσε και τον Γουάρντα έχουν λίγες ομάδες από αυτές που στόχο έχουν πρώτα από όλα μία άνετη παραμονή.
Ουάρντα
Ειδικά για τον Ουάρντα θέλω να πω ότι είναι μία τρομερή περίπτωση. Το περασμένο καλοκαίρι προκάλεσε ένα σωρό προβλήματα στην Εθνική Αιγύπτου στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής – είναι «τρελοκομείο» και για αυτό έφυγε από τον ΠΑΟΚ. Αλλά είναι κι ένας καταπληκτικός δημιουργός και σκόρερ. Αν του επιτρέπεις να κάνει πού και πού του κεφαλιού του, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, έχεις έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή. Το βράδυ του Σαββάτου ξεσάλωσε σε ένα από τα club της Λάρισας και φυσικά αποθεώθηκε από τους παρόντες. Αν είναι να ξενυχτάει, ας το κάνει τουλάχιστον πανηγυρίζοντας νίκες…
Ντέρμπι
Ο ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός έφτασαν σε νίκες μετά το μεταξύ τους ματς μαθαίνοντας από αυτό. Ο Γιώργος Δώνης είδε τον Παναθηναϊκό να κερδίζει τον Πανιώνιο στο πρώτο ματς της χρονιάς που κράτησε το μηδέν στην άμυνα. Ο νεοφερμένος Ζαχίντ σκόραρε και άρεσε, αλλά το τρίποντο το έδωσε η προσοχή στα μετόπισθεν. Κι ο Μαρτίνς φρέσκαρε τον Ολυμπιακό στο ματς με τη Λαμία δίνοντας ευκαιρίες σε πολλούς αναπληρωματικούς και ανάσες σε κάποιους που θα χρησιμοποιηθούν αύριο στο Μαρακανά του Βελιγραδίου.
Λοβέρα
Στο Καραϊσκάκη όσο χειροκροτήθηκαν τα γκολ του Σουντανί και του Ελ Αραμπί, με τα οποία ο Ολυμπιακός κέρδισε τη Λαμία, άλλο τόσο χειροκροτήθηκε ο νεαρός Λοβέρα, ο Αργεντινός που ήταν ένα από τα τελευταία καλοκαιρινά μεταγραφικά αποκτήματα των Ερυθρολεύκων. Είναι πολλά χρόνια τώρα που δεν έχει καθιερωθεί στη βασική ενδεκάδα των Ερυθρολεύκων ένας ποδοσφαιριστής που έρχεται από τη Λατινική Αμερική: ο κόσμος θέλει να δει ένα να καθιερώνεται και να διακρίνεται. Δεν τα κατάφερε πέρσι ο Σολδάνο, δεν τα έχει καταφέρει παλιότερα ο Μπενίτες, ενώ δυσκολίες μεγάλες είχαν στο πέρασμά τους από τους Ερυθρόλευκους και ποδοσφαιριστές όπως ο Νούνιες και ο Αρτσούμπι, που είχαν αποκτηθεί με πολύ καλές συστάσεις. Ουσιαστικά ο τελευταίος παίκτης που ήρθε από πρωτάθλημα της Λατινικής Αμερικής και απέδειξε ότι αξίζει τα καλά λόγια που τον συνόδευαν ήταν ο Φερνάντο Μπελούτσι. Χρόνια πριν.
Χρόνος
Ο κόσμος του Ολυμπιακού αγαπάει τους Λατινοαμερικάνους, κυρίως γιατί ξυπνούν μνήμες άλλων εποχών. Μπαμπάδες έχουν μεγαλώσει παιδιά μιλώντας τους για μάγους που ήρθαν από τη Λατινική Αμερική – για τον Βιέρα και τον Λοσάντα π.χ. Οι καιροί βέβαια έχουν αλλάξει και για τους ποδοσφαιριστές που έρχονται στο ελληνικό πρωτάθλημα από τις λατινινοαμερικάνικες πραγματικότητες τίποτα δεν είναι εύκολο. Στον Ολυμπιακό προσαρμόζονται εύκολα Λατινοαμερικάνοι που έχουν αγωνιστεί στην Ευρώπη πριν έρθουν εδώ. Ο Τσόρι, ο Καμπιάσο, ο Ιμπαγάσα, ο Γκαλέτι, παλιότερα ο Ζιοβάνι, όχι μόνο έκαναν ωραία πράγματα στο γήπεδο, αλλά επιστρέφουν ακόμα και τώρα στην Ελλάδα με τεράστια χαρά, ίσως γιατί αγάπησαν τη χώρα μας όσο και την ομάδα. Αυτό νομίζω μπορεί να είναι και το μυστικό μιας εύκολης προσαρμογής του Λοβέρα: ας φροντίσει κάποιος να αγαπήσει τη ζωή εδώ, διότι από ό,τι έδειξε και στο ντεμπούτο του μπάλα ξέρει και πολύ. Αν προσαρμοστεί, θα πιέζει τον προπονητή του να του δώσει περισσότερο χρόνο.
Πίεση
Αυτού του είδους την πίεση την βάζουν πλέον στον Μάρτινς ο Σουντανί και ο Ελ Αραμπί. Τα γκολ που πέτυχαν στο ματς με τη Λαμία δείχνουν ότι έχουν περάσει με επιτυχία το στάδιο της προσαρμογής. Μάλιστα και οι δύο, πριν δείξουν τις ικανότητές τους στο γήπεδο, φρόντισαν να πείσουν για τη σοβαρότητά τους. Ο Ελ Αραμπί απέδειξε ότι ήταν έτοιμος να αγωνιστεί στο Κράσνονταρ μολονότι έμαθε ότι θα παίξει βασικός μόλις ένα τέταρτο πριν από την έναρξη του ματς. Κι ο Σουντανί αντιμετώπισε τον αποκλεισμό του από την ευρωπαϊκή λίστα με τον καλύτερο τρόπο. Με τα γκολ του σκοπεύει να πείσει τον Μαρτίνς ότι τον αδίκησε…
Εξωφρενικό
Μιλώντας για αδικίες είναι πραγματικά εξωφρενικό αυτό που συμβαίνει με το VAR. Mπήκε στη ζωή μας για να φέρει λίγο περισσότερη δικαιοσύνη στους αγωνιστικούς χώρους, αλλά δεν υπάρχει αγωνιστική που να μη δημιουργούνται ερωτήματα για τον τρόπο που χρησιμοποιείται. Στο Καραϊσκάκη οι άνθρωποι του Var δεν είδαν το καθαρό κράτημα της φανέλας του Σεμέδο από τον Βύντρα. Στο γήπεδο του Περιστερίου ο Κόστα χαρακτήρισε τη χρησιμοποίηση του Var κωμωδία. Kαι στο ματς του Αρη με την ΑΕΛ καλό θα ήταν οποίοι βρίσκονταν στο Var να περάσουν από αλκοτέστ. Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει κοινή χρήση του από τους διαιτητές: άλλοι το συμβουλεύονται, άλλοι όχι. Και άλλοι το χρησιμοποιούν σαν ένα είδος ψευδομάρτυρα που εγκρίνει αχαρακτήριστες αποφάσεις τους…














