Χωρίς παυσίλυπο

Υπάρχουν πολλές ιστορίες που αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο «διάβαζε» τη ζωή. Το βέβαιο ήταν ότι την απολάμβανε. Και αυτό το επιβεβαιώνουν φίλοι και στενοί συνεργάτες του, με τους οποίους μιλήσαμε μετά τη θλιβερή είδηση για τον θάνατό του τα ξημερώματα της Δευτέρας από ανακοπή καρδιάς. Είναι οι ίδιοι που θυμούνται ότι ήταν και φασαριόζος, πλακατζής, έτοιμος να ξεσπάσει σε χείμαρρο γέλιου. Μπορούσες εύκολα να τσακωθείς μαζί του και ακόμη πιο εύκολα να φιλιώσεις. Ενα παιδί που εκφραζόταν με αθωότητα και αυθορμητισμό. Ετσι ήταν και τα τραγούδια που διάλεγε να μελοποιήσει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.

Ο ίδιος θεωρούσε τη στιχουργική μια «διαφορετική επιστήμη» και πίστευε ότι ήταν καλύτερα να την παίρνουν επ’ ώμου εκείνοι που γνώριζαν τα μυστικά της. Ηταν συνθέτης που λάτρεψε την ιταλική τραγουδοποιΐα και άφησε να τρέξει αβίαστα και στη δική του δημιουργία το μπόλιασμα από αυτή την ενασχόληση. Τη σχέση αυτή, άλλωστε, θυμήθηκε και στη μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο υπό τον τίτλο «Οι άγγελοι ζουν ακόμα στη Μεσόγειο» στις 9 Ιουλίου 2012. Εκείνο το βράδυ μοιράστηκε τη σκηνή με τους φίλους του. Εκτός από τους τραγουδοποιούς της Μεσογείου, όπως ο Γάλλος Μπερνάρ Λαβιγιέ, ο Σαλβατόρε Ανταμό, ο θρυλικός Κριστόφ των «Aline» και «Oh mon Amour», ο καταλανός τραγουδοποιός Ζοζέπ Τερό, οι Ιταλοί Nomadi, ο σπουδαίος Τονίνο Καροτόνε με την Πιλούκα. Μαζί τους και οι «ελληνικές δυνάμεις» των Διονύση Σαββόπουλου, Μαρίας Φαραντούρη, Χάρη Κατσιμίχα, Φίλιππου Πλιάτσικα, Μίλτου Πασχαλίδη και του «Πολυδεύκη» Διονύση Τσακνή.

Κατά κάποιον τρόπο, ο Μαχαιρίτσας είχε καλέσει τους «δασκάλους» και τη γενιά του – μια λέξη που ήταν από χθες στο στόμα όλων καθώς αποχαιρετούσαν έναν δικό τους άνθρωπο. Με τον Μ. Πασχαλίδη είχαν ήδη συναντηθεί στην «Απουσία», την οποία ο καλός τραγουδοποιός τού εμπιστεύτηκε για τον ξεχωριστό δίσκο «Παυσίλυπον» (όπου περιλαμβάνονται επίσης οι επιτυχίες «Ενας Τούρκος στο Παρίσι» και «Εκεί στο Νότο»). Ο Πασχαλίδης το θεωρούσε μελό, ο Λαυρέντης το έκανε επιτυχία και ο Μίλτος τώρα πια το συμπεριλαμβάνει στα προγράμματά του.

Λένε ότι είχε τον τρόπο να διεισδύει με την τρυφερότητα των τραγουδιών του στις ζωές των ανθρώπων. Το χάρισμα να διαλέγει τα λόγια που θα έβρισκαν τον δρόμο για τη συλλογική μνήμη. Από την εποχή της αθωότητας των «Τερμιτών» ως την αυτόνομη πορεία: «Πόσο σε θέλω», «Διδυμότειχο μπλουζ», «Τι ζητάω», «Πεθαίνω για σένα» και τόσα άλλα. Το 2015 σε μια συνέντευξή μας στα «ΝΕΑ» είχε εξομολογηθεί: «Δεν ξέρω τον τρόπο και τη δύναμη που κάνει ένα κομμάτι αγαπητό και κτήμα του κόσμου. Ισως μπορεί να συμβαίνει όταν ταυτιζόμαστε απόλυτα μαζί του. Εχω γράψει 500 τραγούδια μέχρι σήμερα. Είκοσι από αυτά έχουν γίνει αγαπημένα. Είναι μεγάλο το νούμερο! Και ένα να είχα καταφέρει, πάλι ευχαριστημένος θα ήμουν».

n Η συναυλία που θα έδιναν σήμερα ο Νίκος Πορτοκάλογλου με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Ηρώδειο για το «Μαζί για το παιδί» ματαιώνεται. Εντός δύο εβδομάδων (από αύριο έως και την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου) μπορείτε να εξαργυρώσετε τα εισιτήριά σας ή να τα δωρίσετε στην Ενωση συνδράμοντας το έργο της.