Πληρώνουν τα καπρίτσια των παραγόντων

Οι εθνικές ομάδες μας στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ δεν περνούν και τις καλύτερες μέρες τους και το έχουμε καταλάβει καιρό τώρα. Χθες η Εθνική του Γιάννη Αντετοκούνμπο αποχαιρέτησε το Μουντομπάσκετ της Κίνας στη φάση των «16» – το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και τέσσερα χρόνια πριν στη Ισπανία. Τότε η Εθνική μας είχε αποκλειστεί έπειτα από μία ήττα από την Σερβία, τώρα αποκλείστηκε έπειτα από μία νίκη επί της Τσεχίας – στην προκειμένη περίπτωση όμως το χάπι δεν χρυσώνεται: ο αποκλεισμός πονάει. Οι Τσέχοι έπαιξαν από την αρχή του παιχνιδιού έχοντας στο μυαλό τους 12 πόντους που έπρεπε να υπερασπιστούν για να προκριθούν και το κατάφεραν σχετικά εύκολα. Αν έπρεπε να κερδίσουν για να προκριθούν, το παιχνίδι θα ήταν ολότελα διαφορετικό και δεν αποκλείεται να κέρδιζαν κιόλας. Τουλάχιστον στο ματς αυτό είδαμε λίγο ψυχή από τους έλληνες παίκτες. Ο,τι δηλαδή δεν μπορεί κανείς να δει σε κάποιο παιχνίδι της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.

Φαν’τ Σιπ

Η ισοπαλία που έφερε με το Λιχτενστάιν η Εθνική ποδοσφαίρου την Κυριακή το βράδυ, μεταξύ συγγενών και φίλων στο άδειο ΟΑΚΑ, υποχρέωσε ακόμα και τον ολλανδό προπονητή της τον Τζον Φαν Σιπ, να δηλώσει ότι η ομάδα έπιασε πάτο. Ο Φαν’τ Σιπ είναι ελάχιστες μέρες στο τιμόνι της Εθνικής, ωστόσο γνωρίζει ότι όταν μία ομάδα φέρνει ισοπαλία με το Λιχτενστάιν γράφει μία μαύρη σελίδα στην ποδοσφαιρική της ιστορία, όσο μεγάλη ή μικρή κι αν είναι αυτή. Ο Φαν’τ Σιπ δεν ξέρει όλα τα προηγούμενα της Εθνικής – βλέπει όμως τι συμβαίνει τώρα. Στη Φινλανδία η ομάδα του χάρισε μία νίκη στους γηπεδούχους γιατί ο Κουρμπέλης παραχώρησε ένα από τα πιο ανόητα πέναλτι στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Την Κυριακή οι παίκτες του δεν κατάφεραν να κερδίσουν το Λιχτενστάιν, γιατί στάθηκε αδύνατο να πετύχουν ένα δεύτερο γκολ: η ισοφάριση των φιλοξενούμενων λίγα λεπτά πριν να τελειώσει ο αγώνας ήταν η τιμωρία μιας ακατάσχετης ποδοσφαιρικής φλυαρίας. Οποιος έβλεπε το ματς, το γκολ του Λιχτενστάιν το περίμενε.

Χρόνος

Ο ολλανδός προπονητής έχει μπροστά του έναν ολόκληρο χρόνο για να προετοιμάσει την Εθνική Ελλάδος ενόψει των προκριματικών του Μουντιάλ του Κατάρ, που είναι η επόμενη σοβαρή διοργάνωση στην οποία αυτή θα πάρει μέρος. Κάποιος θα έλεγε ότι αυτό το γεγονός είναι παρήγορο μέσα στη γενικότερη μαυρίλα. Ο Φαν’τ Σιπ θα έχει τον χρόνο να δουλέψει, να φτιάξει την ομάδα που θέλει, να τη δει να αγωνίζεται σε παιχνίδια χωρίς βαθμολογικό ενδιαφέρον αλλά με αντιπάλους αρκετά αξιόμαχους και με κίνητρο. Η Εθνική μας θα παίξει με την Ιταλία, που θα κυνηγήσει τη νίκη για να κρατήσει το μεγάλο σερί της, τη Φινλανδία που θα θέλει να κάνει αποτέλεσμα για να κρατήσει τη δεύτερη θέση και να προκριθεί, με τη Βοσνία και την Αρμενία που θα κυνηγήσουν τους τρεις βαθμούς απέναντι στην Εθνική μας για να μείνουν ζωντανές μέχρι τέλος στο κυνήγι της πρόκρισης.

Χρόνος

Το πρόγραμμα είναι ιδανικό για να πειραματιστείς και να δουλέψεις, αλλά πιστεύει κανείς ότι η ομάδα της οποίας τις τύχες έχει μια ομοσπονδία, που δεν μπορεί να διοργανώσει ένα κανονικό παιχνίδι ποδοσφαίρου και που τιμωρείται διαρκώς γιατί τα παιχνίδια της ομάδας δεν αρχίζουν στην ώρα τους, μπορεί να αξιοποιήσει τον χρόνο; Μακάρι, αλλά το βλέπω δύσκολο. Το πιθανότερο είναι ότι ύστερα από κάνα δύο παιχνίδια, η Εθνική μας θα ψάχνει πάλι προπονητή. Θα τσακωθούν οι σύμβουλοι της ΕΠΟ αν υπάρξουν ήττες, θα χρεωθούν αυτές στον Ολλανδό, οι τεχνικοί διευθυντές θα αλλάξουν, κάποιος θα ρίξει το σύνθημα της ανανέωσης και η κατηφόρα θα συνεχιστεί: αυτό λέει η λογική. Αυτή η στάνη αυτό το γάλα βγάζει.

Προημιτελικά

Το ίδιο περίπου ισχύει και για την Εθνική ομάδα του μπάσκετ, που επίσης πληρώνει τα καπρίτσια των παραγόντων που τη διοικούν. Από το 2009 και έπειτα η κάποτε επίσημη αγαπημένη δεν μπορεί να φτάσει στα ημιτελικά μιας διοργάνωσης – τώρα έγινε όνειρο και η συμμετοχή της στα προημιτελικά! Ολα αυτά τα χρόνια αλλάζει προπονητής σε κάθε διοργάνωση με κριτήρια που δεν γνωρίζει κανείς. Κανείς π.χ. δεν ξέρει για ποιο λόγο έφυγε ο κόουτς Καζλάουσκας, που έφερε στην ομάδα το τελευταίο μετάλλιο. Κανείς δεν κατάλαβε πότε προλάβαμε να βγάλουμε άχρηστο τον Αντρέα Τρινκέρι. Κανείς δεν θυμάται γιατί έφυγαν ο Φώτης Κατσικάρης κι ο Ηλίας Ζούρος. Και φυσικά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έφταναν να διαχειρίζονται τις τύχες της ομάδας αυτής κάποιοι φιλότιμοι εργάτες της ομοσπονδίας όπως ο Κώστας Μίσσας και τώρα ο Θανάσης Σκουρτόπουλος.

Ονειρα

Ειδικά ο Σκουρτόπουλος ούτε στα πιο μακρινά όνειρά του δεν είχε ποτέ φανταστεί ότι θα προπονούσε τον MVP του NBA Γιάννη Αντετοκούνμπο και ότι θα έφτανε ο ίδιος να γίνει θέμα συζήτησης από τους αμερικανούς σχολιαστές του Εspn. Οποιοι ακόμα αναρωτιούνται για την καταλληλότητά του, ας αναρωτηθούν αν ο Σκουρτόπουλος θα μπορούσε να βρίσκεται στον πάγκο κάποιας από τις ομάδες που θέλουν στο Μουντομπάσκετ μετάλλιο: το πράγμα είναι τόσο παράλογο που δεν σηκώνει κριτική. Η αλήθεια είναι ότι ο Σκουρτόπουλος, αν φύγει από την Εθνική, δύσκολα θα βρεθεί στον πάγκο κάποιας Εθνικής ομάδας από τις 32 που πήγαν στο Μουντομπάσκετ της Κίνας, αλλά δεν φταίει αυτός για το αν τον διάλεξαν να οδηγήσει την Εθνική σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Οπως δεν φταίει και κανένας προπονητής για το χάλι της Εθνικής στο ποδόσφαιρο: οι ευθύνες είναι όσων διοικούν και μόνο. Σε κάθε περίπτωση το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Παράπονα

Η τραγική ειρωνεία στην ιστορία της Εθνικής μπάσκετ είναι ότι τελείωσε το τουρνουά με παράπονα από τους διαιτητές. Πραγματικά δύο τουλάχιστον από τα φάουλ που δόθηκαν σε βάρος του Γιάννη Αντετοκούνμπο από τους άρχοντες του χθεσινού αγώνα είναι συζητήσιμα – για να μην πω ανύπαρκτα. Δυο διαιτητάκια της σειράς αποφάσισαν να γράψουν ιστορία αποβάλλοντας από ένα παιχνίδι τον MVP του NBA: μπορεί να συμβεί. Αλλά το αστείο της υπόθεσης είναι ότι πλήρωσε αυτές τις αποφάσεις η Εθνική ομάδα που εκπροσωπεί μία ομοσπονδία που στην Ελλάδα έχει διαλύσει το πρωτάθλημα για χατίρι κάποιων διαιτητών, που σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου θα είχαν πάει σπίτι για τον θόρυβο και τις συζητήσεις που προκαλούν! Οι προστάτες των διαιτητών παράγοντες της Ομοσπονδίας είδαν την ομάδα να αποκλείεται από αποφάσεις διαιτητών και έστειλαν μάλιστα και επιστολή στη FIBA ζητώντας να τους καρατομήσει. Συγγνώμη, αλλά το λες και θεία δίκη…