Συνήθεια, να διαψεύδει τις πιθανότητες

Η τέλεια διαδρομή. Και ένα ταξίδι που δεν έχει προηγούμενο για το ελληνικό ποδόσφαιρο στα προκριματικά των Κυπέλλων Ευρώπης. Ο Ολυμπιακός και ο δικός του – αήττητος – δρόμος μέχρι τα άστρα. Η επίτευξη ενός στόχου που λίγους μήνες πριν έμοιαζε σχεδόν απαγορευμένος. Στο καλοκαίρι που το μεγάλο Λιμάνι θα θυμάται για πάντα ως την απόδειξη πως αν διαθέτεις σχέδιο, φανέλα και επιμονή, τότε τελικά όλα μπορεί να συμβούν.

Ναι, σαφώς. Οι Πειραιώτες έχουν να καμαρώνουν μεγαλύτερα κατορθώματα. Την τελευταία εικοσαετία έφτασαν έως τους προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ, πήγαν αρκετές φορές μέχρι τους 16, έκαναν ανάλογα ταξίδια στο Γιουρόπα Λιγκ. Οσο ο καιρός περνά όμως τρέχουν δεδομένα που κάνουν τα πάντα πιο δύσκολα για τους εκπροσώπους του ελληνικού ποδοσφαίρου (που έφτασε να παλεύει για τη 15η θέση του ranking της UEFA και τη διατήρηση πέντε εκπροσώπων στα Κύπελλα Ευρώπης) και όχι μόνο. Η διεθνής συνομοσπονδία προσπαθεί να δώσει άλλο χαρακτήρα στις διοργανώσεις της. Και ειδικά το Τσάμπιονς Λιγκ των μεγάλων εσόδων θέλει κάποια στιγμή να το μετατρέψει σε μια σχεδόν κλειστή διοργάνωση, αποκλειστικά για μέλη της ποδοσφαιρικής ελίτ.

Χωρίς προηγούμενο

Κάπως έτσι λοιπόν τα προκριματικά του καλοκαιριού έχουν μεταλλαχθεί σε… πόλεμο. Και το φετινό είναι άκρως χαρακτηριστικό. Ο δευτεραθλητής Ελλάδας για να διεκδικήσει ένα από τα μόλις δύο εισιτήρια για τους ομίλους θα έπρεπε να επιβιώσει σε μάχες δίχως προηγούμενο. Σε ένα άκρως απαιτητικό καλοκαιρινό τουρνουά, απέναντι σε κλαμπ όπως η Πόρτο, η Ντιναμό Κιέβου, η Αϊντχόφεν, η Μπριζ, η Κράσνονταρ, η Βασιλεία κ.λπ. Ομάδες με μεγάλα μπάτζετ και κυρίως με τη φιλοδοξία να κουνήσουν το σεντόνι. Ο δε πρωταθλητής ΠΑΟΚ για να κάνει τη δική του δουλειά έπρεπε να τα καταφέρει απέναντι σε ολόκληρο Αγιαξ.

Οι πιθανότητες των Ερυθρολεύκων εξ αρχής ήταν περιορισμένες, για πολλούς λογικούς λόγους. Πολλώ δε μάλλον όταν εκεί στα μέσα Ιουλίου έγινε γνωστός ο τραυματισμός του Κώστα Φορτούνη. Ενάμιση μήνα μετά όχι μόνο τα κατάφεραν, αλλά η συνέπεια που υπέδειξαν και η αγωνιστική εικόνα τους τούς καθιστούν την καλύτερη ομάδα των φετινών προκριματικών. Και αυτό είναι ένα μετάλλιο που δεν μπορούσε να το φανταστεί κανείς. Πέντε νίκες και μία ισοπαλία. Απέναντι στη Βικτόρια Πλζεν που μόλις πέρυσι συγκέντρωσε επτά βαθμούς στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (κόντρα σε Ρεάλ, Ρόμα και ΤΣΣΚΑ Μόσχας) και που ξεκίνησε τα προκριματικά έχοντας ήδη τέσσερα-πέντε επίσημα ματς στα πόδια της. Απέναντι στην Μπασακσεχίρ του Ρομπίνιο, του Βίσκα, του Αρντά και πιθανότατα του πιο λαμπερού από πλευράς ονομάτων ρόστερ του τουρνουά. Και βέβαια απέναντι στην Κράσνονταρ των 150 εκατ. ευρώ μπάτζετ. Την ίδια Κράσνονταρ που έκλεισε το… σπίτι της Πόρτο.

Με 13 γκολ ενεργητικό

Ο Ολυμπιακός δεν προκρίθηκε απλά. Εκανε πάρτι. Με 13 γκολ στο ενεργητικό και μόλις 1 στο παθητικό. Με το Γεώργιος Καραϊσκάκης να βγάζει φωτιές (3 νίκες σε ισάριθμα ματς με 10-0 γκολ) και δύο σπουδαία «διπλά» στην Πόλη και το Κράσνονταρ. Επιμένουμε όμως πως δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα. Είναι η εικόνα και αυτή η βεβαιότητα σε έξι διαφορετικά βράδια πως ο Μαρτίνς και οι ποδοσφαιριστές του και ξέρουν τι θέλουν και έχουν τον τρόπο να το κατακτήσουν. Πέρασαν δύσκολα ένα μισάωρο στο Πλζεν (0-0) μέχρι να φέρουν το ματς στα νερά τους. Πιέστηκαν για ένα τέταρτο-εικοσάλεπτο στο Γεώργιος Καραϊσκάκης από την Μπασάκ. Ξεκίνησαν με γκολ στην πλάτη τους την Τρίτη το βράδυ στον ρωσικό Νότο. Για αυτά τα δύσκολα 60′ στο χορτάρι όμως υπήρξαν άλλα 500′ που δεν επέτρεψαν σε κανέναν αντίπαλο να αμφισβητήσει την ανωτερότητά τους.

Σύνολο με σφραγίδα Μαρτίνς

Μια ομάδα με βάση της τον περσινό ισχυρό κορμό. Με μόλις δύο «μεταγραφές» να μπαίνουν στην εντεκάδα της από την πρώτη στιγμή (Σεμέδο, Βαλμπουενά) έχοντας καθοριστική συμμετοχή. Και με τον… χρόνο να φέρνει σιγά σιγά στο προσκήνιο και άλλους.

Ειδικότερα τον Λάζαρ Ραντζέλοβιτς και τον Γιουσέφ Ελ Αραμπί που πέτυχαν τα τέσσερα από τα έξι γκολ στις δύο νίκες με την Κράσνονταρ. Μια ομάδα που δοκίμασε ως ομάδα και προκρίθηκε ως ομάδα. Κάνοντας ένα βήμα τη φορά. Ενα σύνολο με τη σφραγίδα του προπονητή του Πέδρο Μαρτίνς, που παραμένει αήττητος σε καλοκαιρινά προκριματικά με μια επίδοση που πιθανότατα είναι και αυτή ρεκόρ: 8 νίκες και 2 ισοπαλίες σε δέκα ματς με τον Ολυμπιακό πέρυσι και φέτος. Μία νίκη και τρεις ισοπαλίες με τη Ρίο Αβε (2014-15) και τη Μαριτίμο (2012-13) παλιότερα. Και κυρίως με τέσσερις προκρίσεις στους ομίλους, σε τέσσερις απόπειρες.

Με βάση τα πραγματικά ποδοσφαιρικά δεδομένα; Αυτό που έκανε, και ο τρόπος που το έκανε ο Ολυμπιακός είναι ένα μικρό… θαύμα. «Κάτι μαγικό». Οπως ακριβώς το τραγουδά σε ρυθμό έκστασης το γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Το φαληρικό κάστρο που επιστρέφει στη λίστα με τις ισχυρές έδρες Τσάμπιονς Λιγκ. Μια τόσο όμορφη ποδοσφαιρική ιστορία που το Λιμάνι θα τη διηγείται για χρόνια.