{T16}Την ουρά μας απέξω{T16}{CR}

Και ξαφνικά στον Παναθηναϊκό χάσανε τον κόσμο κάτω από τα πόδια τους. Κι αναφερόμεθα σε Δώνη – Νταμπίζα. Που δεν είναι και τίποτα χθεσινοί. Παρά τρία, φτάνει τα είκοσι χρόνια που κάθεται στους πάγκους ο κόουτς. Από το 2002 και τον Ηλυσιακό. Επτά χρόνια έπαιξε μπάλα στην Πρέμιερ Λιγκ ο Νταμπίζας. Δεν τα λες και λίγα. Κι εδώ κι έξι χρόνια από το 2013 δραστηριοποιείται ως τεχνικός διευθυντής. Αμφότεροι έχουν φάει τα γήπεδα με το κουτάλι. Το ποδόσφαιρο, ωστόσο, ποτέ δεν είναι μία ευθεία γραμμή. Εχει σκαμπανεβάσματα. Ο άνθρωπος που έχει υπογράψει συμβόλαιο με την επιτυχία δεν έχει βρεθεί ακόμα. Δώνης και Νταμπίζας, στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος πέρυσι γνώρισαν την αποθέωση. Και δεν τους έκανε κανείς χάρη. Αυτό που παρουσίασαν ήταν πρωτόγνωρο και εντυπωσιακό. Στο δεύτερο μισό που η ομάδα κατέβασε ταχύτητα, ο Τύπος τους αντιμετώπισε με συγκατάβαση και κατανόηση.

Αλάθητο

Εν όψει της σεζόν που μόλις ξεκίνησε, έβλεπες δύο ανθρώπους, που είχαν σηκώσει ψηλά τον αμανέ. Η σεμνότητα και ταπεινότητα, της περυσινής σεζόν είχαν πάει περίπατο. Με κριτήριο τα φιλικά παιχνίδια, ο Δώνης να δηλώνει αυτάρεσκα: «Είμαστε τώρα ένα επίπεδο καλύτερα από πέρυσι», «η ομάδα πέρυσι δεν είχε στόχους. Εφέτος έχει. Θα μπούμε σε διαδικασία πρωταθλητισμού και θα διεκδικήσουμε και τους δύο τίτλους». Από πού προέκυπταν όλα αυτά, Ιούλιο μήνα; Το καμπανάκι της έπαρσης είχε αρχίσει να χτυπάει. Αλλά δεν το άκουγε κανείς. Ακουγες τον Νταμπίζα να μιλάει και λες και ήθελε ντε και καλά να σου δώσει την εντύπωση ότι διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Με δυο λόγια, «εμείς όλα τα ξέρουμε κι όλα τα κάνουμε σωστά». Να όμως που ούτε όλα τα ξέρουν, ούτε όλα τα κάνουν σωστά. Η ομάδα στα τρία πρώτα παιχνίδια αποτυπώνει το «από το κακό στο χειρότερο», σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια.

Κούραση

Ποια ομάδα; Περί καρικατούρας πρόκειται. Εννιά μεταγραφές που ακόμα δεν έχουν προσφέρει τίποτα. Τεράστιο έλλειμμα σε ταχύτητα και φυσική κατάσταση. Σε ατομικό επίπεδο, κανείς ποδοσφαιριστής δεν είναι βελτιωμένος σε σχέση με πέρυσι. Τραγικά, αδικαιολόγητα ατομικά λάθη. Είναι προφανές ότι κάτι δεν έγινε καλά. Κάτι έγινε λάθος. Η ομάδα ενδεχομένως φορτώθηκε πολύ στην προετοιμασία και στα φιλικά λόγω των υψηλών προσδοκιών. Να κλάταρε και σε συνδυασμό με τη μη προσφορά των μεταγραφών, να παρουσιάζει αυτή τη θλιβερή εικόνα. Η κούραση να χαλάει το μυαλό, με αποτέλεσμα τα παιδαριώδη λάθη. Δεν θα έλεγα ότι η ιδανική λύση αυτή τη στιγμή είναι η αλλαγή προπονητή. Να πάει κι ο Παναθηναϊκός σε λύση τύπου Κωστένογλου. Εναν προπονητή που αγαπάει τους ποδοσφαιριστές, τους ρωτάει πώς πρέπει να παίζει η ομάδα και «πάμε όλοι μαζί μια οικογένεια». Οι ομάδες πάνε μπροστά με τη δουλειά.

Ντροπή

Με κανονικούς προπονητές. Και κανονικό προπονητή, τέτοια εποχή δύσκολα βρίσκεις. Το θέμα είναι πώς διαχειρίζεσαι αυτή την κρίση. Αν έχεις εσύ το καθαρό μυαλό να την αντιμετωπίσεις. Το χθεσινό, να βγάλει ο Νταμπίζας τους ποδοσφαιριστές στη σέντρα, δεν μου άρεσε. «Εσείς φταίτε για όλα. Ούτε ο προπονητής ούτε κανένας άλλος. Είναι ντροπή αυτό που παρουσιάζετε. Είστε στον Παναθηναϊκό και πολλοί από σας δεν το έχετε συνειδητοποιήσει. Και κανείς να μην ήταν στο πάγκο, τέτοια εικόνα δεν είναι δυνατόν να υπάρχει». Δεν είναι δυνατόν σύγχρονος άνθρωπος του ποδοσφαίρου να μιλάει αυτή τη γλώσσα. «Δίνουμε» τους ποδοσφαιριστές (που εμείς φέραμε στην ομάδα) και βγάζουμε την ουρά μας απέξω. Το μόνο που δεν είπε, αφού κοπιάρισε τον διοικητικό ηγέτη της ΑΕΚ, ότι κάποιοι από σας πρέπει να πληρώνετε για να παίζετε στον Παναθηναϊκό. Αν συνεχίζεις να επιμένεις ότι εσύ τα έχεις κάνει όλα σωστά, πώς θα διορθώσεις τα λάθη σου;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Από τον Ντέμη στον Κυριάκο
θα το έλεγες και πρόοδο;