Η Σαντορίνη {LF}της συλλογής Δ. Τσίτουρα

«Το ξέρω ότι είναι σκληρό αυτό που θα πω, αλλά κανένας ζωγράφος δεν μπόρεσε να αποδώσει το τοπίο της Σαντορίνης ακριβώς όπως είναι ή αν θέλετε όπως τη βλέπω εγώ με τα μάτια της ψυχής μου. Τους ρουφούσε. Γι’ αυτό και ποτέ δεν στόλισα κανένα από αυτά τα έργα». Λόγια που θα έμοιαζαν αταίριαστα για έναν συλλέκτη, που έχει ήδη συγκεντρώσει περισσότερα από 180 έργα τέχνης τα οποία αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις του κυκλαδίτικου νησιού. Ταιριαστά όμως για τον Δημήτρη Τσίτουρα, 51 χρόνια μετά την πρώτη του γνωριμία με τη Σαντορίνη.

Αυστηρή επιλογή. Μια αυστηρή επιλογή από τη συλλογή αυτή θα παρουσιάσει στο ευρύ κοινό από την ερχόμενη Δευτέρα στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς. Ογδόντα τέσσερα έργα, με υπογραφές όπως των Βάσου Γερμενή, Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα, Γιάννη Μόραλη, Σπύρου Βασιλείου, Οπης Ζούνη, επελέγησαν από το σύνολο με βάση «την ιστορικότητα των έργων και τη θέση τους στην ιστορία της ελληνικής ζωγραφικής». Το παλαιότερο έργο της συλλογής χρονολογείται στα 1885 και είναι δημιουργία του Δήμου Μπραέσσα, ενώ το πιο πρόσφατο φιλοτεχνήθηκε μόλις πριν από δύο χρόνια από τον Κώστα Τσόκλη.

Γιατί όμως επιλέγει να διοργανώσει τη συγκεκριμένη έκθεση τώρα; «Θέλησα να παρουσιάσω ένα μέρος των έργων αυτών πριν «φυλακιστούν» στο μουσείο που ετοιμάζω στη Σαντορίνη, όπου θα κατέχουν κεντρική θέση». Μουσείο που αποτελεί όνειρο 20ετίας για τον πολυπράγμονα δικηγόρο και επιχειρηματία και το οποίο αν τελικά εξασφαλίσει τις σχετικές εγκρίσεις εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμο την επόμενη τριετία, σε έκταση κοντά στο Κοντοχώρι.

Παρά την παραδοχή του ότι δεν έχει βρει ακόμη τον ζωγράφο που θα αποτυπώσει τη Σαντορίνη όπως θα ήθελε εκείνος, ο Δημήτρης Τσίτουρας εξακολουθεί να εμπλουτίζει τη συλλογή του. «Είμαι αισιόδοξος ότι κάποια στιγμή κάποιος θα τα καταφέρει».