Από τη Σαγκάη με αγάπη
Από το σοκ του 2017 στη χθεσινή αποθέωση στην Κίνα
Είναι πλέον γνωστό τοις πάσι ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι Ελληνας, αισθάνεται Ελληνας, παίζει για τους Ελληνες, αλλά δεν ανήκει μονάχα στους Ελληνες…
Δεν ανήκει επίσης μονάχα στους Μπακς και στο ΝΒΑ, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, ο οποίος υποκλίνεται μπροστά του και τον αποθεώνει κάθε στιγμή, όπου κι αν βρεθεί, μηδέ βεβαίως της Κίνας εξαιρουμένης.
Δεδομένου αυτού του πνεύματος της παγκοσμιοποιημένης φιγούρας και της κοινοκτημοσύνης στην οποία υπόκειται, ο κορυφαίος παίκτης του κόσμου έγινε αντικείμενο λατρείας χθες το πρωί στο αεροδρόμιο της Σαγκάης.
Με το που προσγειώθηκε η αποστολή της εθνικής ομάδας ύστερα από ταξίδι έντεκα ωρών, βρέθηκε σε κλοιό πολιορκίας με στόχο κυρίως τον διάσημο σούπερ σταρ του ΝΒΑ, που κόντεψε να πάθει ασφυξία!
Εδώ έγκειται κιόλας η ειρωνεία της τύχης, διότι όλα αυτά συνέβησαν στην πόλη από την οποία στις 19 Αυγούστου του 2017 είχε ανακοινώσει από το Facebook με πόνο ψυχής την απουσία του από το Ευρωμπάσκετ!
Τότε o Αντετοκούνμπο (ο οποίος είχε ταξιδέψει στη Σαγκάη για κάποιες εκδηλώσεις) υπέκυψε στους πόνους που ένιωθε στο πόδι του και στις πιέσεις τις οποίες του άσκησαν οι Μπακς, με αποτέλεσμα να προκληθεί κιόλας η ρήξη στις σχέσεις τους με την ΕΟΚ.
Αλλά, να που δύο χρόνια αργότερα το σκηνικό έχει αλλάξει άρδην και όλα όσα είχαν συμβεί εκείνες τις μέρες αποτελούν πλέον μια κακή ανάμνηση…
Κοινώς, περασμένα ξεχασμένα…
Παρά την ταλαιπωρία οι παίκτες της Εθνικής στάθηκαν υπομονετικά για να δώσουν αυτόγραφα και να βγάλουν φωτογραφίες με τους Κινέζους που τους υποδέχθηκαν, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλες τις αποστολές οι οποίες καταφτάνουν η μία μετά την άλλη ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το γεγονός δεν είναι τυχαίο, καθότι το ΝΒΑ είναι πολύ δημοφιλές στην Κίνα, με σημείο αναφοράς την επιλογή του Γιάο Μινγκ στο Νο 1 του ντραφτ το 2002 και τη σπουδαία καριέρα του στους Χιούστον Ρόκετς (2002-2011) στους οποίους μάλιστα υπήρξε συμπαίκτης του, τη σεζόν 2006-07, ο Βασίλης Σπανούλης.
Ο αρχηγός του Ολυμπιακού μετακόμισε στο ΝΒΑ μετά το Μουντομπάσκετ του 2006, στο οποίο η Εθνική κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Δύο χρόνια αργότερα η ελληνική ομάδα έχασε την πρόκριση στην τετράδα στο τελευταίο σουτ (του Σπανούλη στον προημιτελικό με την Αργεντινή) και εν τέλει κατέλαβε την πέμπτη θέση στο Ολυμπιακό Τουρνουά του Πεκίνου, όπου φιλοδοξεί και προσδοκά να επιστρέψει για την τελική φάση του επικείμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Οι… παλιοί και το άγχος
Από την ομάδα η οποία έπαιξε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 «επιζούν» ακόμη τρεις παίκτες: ο αρχηγός Γιάννης Μπουρούσης, ο οποίος ασφαλώς (έπειτα από δυο σεζόν στη Χανγκτσού) νιώθει σαν στο σπίτι του, ο Γιώργος Πρίντεζης και ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος. Μάλιστα ο αρχηγός του Περιστερίου επανακάμπτει σε μεγάλη διοργάνωση με την Εθνική για πρώτη φορά ύστερα από εκείνο το Ολυμπιακό Τουρνουά!
Εντεκα χρόνια αργότερα, τότε 24 ετών, ταυρί και ανύπαντρος, τώρα τριανταπεντάρης, πατέρας δύο παιδιών, ταλαιπωρημένος από μύρια όσα δεινά, αλλά αφοσιωμένος στην Εθνική και… βράχος στο μετερίζι του.
Από τη Σαγκάη η Εθνική μετέβη στην πόλη Σουτσόου, που βρίσκεται σε απόσταση 100 χιλιομέτρων για να συμμετάσχει στο τουρνουά Atlas, στο πλαίσιο του οποίου θα αντιμετωπίσει αύριο την Ιορδανία.
Την ίδια στιγμή ο Θανάσης Σκουρτόπουλος και όλη η αποστολή κρέμονται από τα χείλη του Κώστα Σλούκα: βασικά κρέμονται από τα χείλη των γιατρών και των φυσικοθεραπευτών που έχουν πέσει πάνω στον γκαρντ της Φενέρμπαχτσε, θα τσεκάρουν όλοι μαζί την ετοιμότητά του στο τεστ της Δευτέρας και ό,τι (καλό) ήθελε προκύψει…
Ο Σλούκας ελπίζει να είναι εκεί, σε αντίθεση με τον Γιάννη Αθηναίου που στάθηκε άτυχος με τον σοβαρό τραυματισμό του, αλλά κοιτάζει μπροστά, κατευοδώνοντας με ευχές τους συντρόφους του. Προχθές πήγε με μπαστούνι στο ΟΑΚΑ για να τους αποχαιρετήσει και να τους ευχηθεί τα δέοντα, ενώ χθες ανάρτησε ένα πολύ αγαπησιάρικο μήνυμα στο Instagram…
«Πάμε όλοι μαζί να δώσουμε τη θετική μας ενέργεια και να στηρίξουμε αυτούς τους μάγκες που ταξίδεψαν στην Κίνα, ώστε να μας κάνουν πάλι υπερήφανους και να σηκώσουν τη σημαία μας ψηλά, εκεί που ανήκει.
Ευγνώμων για όσα ζήσαμε και είμαι περήφανος για όλους σας»!














