Η «Εκτη αίσθηση» στα 20

Οταν η «Εκτη αίσθηση» έκανε πρεμιέρα πριν από 20 χρόνια, τον Αύγουστο του 1999, με χαμηλές προσδοκίες και σχεδόν καθόλου διαφήμιση, παρά την παρουσία ενός σταρ όπως ο Μπρους Γουίλις στο καστ, κανείς δεν φανταζόταν ότι θα ήταν η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρονιάς πίσω από το νέο «Star Wars» και ότι ο 28χρονος δημιουργός της θα έφτανε να θεωρηθεί ο νέος Χίτσκοκ και ο νέος Σπίλμπεργκ (μέχρι να αρχίσει τα στραβοπατήματα στην καριέρα του).

Διαβάστε στη συνέχεια 20 πράγματα που λίγοι γνωρίζουν για το μεταφυσικό ψυχολογικό θρίλερ του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν που έγραψε ιστορία με τη μεγάλη ανατροπή του φινάλε, ενώ μας άφησε υπέροχες ερμηνείες από τον 10χρονο Χάλεϊ Τζόελ Οσμεντ, την Τόνι Κολέτ (εντάξει, και από τον σταρ Μπρους Γουίλις) και μία από τις πιο κλασικές ατάκες του κινηματογράφου: «I see dead people…».

1. Ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν πέρασε σχεδόν έναν χρόνο γράφοντας και ξαναγράφοντας το σενάριο της ταινίας, χωρίς να είναι σίγουρος για την κατεύθυνση που έπρεπε να πάρει. Πέρασε από δέκα εκδοχές μέχρι να φτάσει στην τελική.

2. Στην αρχική του εκδοχή το σενάριο ήταν ένα θρίλερ με σίριαλ κίλερ και αφορούσε έναν φωτογράφο σκηνών εγκλήματος, του οποίου ο γιος είχε οράματα με τα θύματα των δολοφονιών.

3. Ο Μπρους Γουίλις συμμετείχε στην ταινία από υποχρέωση, επειδή με τα καπρίτσια του οδήγησε σε ναυάγιο μια άλλη ταινία της Disney, το «Broadway Brawler». Για να ξεπληρώσει τη ζημιά έπρεπε να εμφανιστεί σε δύο ταινίες που θα του υποδείκνυε η εταιρεία, και μάλιστα με τη μισή αμοιβή: 10 εκατ. δολάρια αντί για τα συνηθισμένα 20 εκατ. που έπαιρνε.

4. Τον Ντόνι Γουόλμπεργκ οι περισσότεροι τον γνωρίζουμε ως τον λιγότερο επιτυχημένο αδερφό του Μαρκ Γουόλμπεργκ και μέλος των New Kids on the Block, αλλά για τα δύο λεπτά της εμφάνισής του στην «Εκτη αίσθηση» τα έδωσε όλα, χάνοντας 20 κιλά και μένοντας για καιρό άπλυτος, προκειμένου να μπει στο πετσί του ρόλου τού ψυχικά διαταραγμένου πρώην ασθενούς του παιδοψυχολόγου που υποδυόταν ο Γουίλις.

5. Μπορείτε να φανταστείτε πόσο διαφορετική θα ήταν η ταινία αν ο ρόλος του αγοριού είχε πάει στον Μάικλ Σέρα; Ο κωμικός ηθοποιός του τηλεοπτικού «Arrested Development» αλλά και των κινηματογραφικών «Juno» και «Superbad» ήταν από τους πρώτους που πέρασαν από ακρόαση.

6. Η Τόνι Κολέτ, που υποδύεται τη μητέρα του Οσμεντ, ήταν ο διακαής πόθος του Σιάμαλαν, που την είχε λατρέψει στον «Γάμο της Μίριελ». Οταν ήρθε όμως για ακρόαση, είχε ξυρισμένο κεφάλι και ο σκηνοθέτης δεν έδειξε ποτέ το σχετικό βίντεο στους παραγωγούς για να μην αλλάξουν γνώμη.

7. Η σκηνή που κόπηκε: όπως αποκάλυψε ο Σιάμαλαν, μια σκηνή του σεναρίου δεν γυρίστηκε ποτέ καθώς θεωρήθηκε πολύ τρομακτική. Ο χαρακτήρας του Χάλεϊ Τζόελ Οσμεντ κοιτούσε από ένα παράθυρο και έβλεπε ένα νοσοκομείο γεμάτο από φριχτά παραμορφωμένους και ακρωτηριασμένους ασθενείς.

8. Το σάουντρακ του Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ έκανε το μεγαλύτερο spoiler, καθώς ο τίτλος του τελευταίου κομματιού προδίδει τη μεγάλη ανατροπή του φινάλε: «Malcolm is dead».

9. Το κόκκινο χρώμα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ταινία. Χρησιμοποιείται σε αντικείμενα και ρούχα όταν ο μεταφυσικός κόσμος έρχεται σε επαφή με τον πραγματικό. Οι κόκκινες λεπτομέρειες, όπως στο πόμολο της πόρτας που δεν μπορεί να ανοίξει ο Γουίλις, στα ρούχα της χήρας του, στις σημειώσεις του Οσμεντ, στο μπαλόνι που στέλνει το δολοφονημένο κορίτσι και σε πολλά ακόμη σημεία της ταινίας, είναι ένας λόγος να τη δει κανείς ξανά και ξανά.

10. Η κλασική ατάκα «I see dead people» παραλίγο να μείνει εκτός. Ο παραγωγός Φρανκ Μάρσαλ θεωρούσε ότι πρόδιδε την ανατροπή του τέλους και ήθελε να την αφαιρέσει, αλλά το κοινό στις δοκιμαστικές προβολές δεν έδειξε να καταλαβαίνει από νωρίς ότι ο χαρακτήρας του Γουίλις είναι φάντασμα και η ατάκα έμεινε.

11. Οταν ο Οσμεντ εκστομίζει την παραπάνω ατάκα, είναι κουκουλωμένος στο κρεβάτι του και κάνει τόσο κρύο, που βλέπουμε την ανάσα του. Επειδή τα ψηφιακά εφέ δεν ήταν ακόμη αρκετά προχωρημένα για να αποδώσουν πειστικά τους ατμούς της ανάσας, ο Σιάμαλαν μετέτρεψε το στούντιο σε ψυγείο, μονώνοντας τον χώρο γύρω από το κρεβάτι και χρησιμοποιώντας μηχανήματα που έβγαζαν παγωμένο αέρα.

12. Και κάτι τελευταίο για το «I see dead people». Η φράση είχε ακουστεί πιο πριν σε μια άλλη ταινία του Μπρους Γουίλις, τους «Δώδεκα πιθήκους». Εκεί την εκστόμιζε ο ίδιος ο Γουίλις με μια μικρή παραλλαγή («All I see are dead people»), ενώ ο χαρακτήρας του ονομαζόταν Τζέιμς Κόουλ – Κόουλ είναι και το μικρό όνομα του αγοριού στην «Εκτη αίσθηση».

13. Ο χαρακτήρας του Μπρους Γουίλις φοράει σε όλη την ταινία διαφορετικούς συνδυασμούς από τα ρούχα που φορούσε ή έπιασε στα χέρια του τη νύχτα που σκοτώθηκε.

14. Αν και αριστερόχειρας, ο πρωταγωνιστής έμαθε να γράφει με το δεξί χέρι. Ο λόγος; Να μην προσέξουν οι αετομάτηδες θεατές ότι από το αριστερό χέρι του λείπει η βέρα (λεπτομέρεια που παίζει ρόλο στο φινάλε).

15. Οι κριτικές για την ταινία ήταν όλες εξαιρετικές, εκτός από μία: εκείνη των «New York Times». Ο κριτικός Στίβεν Χόλντεν την «έθαψε» κανονικότατα, μη βρίσκοντας τίποτα θετικό.

16. Ο Μπρους Γουίλις ήταν ο μόνιμος… DJ στα πάρτι που στήνονταν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και χάρισε στον 28χρονο Σιάμαλαν το πρώτο hangover της ζωής του.

17. Ο ηθοποιός Κέβιν Μπέικον δεν συμπαθεί ιδιαίτερα την «Εκτη αίσθηση» και έχει τους λόγους του. Εναν μήνα μετά, έκανε πρεμιέρα ένα δικό του θρίλερ, «Οι ψίθυροι των πνευμάτων», στο οποίο ο πρωταγωνιστής έβλεπε επίσης… dead people. Η ταινία πάτωσε, καθώς θεωρήθηκε αντιγραφή εκείνης του Σιάμαλαν.

18. Η «Εκτη αίσθηση» είναι μία από τις μόλις έξι ταινίες τρόμου που έχουν προταθεί για Οσκαρ καλύτερης ταινίας. Οι άλλες είναι οι εξής: «Ο εξορκιστής», «Τα σαγόνια του καρχαρία», «Η σιωπή των αμνών», «Ο μαύρος κύκνος» και «Τρέξε!».

19. Η ταινία έκανε παγκόσμιες εισπράξεις 672 εκατ. δολαρίων, έχοντας κοστίσει μόλις 40 εκατ. Στο αμερικανικό box office ξεπέρασε ταινίες σαν το «Matrix» και το «Toy Story 2», για να τερματίσει δεύτερη πίσω από το… άπιαστο «Star Wars επεισόδιο Ι: Η αόρατη απειλή».

20. Κι αν στις αίθουσες έχασε από το «Star Wars», πήρε την εκδίκησή της στα… βιντεοκλάμπ. Ηταν η πρώτη σε ενοικιάσεις βιντεοκασέτα (και DVD) στις ΗΠΑ το 2000, καθώς μπήκε σε πάνω από 80 εκατ. σπίτια.