Η πρωτοπόρος ζωγράφος Μαρία Ιγγλέση

Μια άγνωστη εν πολλοίς δημιουργό συστήνει η Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου με την έκθεση που διοργανώνει για τη Μαρία Ιγγλέση (1882-1942) από τις 23 Αυγούστου έως τις 20 Σεπτεμβρίου, σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ειρήνης Σαββανή. Η ζωγράφος γεννήθηκε στη Μύκονο σε ευκατάστατη οικογένεια, το κοινωνικό αποτύπωμα της οποίας αντανακλάται εν μέρει σε μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη, όπου χαρακτηρίζει το σπίτι τους «καραβοκύρικο και τρανό» (η πληροφορία από τον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση). Η Μαρία Ιγγλέση φοίτησε αρχικά στην Τήνο στη γαλλική σχολή της Ιεράς Μονής των Ουρσουλινών και στη συνέχεια παρακολούθησε στην Αθήνα ιδιαίτερα μαθήματα ζωγραφικής κοντά στον καθηγητή του Σχολείου των Τεχνών Βικέντιο Μποκατσιάμπη. Το 1907 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου παρέμεινε μέχρι το 1914 και παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής σε Ακαδημία Καλών Τεχνών, μέσα σε μια έντονα ακόμη ανδροκρατούμενη καλλιτεχνική κοινωνία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, φαίνεται να διακρίθηκε μεταξύ των συμφοιτητών της, καθώς «μετά εξάμηνον ευρίσκετο εις την πρώτην γραμμήν επαινουμένη υπό του ιδίου καθηγητού της, όστις ενώπιον πάντων έλεγεν: Tόπον εις την Ελληνίδα…» (Ε.Σ. Σβορώνου, «Μικρασιατικό ημερολόγιο»).

ΣΤΗΝ ΠΟΜΠΗΙΑ. Κατά το διάστημα αυτό ταξίδεψε σε πολλές πόλεις της Ιταλίας (Νάπολι, Πομπηία, Τίβολι, Βενετία κ.ά.). Μελετούσε σχολαστικά τα μουσεία της χώρας και έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για την ιταλική φύση και τα ιστορικά της μνημεία. Απεικόνισε μάλιστα όψεις της Πομπηίας, όπου έμεινε για να απαθανατίσει τις αρχαιότητες. Στη γειτονική χώρα έζησε μια ζωή πέρα από τα στερεότυπα που επέβαλλαν η εποχή της και οι περιορισμοί του φύλου της. Υπήρξε συχνή ανταποκρίτρια του περιοδικού «Πινακοθήκη» με γραφή συχνά ποιητική, που υποδήλωνε τον ευαίσθητο και ρομαντικό της χαρακτήρα: «Απογοητευμένη από κουραστικόν και άχαρι φθινόπωρον, με σκορπισμένας ελπίδας ωσάν τα κίτρινα φύλλα που δυνατός άνεμος εσκόρπισε εις μίαν βραδειάν και έγδυσε τα καϋμένα τα δέντρα, αφήνω τα πινέλα μου, και το εξοχικόν μου καταφύγιον, διά να επανίδω την Ρώμην. Είχα νοσταλγήσει τα Μουσεία της, το Κολοσιαίον [sic], το Παλατίνον και την λοιπήν ποιητικήν ευμορφίαν της» (και πάλι από τον κατάλογο της έκθεσης, όπου παρατίθεται το απόσπασμα από το τεύχος 117 της «Πινακοθήκης»). Η Ιγγλέση εκπροσώπησε την Ελλάδα, μαζί με αναγνωρισμένους καλλιτέχνες, στην πρώτη Διεθνή Εκθεση της Ρώμης το 1911, ενώ είχε έντονη εικαστική παρουσία τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Αθήνα με συνεχείς εκθέσεις στις αίθουσες του φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός». Στη ζωγραφική της υιοθέτησε το κίνημα του ιμπρεσιονισμού, πολύ γρήγορα όμως η πινελιά της απέκτησε μια πιο έντονα εξπρεσιονιστική γραφή.
Μέχρι το τέλος της ζωής της η ζωγράφος διατηρούσε στενούς δεσμούς με την αδελφή της Ειρήνη, αλλά και με συγγενείς της από τη Μύκονο. Υπήρξε μάλιστα και η παράνυμφος στον γάμο της αδελφής της με τον ποιητή Ιωάννη Γρυπάρη (1872-1942) που έγινε στη Νάπολι το 1912.

INFO
Η έκθεση εγκαινιάζεται στις 23/8 στην οδό Παναχράντου 2 στη Μύκονο