Βλέπει τα τρένα να περνούν

Η χθεσινή ήττα της Εθνικής από τη Φινλανδία (1-0) στο Τάμπερε, όχι μόνο έφερε παραπάνω απογοήτευση, αλλά επιβεβαίωσε ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά για να επανέλθει η ομάδα στον δρόμο των επιτυχιών. Μια ακόμη διοργάνωση χωρίς διάκριση για την πάλαι ποτέ πρωταθλήτρια Ευρώπης. Χθες, στο ντεμπούτο του ολλανδού τεχνικού Τζον Φαν’τ Σιπ, ελάχιστα πράγματα λειτούργησαν σωστά. Και πώς θα ήταν αυτό δυνατό όταν ο κόουτς ήρθε στη μέση του μίνι πρωταθλήματος και με ελάχιστες προπονήσεις προσπάθησε να περάσει τα δικά του «θέλω»; Δεν είναι τόσο εύκολο να πάμε από την εποχή Αναστασιάδη στην εποχή του Φαν τ’ Σιπ. Αφήστε που ο συγκεκριμένος ήταν μια λύση ανάγκης για τους επικεφαλής της ΕΠΟ, δεν είχε δουλειά και τον έφεραν μόνο και μόνο επειδή βρέθηκαν σε φοβερό αδιέξοδο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει προγραμματισμός. Ούτε το να φεύγει η Εθνική από το Γ. Καραϊσκάκης, να πηγαίνει στο ΟΑΚΑ, να σκέφτεται το Παγκρήτιο και τελικά να παίζει σε σχεδόν άδειες εξέδρες στο Ολυμπιακό Στάδιο, είναι κάτι που δείχνει πλάνο και σχέδιο. Μιλάμε για εντελώς άγνωστες λέξεις.

Με αλλαγές

Στα του αγώνα, ο Φαν’τ Σιπ έκανε εκπλήξεις στην αρχική ενδεκάδα και είδαμε βασικό τον Βρουσάι που αγωνίζεται στο ολλανδικό πρωτάθλημα. Εμπιστεύτηκε τον Τοροσίδη λόγω εμπειρίας και πόνταρε στο γεγονός ότι οι Παπασταθόπουλος – Μανωλάς που δεν πετούσαν τη σκούφια τους για την προηγούμενη κατάσταση θα κατάφερναν να πάρουν ρεβάνς. Τζίφος. Καθαρή ευκαιρία δεν κάναμε και φυσικά δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία το γεγονός ότι δεν υπήρχε στο σχήμα ένας… μπαλάτος χαφ, ένας επιτελικός παίκτης, κάποιος που τέλος πάντων θα έδινε ρυθμό και θα μοίραζε σωστά πάσες.

Οι Φινλανδοί χωρίς να είναι και τίποτα το σπουδαίο, πήραν τους βαθμούς που τόσο ζητούσαν και είχαν ανάγκη (όπως άλλωστε και η δική μας Εθνική) και τώρα ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Εμείς, αναμένουμε την Κυριακή στο ΟΑΚΑ το Λιχτενστάιν και μένει να φανεί πόσος κόσμος θα πάει στο Μαρούσι… Κι όμως πρόκειται για ντέρμπι! Εμείς προτελευταίοι, ο προσεχής μας αντίπαλος τελευταίος!

Το γκολ της νίκης (1-0) για τους γηπεδούχος ήρθε στο 51′ και το πέτυχε με χτύπημα πέναλτι ο Πούκι. Η παράβαση καταλογίστηκε από τον ισπανό ρέφερι Μαρτίνεθ, όταν ο Κουρμπέλης έπεσε άτσαλα πάνω στον Καμαρά. Οι διαμαρτυρίες των περισσότερων ελλήνων παικτών δεν έφεραν αποτέλεσμα – συνήθως δεν αλλάζουν τις αποφάσεις τους οι διαιτητές. Το μόνο διάστημα που η Εθνική έδειξε «ζωντανή» στο παιχνίδι ήταν το τελευταίο τέταρτο του ημιχρόνου. Οταν και έκανε ένα σουτ, όταν βγήκε και μια σέντρα από δεξιά. Αλλά τίποτα το αξιομνημόνευτο αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς.

Από το παιχνίδι θυμόμαστε ένα σουτ του Λουντ στο 28′ με την μπάλα να περνά άουτ από το αριστερό δοκάρι του Μπάρκα, ενώ η εθνική μας ομάδα «απάντησε» στο 31′ με βολέ του Μασούρα από πλάγια θέση που είχε την ίδια κατάληξη (άουτ).

Συμμετοχή Νο 101 για Τόρο

Να τονιστεί πως το παιχνίδι ήταν σημαντικό για έναν ακόμη λόγο και αφορά τον Βασίλη Τοροσίδη. Ο «κάπτεν» συμπλήρωσε 101 συμμετοχές και ξεπέρασε κατά μία τον Μπασινά. Πλέον, είναι τέταρτος στη σχετική λίστα, πίσω από τους Καραγκούνη (139), Ζαγοράκη (120) και Κατσουράνη (116).

Κάπως έτσι επιβεβαιώθηκε ότι μια δύσκολη έδρα για μας είναι αυτή της Φινλανδίας. Δεν έχουμε νικήσει ποτέ στο σπίτι των χθεσινών μας αντιπάλων, ενώ πάντα ζητάμε έναν ήρωα που όμως δεν έρχεται. Οσον αφορά την επόμενη ημέρα, κυνηγάμε χίμαιρες. Αλλά όταν το κακό αρχίζει από τις κακές επιλογές των διοικητικών, είναι επόμενο να συνεχίζεται η καθοδική πορεία. Και να μη φτάνουμε στην τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, μολονότι αυτό είναι διευρυμένο και μετέχουν 24 ομάδες. Τι να πεις παραπάνω…

Διαιτητής: Μαρτίνεθ (Ισπανία).

Κίτρινες: Κουρμπέλης, Πέλκας, Τοροσίδης, Σπαρβ, Καμαρά, Παυλίδης.

Φινλανδία: Χραντέτσκι, Αρατζούρι, Τοϊβό, Καμαρά, Λουντ, Σοϊρι, Πούκι (86′ Καρτζαλάινεν), Ούρονεν, Σπαρβ, Ραϊτάλα, Τουομίνεν (88′ Γιένσεν).

Ελλάδα: Μπάρκας, Τοροσίδης (70′ Μπακάκης), Σταφυλίδης, Μανωλάς, Παπασταθόπουλος, Κουρμπέλης, Μπουχαλάκης, Βρουσάι, Μασούρας, Κολοβός (60′ Πέλκας),  Κουλούρης (75′ Παυλίδης).