Η γνωστή μας άγνωστη

Εκατό χρόνια ΑΣΟΕΕ. Και για περισσότερα από 80 στο γνωστό κτίριο της οδού Πατησίων. Το θέμα είναι ότι εδώ και τριάντα χρόνια λέγεται Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνων και όχι Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Εμείς όμως πάντα ΑΣΟΕΕ θα τη λέμε. Χωρίς να προφέρουμε το δεύτερο έψιλον. «Ασοέ». Γύρω, δίπλα, μπροστά πίσω από την «Ασοέ» δίναμε τα ραντεβού μας, κι ας μην είχαμε περάσει το κατώφλι της παρά μόνο για κανένα πάρτι – τα «πάρτι της Ασοέ» ήταν πάντα ένα κλικ παραπάνω από τα υπόλοιπα φοιτητικά. Ενα τοπόσημο που οριοθετούσε μια περιοχή η οποία επεκτεινόταν από την Αχαρνών μέχρι τα Εξάρχεια. Τη δεκαετία του 1980, δηλαδή πολύ πριν γκετοποιηθεί, κατά κάποιον τρόπο, η γειτονιά, είχε μια ατμόσφαιρα που θέλαμε να μας θυμίζει κάτι από ευρωπαϊκό μποέμ. Και, σε σύγκριση με την περιοχή γύρω από το Πανεπιστήμιο χωρίς τη χλαπαταγή που δημιουργούσαν οι αφετηρίες των λεωφορείων. Αλλωστε οι «Ασοΐτες» σύχναζαν στην «πλατεία των διανοούμενων» όπως ήταν τότε τα Εξάρχεια και όχι στα κομματικά, φοιτητικά καφενεία της Σόλωνος.

Πέραν αυτών όμως η «Ασοέ» ήταν τότε μία… σέξι σχολή. Που ποτέ δεν εντάχθηκε απόλυτα στη φοιτητική κοινότητα. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριές της δεν ήταν σπασίκλες. Και σαν να μας φαίνονταν και πιο κοσμοπολίτες. Αλλωστε, ήδη οι οικονομικές σπουδές είχαν απεμπλακεί από την «καριέρα» λογιστή που ήταν συνδεδεμένες παλαιότερα. Η νέα εποχή ήθελε οικονομολόγους, αυτούς που αργότερα πύκνωσαν τις τάξεις των «γιάπηδων». Και που σήμερα αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό του πολιτικού προσωπικού.

Και τα χρόνια πέρασαν. Και κάθε φορά που πληρώνω τη δόση μου στην Εφορία αναλογίζομαι ότι ίσως κάποιος πρώην φοιτητής της «Ασοέ» από αυτούς που τα βράδια ανηφορίζαμε, σε μεγάλες παρέες, προς την πλατεία, «τσίμπησε» τους φόρους προς τα επάνω. Πώς το λέει ο Σαββόπουλος στους «Παλιούς μας φίλους»; Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία.