Καταζητούμενος στο FBI, {CR}πρωταγωνιστής στο ΒΒC

Η ζωή του Μισέλ Κοέν θα μπορούσε να είναι σενάριο χολιγουντιανού θρίλερ, μια ιστορία που θα αφηγείται την πορεία, από τη φτώχεια στα πλούτη, ενός κλέφτη έργων τέχνης. Μια ταινία που θα μιλάει για μια ζωή γεμάτη απάτες αλλά και θα κορυφώνεται με μια απρόσμενη απόδραση.

Οπως αναφέρει ο Μπεν Ντάουελ, των Τimes, o Κοέν γεννήθηκε σε ένα μισογκρεμισμένο σπίτι στο Παρίσι του 1953, υπό τη σκιά του θανάτου των παππούδων του στο Αουσβιτς. Τα χρόνια πέρασαν και ο Κοέν, εμφανίσιμος και λαμπερός πλέον νέος, ακολούθησε έναν Παριζιάνο, τυχοδιώκτη φίλο του, ως τις ΗΠΑ το 1980 τις οποίες και ερωτεύτηκε. Εκεί, κεφαλαιοποιώντας την αξεπέραστη ικανότητά του στις πωλήσεις και παρόλο που στην πραγματικότητα δεν γνώριζε τίποτα σχετικά με την τέχνη, αλλά ούτε και είχε και κάποιο αληθινό πάθος γι’ αυτήν, έχτισε τη ζωή του πλουσιοπάροχα ως έμπορος έργων τέχνης και ως «παίκτης» μεγάλων ποσών στο χρηματιστήριο.

Εβγαλε εκατομμύρια δολάρια (μερικές φορές και πάνω από 1 εκατομμύριο τον μήνα) και απόλαυσε μια ζωή γεμάτη πλούτη και ανέσεις για τον ίδιο, τη γυναίκα του και τα δύο τους παιδιά. Απέκτησε σπίτια στη Νέα Υόρκη και το Μαλιμπού, αγόρασε άλογα, πιάνα Steinway και ρολόγια των 10.000 δολαρίων. Ωσπου το 2001, αναπόφευκτα κάποια μέρα, άρχισε να χάνει στο χρηματιστήριο. Μόνη του λύση ήταν να συνεχίσει να ξοδεύει όσα και πριν, προσπαθώντας να αποκρύψει τις απώλειές του, βασιζόμενος στην εικόνα που είχε χτίσει και στην εμπιστοσύνη που απολάμβανε στον χώρο της τέχνης. Πούλησε πίνακες του Πικάσο και του Μονέ, που όμως ποτέ δεν του ανήκαν. Μάλιστα τουλάχιστον ένας από αυτούς όταν τον «πουλούσε» κρεμιόταν ακόμα από τους τοίχους του Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης.

Οταν τα ψεύδη του άρχισαν να καταρρέουν, ήταν η ώρα να το «σκάσει». Ετσι, πήρε το πρώτο αεροπλάνο για το Ρίο ντε Ζανέιρο. Λίγο αργότερα τον ακολούθησε η γυναίκα του και τα παιδιά του. Ηταν πλέον καταζητούμενος από το FBI. Η ζωή τους στο Ρίο για δύο χρόνια εξελισσόταν ομαλά και με ανέσεις και μάλιστα απέκτησαν εκεί και τρίτο παιδί, ώσπου τo 2003 η Interpol έφτασε στα ίχνη του και ο Κοέν αναγκάστηκε να ζήσει για μήνες έγκλειστος σε μία άθλιων συνθηκών φυλακή της Βραζιλίας. Ο Κοέν όμως δεν είχε πει την τελευταία του κούβεντα. Προσποιούμενος ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη μεταφορά του σε νοσοκομείο, στο οποίο δεν έφτασε ποτέ. Στη διαδρομή κατάφερε να πηδήξει έξω από το όχημα της αστυνομίας και υπολογίζοντας ότι δύσκολα οι αστυνομικοί θα άνοιγαν πυρ ανάμεσα σε τόσους περαστικούς στο κέντρο του Ρίο, εξαφανίστηκε μέσα στο πλήθος.

Από τότε, παρά τις αστυνομικές έρευνες, κανείς δεν είχε νέα του. Μέχρι που τον ανακάλυψε η ντοκιμαντερίστα από το Βόρειο Λονδίνο, Βανέσα Ενγκλ και ο 28χρονος παραγωγός Μπίλι Σέπερντ. Η Ενγκλ και ο Σέπερντ, έχοντας στα χέρια τους μόνο μία οικογενειακή φωτογραφία του Κοέν στον κήπο του στο Μαλιμπού το 1996, που την είχε διανείμει ως χριστουγεννιάτικη κάρτα, κατάφεραν αυτό που δεν κατόρθωσε να κάνει το FBI ύστερα από 16 χρόνια ερευνών. Να τον βρουν. Και πέτυχαν και κάτι ακόμα πιο δύσκολο, να τον πείσουν, ενώ ακόμα κρύβεται, να καθήσει μπροστά στην κάμερα και να μιλήσει για τη ζωή του. Χωρίς την παραμικρή πρόθεση για spoiler, απλώς να αναφέρουμε ότι όποιος επιθυμεί να δει το ντομικαντέρ της Ενγκλ για τον Κοέν με τίτλο «The $50m Art Swindle» (Η καλλιτεχνική απάτη των 50 εκατομμυρίων δολαρίων) να ξέρει ότι τα επόμενα κεφάλαια της ζωής του περιλαμβάνουν μέχρι και νυχτερινές πλεύσεις με κανό, σε ποτάμια γεμάτα κροκόδειλους. Η συνέχεια επί της οθόνης του BBC, στις 23 Σεπτεμβρίου.