Giannis, ευχαριστούμε!{CR}

Το όνομά του, στη γλώσσα Γιορούμπα, σημαίνει «το στέμμα που επέστρεψε από το εξωτερικό». Αλλά ο Giannis δεν επέστρεψε, ούτε μπορούσε να επιστρέψει, στη χώρα όπου μεγάλωσε. Εκανε απλώς ένα ελληνικό διάλειμμα στην Κίνα και επιστρέφει στην Αμερική. Εστω κι έτσι, όμως, έχουμε πολλούς λόγους να τον ευχαριστήσουμε. Γι’ αυτά που έκανε και γι’ αυτά που είναι.

Χρωστάμε ένα ευχαριστώ στον Γιάννη Αντετοκούνμπο πρώτα απ’ όλα επειδή τα έδωσε όλα για την Εθνική. Δεν ήταν εύκολο. Οι κανόνες του παιχνιδιού ήταν διαφορετικοί από εκείνους του ΝΒΑ. Οι συμπαίκτες του δεν ήταν του ίδιου επιπέδου μ’ εκείνον. Το άγχος του ήταν πρόδηλο. Και ασφαλώς φρόντιζε να μην τραυματιστεί. Αλλά εκείνος παθιάστηκε, γοήτευσε, ξεσήκωσε. Ενας από τους λόγους, έστω ψυχολογικούς, στους οποίους αποδίδεται ο αποκλεισμός από τη συνέχεια του Μουντομπάσκετ είναι ότι στον χθεσινό αγώνα με την Τσεχία αποβλήθηκε σε μια κρίσιμη στιγμή της τέταρτης περιόδου.

Δεύτερον, επειδή διδάσκει ένα πολύτιμο μάθημα ζωής. «Ωραίο είναι το παρατσούκλι Greek Freak, αλλά είμαι κάτι παραπάνω απ’ αυτό», λέει στις συνεντεύξεις του. «Είμαι κι ένας υπερήφανος Αφρικανός». Αυτή η επιμονή στη διπλή του ταυτότητα, σε έναν κόσμο που σπαράσσεται ακριβώς στο όνομα της αποκλειστικής ταυτότητας, είναι κι ο μεγαλύτερός του πλούτος.

Τρίτον, επειδή δεν πήραν τα μυαλά του αέρα, δεν ξεχνά από πού ξεκίνησε και δεν διστάζει να βοηθήσει αυτούς που έχουν ανάγκη – στην Ελλάδα ή στην Αμερική. Οι επιθέσεις εναντίον του από ανθρώπους σαν τον Κυριάκο Βελόπουλο, που τον κατήγγειλε πέρυσι επειδή μοίρασε 27.000 μερίδες φαγητού «στις πανίσχυρες ΗΠΑ και όχι στην Ελλάδα που τον έθρεψε», αποτελούν τίτλους τιμής.

Τέταρτον, επειδή θυμίζει στην ελληνική κυβέρνηση και στην ελληνική κοινωνία ότι μπορεί να κάνει τη χώρα υπερήφανη όχι μόνο ο καλύτερος της τάξης, όπως θα έλεγε η υπουργός Παιδείας, ή κάποιος με τουλάχιστον έναν έλληνα γονέα, όπως θα έλεγε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά και ένα παιδί δύο Νιγηριανών που μεγάλωσε στα Σεπόλια. Το ρεπορτάζ για τον Αντετοκούνμπο που δημοσίευσε η Libération το περασμένο Σάββατο, σύμφωνα με το οποίο οι μετανάστες είναι ο προνομιακός στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είναι άδικο και μονόπλευρο. Η ένταξη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία είναι ένα πεδίο στο οποίο κατ’ εξοχήν απέτυχε η προηγούμενη κυβέρνηση. Παραμένει όμως γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν τον πιο αδύνατο κρίκο. Και γι’ αυτό χρήζουν αυξημένης προστασίας.

Τούτων λεχθέντων, ο άσος των Μπακς δεν μπορούσε να φέρει την άνοιξη. Η Εθνική έχει προβλήματα για τα οποία μπορούν να μιλήσουν πολλοί αρμοδιότεροι αυτής της στήλης. Αλλά δεν έγινε και τίποτα που αποκλείστηκε. Δεν συντρέχει λόγος ούτε συλλογικής γκρίνιας ούτε εθνικής κατάθλιψης. Μπάλα είναι. Και μπορούμε πάντα να το διασκεδάσουμε: την ώρα που ο Γιάνης μάς βγάζει από τα ρούχα μας, ο Giannis μάς απογειώνει.