Ολοι τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…

Οι λιγοστοί φίλοι που βρήκαν το κουράγιο και την όρεξη να πάνε μέχρι το Ολυμπιακό Στάδιο για να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση της Εθνικής με το Λιχτενστάιν, σηκώθηκαν εκνευρισμένοι από τις θέσεις τους στο φινάλε του αγώνα. Ενα παρατεταμένο σφύριγμα αποδοκιμασίας «σημάδεψε» την τελευταία στιγμή τους στο ΟΑΚΑ και σίγουρα ένα βαθύτατο αίσθημα απογοήτευσης για την επιλογή τους να περάσουν το βράδυ της Κυριακής παρακολουθώντας το… φάντασμα της Εθνικής ομάδας να μην καταφέρνει να νικήσει το άσημο και με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές Λιχτενστάιν.

Η πρόκριση στο Euro είχε χαθεί έτσι κι αλλιώς προ πολλού, απλά έμενε η μαθηματική επιβεβαίωση. Ομως τα προβλήματα είναι πολλά περισσότερα. Με μεγαλύτερο όλων, πως η Εθνική ομάδα όσο περνάνε τα χρόνια και δεν έχει νέες επιτυχίες να επιδείξει, βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην ανυποληψία. Κάνει βήματα πίσω, θυμίζει εποχές που ήταν μια ομάδα η οποία αποτελούσε αμελητέα ποσότητα για τον αντίπαλο, εποχές που ξεκινούσαμε ως αουτσάιντερ τους προκριματικούς γύρους και… επιβεβαιώναμε τα προγνωστικά.

Για την «κατάντια» στην οποία έχει περιέλθει η Εθνική ομάδα και για την παταγώδη αποτυχία στα προκριματικά του Euro 2020 δεν μπορεί να φταίει μόνο ένας. Η αποτυχία βαραίνει άπαντες. Από την Ομοσπονδία, τους τεχνικούς διευθυντές που πέρασαν, τους προπονητές μέχρι και τους ποδοσφαιριστές. Διότι μπορεί ο Αγγελος Ανασταδιάδης να αποδείχτηκε μια λανθασμένη επιλογή, μπορεί το ίδιο να αποδειχτεί και ο Τζον Φαν’τ Σιπ (δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς η αλήθεια είναι), όμως δεν χρειάζεται προπονητής για να κερδίσεις το Λιχτενστάιν.

Παγκόσμια πρωτοτυπία!
Οι προπονητές, πάντως, δεν φέρουν ευθύνη μονάχα για τις τακτικές και για όσα έκαναν ή δεν έκαναν στη διάρκεια των έξι αγώνων των προκριματικών. Φέρουν – και μάλιστα τεράστια – ευθύνη και για τις κλήσεις. Και για τις συμμετοχές των παικτών. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη Εθνική ομάδα των προκριματικών του Euro που να έχει χρησιμοποιήσει σε έξι ματς σχεδόν… 30 ποδοσφαιριστές. Κι όμως, σε αυτά τα έξι παιχνίδια έχουν φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο 29 διαφορετικοί ποδοσφαιριστές. Οι 25 εξ αυτών, μάλιστα, έχουν αγωνιστεί τουλάχιστον μία φορά βασικοί. Φυσικά, για ίδια ενδεκάδα σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια ούτε λόγος. Τουλάχιστον τρεις αλλαγές από παιχνίδι σε παιχνίδι, ενώ φτάσαμε σε σημείο να δούμε έως και οκτώ αλλαγές. Ηταν στο πρόσφατο ματς με τη Φινλανδία, στο οποίο ο Τζον Φαν’ τ Σιπ αποφάσισε να παρατάξει μια Εθνική κατά τα 8/11 διαφορετική σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο που ήταν κόντρα στην Αρμενία. Ο Ολλανδός μίλησε για αλλαγές και του… έδωσε να καταλάβει.

Συγκεκριμένα, η Εθνική ξεκίνησε τα προκριματικά απέναντι στο Λιχτενστάιν εκτός έδρας, ματς στο οποίο παρατάχτηκε με τους: Βλαχοδήμο, Κουρμπέλη, Σιόβα, Μπακάκη, Κούτρη, Ζέκα, Σάμαρη, Φορτούνη, Μπακασέτα, Μασούρα και Μήτρογλου, ενώ έπαιξαν και οι Δώνης, Κολοβός και Κουλούρης σαν αλλαγές. Λίγες μέρες αργότερα, ο τότε προπονητής, Αγγελος Αναστασιάδης, παρατάσσει την ομάδα στη Βοσνία με τρεις αλλαγές και παίζει με τους: Βλαχοδήμο, Μπακάκη, Παπασταθόπουλο, Σιόβα, Κούτρη, Κουρμπέλη, Μπουχαλάκη, Ζέκα, Σάμαρη, Φορτούνη, Δώνη, ενώ έπαιξαν και οι Κουλούρης, Κολοβός και Μασούρας. Επόμενο παιχνίδια απέναντι στην Ιταλία, στο οποίο η Ελλάδα παρατάσσεται με πέντε αλλαγές, παρά το γεγονός πως κόντρα στους Βόσνιους είχε καλή παρουσία. Ο Αναστασιάδης επιλέγει τους: Μπάρκα, Παπασταθόπουλο, Μανωλά, Ζέκα, Σταφυλίδη, Σιόβα, Σάμαρη, Κουρμπέλη, Μασούρα, Κολοβό και Φορτούνη, ενώ αγωνίστηκαν και οι Μαυρίας, Μπακασέτας και Σιώπης. Στο δε τελευταίο παιχνίδι του Αγγελου στον πάγκο, ο έμπειρος προπονητής επιλέγει να προχωρήσει σε έξι αλλαγές και χρησιμοποιεί τους: Βλαχοδήμο, Σιόβα, Παπασταθόπουλο, Μαυρία, Κούτρη, Ζέκα, Σάμαρη, Φορτούνη, Μασούρα, Πέλκα, Κουλούρη, ενώ έπαιξαν και οι Κώτσιρας, Σιώπης, Κολοβός.

Αλλαγή σκυτάλης
Ο Αναστασιάδης έφυγε λίγο καιρό μετά την ήττα από την Αρμενία, ο Τζον Φαν’τ Σιπ αναλαμβάνει λίγες μέρες πριν από το ματς με τη Φινλανδία στο Τάμπερε και έχοντας δει την Εθνική ομάδα στα προηγούμενα παιχνίδια της, αποφασίζει πως το πιο σωστό είναι να αλλάξει 8 στους 11. Ετσι η Ελλάδα αγωνίζεται κόντρα στην παρέα του Πούκι με τους: Μπάρκα, Μανωλά, Παπασταθόπουλο, Τοροσίδη, Σταφυλίδη, Κουρμπέλη, Μπουχαλάκη, Βρουσάι, Κολοβό, Μασούρα, Κουλούρη, ενώ έπαιξαν και οι Παυλίδης, Μπακάκης και Πέλκας. Ακολουθεί το ματς της Κυριακής απέναντι στο Λιχτενστάιν, που ο ολλανδός τεχνικός προχωρά σε τέσσερις αλλαγές και αγωνίζεται με τους: Μπάρκα, Παπασταθόπουλο, Μανωλά, Μπακάκη, Τσιμίκα, Μπουχαλάκη, Σάμαρη, Βρουσάι, Μασούρα, Φετφατζίδη, Κουλούρη.

Συγκεκριμένα, οι 25 ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί τουλάχιστον μία φορά ως βασικοί είναι οι: Βλαχοδήμος, Βρουσάι, Δώνης, Ζέκα, Κολοβός, Κουλούρης, Κουρμπέλης, Κούτρης, Μανωλάς, Μαυρίας, Μήτρογλου, Μπακάκης, Μπακασέτας, Μπάρκας, Μπουχαλάκης, Παπασταθόπουλος, Πέλκας, Σάμαρης, Σιόβας, Σταφυλίδης, Τοροσίδης, Τσιμίκας, Φετφατζίδης και Φορτούνης. Σε αυτούς προστίθενται και οι Κώτσιρας, Γιαννούλης, Παυλίδης και Σιώπης που ήρθαν από τον πάγκο για να φτάσουμε στον αριθμό 29.

Αντιλαμβάνεται κανείς πως με 29 παίκτες να έχουν χρησιμοποιηθεί σε έξι ματς και με τουλάχιστον τρεις αλλαγές από παιχνίδι σε παιχνίδι, δύσκολα μια ομάδα μπορεί να «χτίσει» έναν κορμό και να εξελιχθεί.