Aπό τη Βενετία στην ελληνική αίθουσα

Από την περασμένη Πέμπτη, μία από τις πρώτες ταινίες που παίχθηκαν στο 72ο Φεστιβάλ Βενετίας και συζητήθηκαν αρκετά, το «Ad Astra» του Τζέιμς Γκρέι, ένα εσωτερικό ψυχολογικό δράμα ενδεδυμένο με τη στολή της περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας και με πρωταγωνιστές τον Μπραντ Πιτ και τον Τόμι Λι Τζόουνς (αστροναύτες, γιος και πατέρας αντιστοίχως), άνοιξε στις αίθουσες της χώρας σε διανομή Odeon. Συνεπώς, η διανομή της ταινίας στη χώρα μας μάς δίνει την ευκαιρία για μια σύντομη ανασκόπηση του ιδίου του Φεστιβάλ Βενετίας, με γνώμονα τις αγορές που είτε είχαν ήδη γίνει, πριν από την έναρξή του, ή έγιναν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, μετά την παρουσίαση των ταινιών. Αρκετές ταινίες βρίσκονται ακόμα υπό διαπραγμάτευση και ίσως αγοραστούν μελλοντικά. Ανάμεσά τους το τσεχικό «Βαμμένο πουλί» του Βάκλαβ Μαρχούλ και το «Περιμένοντας τους Βαρβάρους» του Πορτογάλου Τσίρο Γκουέρα. Και τα δύο, μεταφορές μεγάλων μυθιστορημάτων του 20ού αιώνα, με τις υπογραφές αντιστοίχως των Γέρζι Κοζίνσκι και Τζ. Μ. Γκέτζε (κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο). Χωρίς αγοραστή, προς το παρόν τουλάχιστον, έμεινε και η τελευταία ταινία του καναδού auteur Ατόμ Εγκογιάν «Guest of honor», που όμως πέρασε και δεν άγγιξε.

Ο Χρυσός Λέων του φεστιβάλ, το αριστουργηματικό «Joker» του Τοντ Φίλιπς, το οποίο θα δούμε σίγουρα και στα Οσκαρ, ανήκει στην Tanweer και ανοίγει στις αίθουσες την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου. Με τον Χοακίν Φίνιξ να δίνει ρέστα στον ρόλο του αντιπάλου του Μπάτμαν – ο οποίος Μπάτμαν εδώ είναι σχεδόν ανύπαρκτος -, η ταινία οφείλει την επιτυχία της στη φαντασία των δημιουργών της που παρουσιάζουν μια εκδοχή τού πώς θα μπορούσε να ήταν ο Τζόκερ προτού γίνει… Τζόκερ και πονοκέφαλος του ηρωικού Μπάτμαν. Ας μην πούμε όμως κάτι παραπάνω, έτσι κι αλλιώς η ταινία δεν αργεί να παιχτεί στην Ελλάδα.

Πείτε το σύμπτωση, πάντως την ίδια ημέρα που ο «Joker» έκανε πρεμιέρα στη Βενετία, παίχθηκε και το «Ανήλικοι στην αίθουσα», το τελευταίο πόνημα του Κώστα Γαβρά, που είναι επίσης προγραμματισμένο για τις… 3 Οκτωβρίου. Πολλά έχουν γραφεί για την ταινία του 86χρονου διεθνούς φήμης δημιουργού, τα περισσότερα, μάλιστα, από θεατές που δεν έχουν δει την ταινία. Το «Ενήλικοι στην αίθουσα» δεν θα περάσει στην Ιστορία σαν μια μεγάλη δημιουργία του σκηνοθέτη της, όμως δεν παύει να έχει ενδιαφέροντα στοιχεία και να διακρίνεται από το ειλικρινές ενδιαφέρον του δημιουργού για το μέλλον της πατρίδας του. Το γεγονός ωστόσο ότι στηρίζεται στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη «Ανίκητοι ηττημένοι» έχει παίξει ρόλο για την εκ των προτέρων αρνητική υποδοχή της από πολύ κόσμο, κατά τη γνώμη μου κακώς. Καλύτερα να δεις πρώτα και μετά να μιλήσεις. Το στοιχειώδες (σημειώνουμε ότι η ταινία θα κατεβάσει την αυλαία του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας το ερχόμενο Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου).

ΠΟΛΑΝΣΚΙ. Το «Ενήλικοι στην αίθουσα» είναι ταινία της Odeon, στην κατοχή της οποίας βρίσκεται ένα ακόμη «φιλέτο», χωρίς ωστόσο ακόμα ημερομηνία πρώτης προβολής. Αναφέρομαι σε μια ταινία που προσωπικά αγάπησα πολύ, το «J’ accuse» («Κατηγορώ») του Ρόμαν Πολάνσκι, η οποία έφυγε από το Λίντο με το μεγάλο βραβείο της επιτροπής. Μια χορταστική «βουτιά» του πολωνού δημιουργού στον κινηματογράφο περιόδου και στη Γαλλία της εκπνοής του 19ου αιώνα και μια φρέσκια ματιά πάνω στην υπόθεση Ντρέιφους, μια υπόθεση ντροπής για το γαλλικό νομικό σύστημα που επέμεινε στην καταδίκη ενός αθώου για προδοσία, παρά τα αδιάψευστα στοιχεία που τον αθώωναν. Ενας αγνώριστος Λουί Γκαρέλ κρατά τον ρόλο του εβραίου αξιωματικού Αλφρέντ Ντρέιφους δίπλα στον πρωταγωνιστή του φιλμ Ζαν Ντιζαρντέν που υποδύεται τον στρατιωτικό ο οποίος μάχεται για να αποδείξει την αθωότητα του πρώτου.

Χωρίς ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες όμως είναι προς το παρόν και η ταινία «The Burnt Orange Heresy» που το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου κατέβασε την αυλαία του Φεστιβάλ Βενετίας και επίσης βρίσκεται στη δικαιοδοσία της Odeon. Πρόκειται για μεταφορά μυθιστορήματος του πολυγραφότατου Τσαρλς Γουίλφορντ και γυρίστηκε από τον ιταλό σκηνοθέτη Τζουζέπε Καποτόντι. Αφορά μια υπόθεση κλοπής πανάκριβου πίνακα και έχει για πρωταγωνιστές τους Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Κλας Μπανγκ, Ντόναλντ Σάδερλαντ αλλά και τον Rolling Stone Mικ Τζάγκερ.

Η ταινία έναρξης του Φεστιβάλ Βενετίας ήταν η «Αλήθεια», η πρώτη απόπειρα του Ιάπωνα Χιροκάζου Κόρε Εντα στην Ευρώπη, με ένα διεθνές καστ στη διάθεσή του: Κατρίν Ντενέβ, Ζιλιέτ Μπινός και Ιθαν Χοκ. Το φιλμ, πάνω στη σχέση μιας σταρ (Ντενέβ) με την κόρη της (Μπινός), θα παιχτεί στη χώρα μας σε διανομή Seven Films, στην οποία ανήκει και το «5 è il numero perfetto», μια μεταφορά της βίαιης γραφικής νουβέλας του Ιγκορ Τουβέρι από τον ίδιο και με πρωταγωνιστή τον Τόνι Σερβίλο σε ρόλο επαγγελματία δολοφόνου που θέλει να απομακρυνθεί.

«GLORIA MUNDI». Αγορές έγιναν και από τη Weirdwave, η οποία έχει στη διάθεσή της τα βραβεία ερμηνειών. Για το «Gloria Mundi» του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν (μία ακόμα ματιά του γάλλου διανοούμενου σκηνοθέτη στη σύγχρονη Μασσαλία και την προσπάθεια μιας οικογένειας να ξεπεράσει τα προβλήματά της), η Αριάν Ασκαρίντ απέσπασε το Κόπα Βόλπι καλύτερης γυναικείας ερμηνείας. Στην ίδια εταιρεία ανήκουν επίσης τα δικαιώματα του βραβευμένου με το Κόπα Βόλπι καλύτερης ανδρικής ερμηνείας (Λούκα Μαριέλι) «Μάρτιν Ιντεν», ελεύθερης κινηματογραφικής μεταφοράς του μυθιστορήματος του Τζακ Λόντον από τον Πιέτρο Μαρτσέλο.

Γυρισμένη στη Λατινική Αμερική, η τελευταία ταινία του Ολιβιέ Ασαγιάς «Wasp Network» αφορά την αληθινή ιστορία ενός γκρουπ κουβανών στρατιωτικών που αναγκάστηκαν να βάλουν στον πάγο τις οικογένειές τους προκειμένου να γίνουν πράκτορες του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αμερική. Η ταινία θα παρουσιαστεί στην Ελλάδα από τη Σπέντζος Φιλμ.

Το γεγονός ότι το τελευταίο Φεστιβάλ Βενετίας ήταν ένα από τα πολύ καλά των τελευταίων ετών δεν σήμανε υπερβολές στην αγορά ταινιών από πλευράς Ελλάδας, κάτι που γινόταν τα περασμένα χρόνια. Ενδεχομένως να έχουν σφίξει αρκετά τα λουριά καθώς, πλην εξαιρέσεων τύπου «Κάποτε στο Χόλιγουντ», η κίνηση των ταινιών στις αίθουσες είναι μειωμένη. Δεν είναι τυχαίο που μια πολύ μεγάλη εταιρεία, η Feelgood Entertainment, αγόρασε μόνο μία ταινία και από παράλληλο πρόγραμμα, το «Arab Blues», συμπαραγωγή Γαλλίας – Τυνησίας.

Από μία ταινία πήραν επίσης οι «μικρές» εταιρείες Rosebud 21 και ΑΜΑ Films που έφυγαν από το Λίντο με τις «Madre» και «About endlessness» αντιστοίχως. Η πρώτη είναι η καινούργια ταινία του Ισπανού Ροντρίγκο Σορογκογέν, του οποίου το πολιτικό θρίλερ «Ο έκπτωτος» έκανε αίσθηση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού που πέρασε στη χώρα μας. Σε εντελώς διαφορετικό πλαίσιο, το «Madre» («Μητέρα») αφηγείται τη σχέση μιας όμορφης κοπέλας με έναν κατά πολύ νεότερό της έφηβο, στον οποίο ίσως βλέπει το παιδί που δεν απέκτησε ποτέ.

Οσο για το «About endlessness» που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας, είναι μια συρραφή από τα γνωστά σκετς, μέσω των οποίων ο Ρόι Αντερσον μιλά με χιούμορ για την ανθρώπινη κατάσταση. Αισθητικά και στη φιλοσοφία της η ταινία δεν διαφέρει καθόλου από τα «Τραγούδια από τον δεύτερο όροφο», το «Εμείς οι ζωντανοί» και το «Ενα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί, συλλογιζόμενο την ύπαρξή του», την ταινία που πριν από πέντε χρόνια χάρισε στον σκηνοθέτη της τον Χρυσό Λέοντα στο ίδιο φεστιβάλ.

Και τέλος, οι πληροφορίες μας λένε ότι το «Marriage story» του Νόα Μπάουμπαχ, η πιο feelgood ταινία του Φεστιβάλ Βενετίας, ένα οικογενειακό δράμα παραγωγής Netflix με πρωταγωνιστές τους Σκάρλετ Τζοχάνσον, Ανταμ Ντράιβερ και Λόρα Ντερν, θα παιχτεί τελικά στην Ελλάδα μέσω Odeon. Aυτό θα γίνει μέσα στον Νοέμβριο, τον πιο νευραλγικό μήνα της προοσκαρικής περιόδου, γιατί τότε ανοίγουν στις Ηνωμένες Πολιτείες τα δυνατά κινηματογραφικά χαρτιά που πρόκειται να απασχολήσουν τα Οσκαρ μερικούς μήνες αργότερα. Το ίδιο μάλλον θα γίνει και με την ταινία του Μπάουμπαχ προκειμένου να διεκδικήσει υποψηφιότητες.