Το μεγάλο στοίχημα {CR}του Πρωθυπουργού

Ο κ. Μητσοτάκης είχε την ευκαιρία και δεν την έχασε. Μίλησε, τοποθετήθηκε, συμπεριφέρθηκε και  απάντησε ως αρχηγός κράτους. Λήγει, ευτυχώς, μια πολύμηνη περίοδος στη διάρκεια της οποίας είχαμε έναν κομματικό πρωθυπουργό. Ο κ. Τσίπρας, ακόμη σήμερα, δεν έχει βρει τον βηματισμό του. Ενώ έκανε το σωστό, έφερε την εκλογή των βουλευτών ενωρίτερα από τον απώτατο Οκτώβριο και χωρίς να έχει υποστεί συντριπτική ήττα, ταλαιπωρείται από «στελέχη» που κανείς δεν θα είχε γνωρίσει αν ο «Αλέξης» δεν τους είχε οδηγήσει στον καταστροφικό θρίαμβο. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν εννοούν να κατανοήσουν το πολύ απλό «σύντροφε, χάσαμε!».

Τι είπε, όμως, ο «Κυριάκος»; Τακτικός και επιμελής (είμαι σίγουρος ότι θα τον κυνηγάει πάντα το σύνδρομο του «καλά προετοιμασμένου μαθητή»), ήπιος και προγραμματισμένος, θέλει να βάλει μια τάξη στην απίθανη χαλαρότητα του κρατικού μηχανισμού, την έλλειψη στοιχειώδους προγραμματισμού στην εθνική πολιτική, την απουσία προοπτικής στις αποφάσεις για τη δέουσα μεταμνημονιακή πολιτική.

Ο μίτος είναι αυτονόητος και γι’ αυτό θα αποδειχτεί, κατά τη γνώμη μου, αποτελεσματικός. Ποιος είναι ο σκοπός μιας κοινωνίας στις καλές και ακόμη περισσότερο στις δύσκολες στιγμές; Να επιτυγχάνει το μέγιστο αποτέλεσμα, με τη χρήση του μέγιστου ποσοστού όσων είναι διατεθειμένοι να εργαστούν, με την εκμετάλλευση όσο περισσότερων κεφαλαιακών εργαλείων έχουμε, κάθε στιγμή, στη διάθεσή μας.

Δυστυχώς, αυτό το τελευταίο είναι που μας λείπει. Οι επιχειρηματίες καλούνται να βάλουν χωρίς άλλη καθυστέρηση τα λεφτά τους εκεί που είναι και τα λόγια τους, όπως ορθώς λένε οι Αμερικανοί. Ευκαιρίες υπάρχουν, πρέπει να τις αναλάβουν και να επενδύσουν σοβαρά και μαζικά. Οι εργαζόμενοι το κάνουν ήδη, χωρίς όμως να ανταμείβονται επαρκώς, αντιμέτωποι με τις τραγικές συνθήκες ανασφάλειας, χαμηλών αμοιβών, μαύρης δουλειάς και επιδοματικής ελεημοσύνης, που δημιούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση στην αγορά εργασίας.

Μένουν ο διεθνής παράγοντας, δηλαδή οι παγκόσμιοι επενδυτές και το μεγάλο επιχειρηματικό κεφάλαιο που ενώ έχει ισχυρούς δεσμούς με την πατρίδα, η προηγούμενη κυβέρνηση κατόρθωσε να το κρατήσει μακριά.

Ωστόσο, από τη Θεσσαλονίκη περιγράφηκε ο δρόμος: το κράτος θα εισπράξει λιγότερους φόρους, εμείς, οι πολίτες-παραγωγοί πρέπει να μεγαλώσουμε την πίτα, δηλαδή το εθνικό εισόδημα ή, όπως το μάθαμε, το ΑΕΠ. Το στοίχημα είναι μπροστά μας. Αποτελεί στοιχειώδη έλλειψη οικονομικών γνώσεων να ισχυρίζεται η αντιπολίτευση ότι οι μειώσεις φόρων θα πληρωθούν «από τα έτοιμα». Ο Μητσοτάκης έχει εμπιστοσύνη ότι θα γυρίσει τα πράγματα. Το στοίχημα είναι ότι στους επόμενους μήνες η συγκυρία που ζούμε θα φέρει το ποθητό αποτέλεσμα: οι μειώσεις φόρων να οδηγήσουν στα προσδοκώμενα έσοδα, ώστε το κράτος να μη χρειαστεί να στριμώξει τις δαπάνες του.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος, βουλευτής Β’ Αθηνών (Νότιος Τομέας) με τη Νέα Δημοκρατία