Αρχή

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ δεν έκρυβε εκπλήξεις. Αποτύπωσε τον «μήνα του μέλιτος» που φαίνεται να ζει τους τελευταίους μήνες η χώρα.

«Τι χαρά / Ολα είναι ωραία / Η πιο καλή παρέα / Εγώ κι η χαρά» έλεγε ένα τραγουδάκι στα εφηβικά μας πάρτι.

Αναμενόμενο. Η ανακούφιση της απαλλαγής από μια κυβέρνηση που η κοινωνία είχε απορρίψει πολύ πριν καταψηφίσει είναι μεγάλη υπόθεση.

Πέρα όμως από το χειροκρότημα στον νικητή και τη χαρά του ίδιου, η ΔΕΘ έδωσε την ευκαιρία στον Πρωθυπουργό να περιγράψει ένα σχέδιο.

Χωρίς εκπλήξεις κι αυτό. Αλλά με μεγαλύτερη σαφήνεια.

Να συμφωνήσουμε ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι κανένας μάγος της επικοινωνίας. Εχει όμως ένα πλεονέκτημα: δίνει την εντύπωση ότι ξέρει για τι μιλάει κι ότι αυτά που λέει τα εννοεί.

Μπορείς να διαφωνείς. Μπορείς να συμφωνείς. Αλλά αισθάνεσαι ότι δεν σε κοροϊδεύει.

Μια αίσθηση που ασφαλώς μεγεθύνεται από τη σύγκριση με τον προκάτοχό του, τον οποίο δεν εμπιστευόσουν να σου πει ούτε τι ώρα είναι.

Αν κατάλαβα καλά το σχέδιο του Μητσοτάκη συνοψίζεται σε μια λέξη: ανάπτυξη. Χωρίς περικοκλάδες κι αστερίσκους.

Είναι μια λογική επιλογή. Στην ανάπτυξη δίνει προτεραιότητα η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού. Η ανάπτυξη αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για να επιστρέψει η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή κανονικότητα. Στην ανάπτυξη, λοιπόν, έχει ποντάρει όλα τα λεφτά κι ο Μητσοτάκης.

Το σχέδιο είναι τόσο εύλογο και τόσο προφανές ώστε μπορεί εύκολα να κριθεί. Είναι ένα σχέδιο μετρήσιμο.

Πέτυχες ανάπτυξη; Πάρε άλλη μια τετραετία. Δεν πέτυχες; Στο καλό.

Από εκεί και πέρα θα ακούσουμε φυσικά τις αναπόφευκτες παπάρες για «ανάπτυξη για λίγους», για «παρασιτική ελίτ», για «ανάπτυξη χωρίς κανόνες» και «γίγας στους γίγαντες ο Δημητρόφ»…

Κολοκύθια τούμπανα. Είτε για λίγους, είτε για πολλούς, είτε για περισσότερους, όταν μια χώρα μπαίνει σε ανοδική τροχιά όλοι ή σχεδόν όλοι επωφελούνται.

Διότι η ανάπτυξη είναι σαν τον ελέφαντα. Ακόμη κι αν δεν τον ξέρεις, αποκλείεται να μην τον αναγνωρίσεις μόλις τον δεις. Ιδίως μετά από μια δεκαετή δοκιμασία.

Σε τελική ανάγνωση λοιπόν ο Μητσοτάκης έχει μια κεντρική ιδέα κι ένα σχέδιο. Εχει μια ισχυρή κοινωνική βάση για να προωθήσει το σχέδιο αυτό. Εχει συνθήκες πολιτικής σταθερότητας. Εχει ευνοϊκό ευρωπαϊκό περιβάλλον. Εχει ελέγξει τις προσδοκίες της κοινωνίας. Εχει έναν αντίπαλο απαξιωμένο κι αναξιόπιστο.

Τηρουμένων των αναλογιών δεν γνωρίζω πολλούς Πρωθυπουργούς που ξεκίνησαν τη θητεία τους σε τόσο ευνοϊκές συνθήκες.

Αλλά είναι μόνο η αρχή. Για τη συνέχεια «αρχή άνδρα δείκνυσι».