Τα καλύτερα άλμπουμ της «Guardian»

Πώς αυτό το «κοκαλιάρικο κορίτσι με τα τατουάζ που μοιάζει σαν να έχει βγει από καρτούν της δεκαετίας του 1960, κατάφερε με το πρώτο της άλμπουμ, να μπει στο βιβλίο του Ρόμπερτ Ντίμερι (σ.σ.: “1.001 άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις πριν πεθάνεις”)», αναρωτιόταν παλιότερα ο Αλεξ Πετρίδης της «Guardian». Το σχόλιο αφορά στο «Frank» της Εμι Γουαϊνχάουζ, αλλά το άλμπουμ που πρόκρινε ο δημοσιογράφος για την πρώτη θέση της λίστας με τους 100 καλύτερους δίσκους του 21ου αιώνα, την οποία διαμόρφωσαν 45 κριτικοί, είναι το «Back to Black» (2006). Ο εμβληματικός δίσκος της Γουαϊνχάουζ, για τον μουσικοκριτικό της βρετανικής εφημερίδας είναι ένα «μια έκρηξη δημιουργικότητας, ταλέντου και που σίγουρα θα μιλάμε και τις επόμενες δεκαετίες». Η λίστα των καλύτερων – σε μια κατάταξη που σηκώνει σίγουρα πολλή συζήτηση – αρχίζει ανάποδα με τη Φιόνα Απλ και τον δίσκο «The Idler Wheel…» στην 100ή θέση και το «Anti» (2006) της Ριάνα στην 99η. Σε επόμενες θέσεις και όσο «κατεβαίνουμε» αντικρίζουμε, εκτός άλλων, το «Tchamantche» (2008) της Ροκιά Τραορέ από το Μάλι, το «Ruby Blue»(2005) της Ιρλανδής Ρόουζιν Μέρφι, το «Miss E… So Addictive» (2001) της Αμερικανίδας Μίσι Ελιοτ, το «Pop 2» (2017) της Charli XCX και το «The Teaches of Peaches» (2000) της Peaches.

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΕΚΑΔΑ. Στη δεύτερη θέση βρίσκουμε το «Is This It» (2001) των Strokes, ενώ ακολουθεί το «My Beautiful Dark Twisted Fantasy» (2010) του Κάνιε Γουέστ (που βρίσκεται και στην 18η θέση με το «Yeezus»). Ακολουθούν στην πρώτη δεκάδα το «To «Pimp a Butterfly» (2015) του αμερικανού ράπερ Κέντρικ Λαμάρ, το  Sound of Silver» (2007) των επίσης Αμερικανών LCD Soundsystem, το «Boy in da Corner» (2003) του βρετανού ράπερ Ντίτζι Ράσκαλ, το «Original Pirate Material» (2002) των Βρετανών «The Streets», το «Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not» (2006) των Arctic Monkeys. Τις δύο τελευταίες θέσεις της πρώτης δεκάδας οι βρετανοί δημοσιογράφοι της έγκριτης εφημερίδας, τις δίνουν σε δύο Αμερικανούς: στην ένατη θέση υπάρχει η Μπιγιόνσε με το άλμπουμ «Beyonce» – (2013) και στη δέκατη το «Blode» του Καλιφορνέζου Φρανκ Οσιαν.