Η μεγάλη πρόκληση

Στη βάση της προτομής του Ελευθερίου Βενιζέλου που λαξεύτηκε δαπάναις της Εστίας Κρητών και κοσμεί μια γωνία στην οδό Στρατάρχου Καραϊσκάκη στο Χαϊδάρι έχει αναγραφεί μια κουβέντα του Εθνάρχη η οποία ταιριάζει γάντι σε ένα από τα επιφανέστερα σύγχρονα τέκνα της πόλης…

Ο Βενιζέλος είχε πει ότι «τα έθνη δεν πρέπει να στρέφουν το βλέμμα προς τα οπίσω, ειμή όσον απαιτείται διά να πορίζωνται τα αναγκαία εκείθεν διδάγματα» και το νόημα αυτής της αποφθεγματικής ρήσης ενστερνίζεται απολύτως ο Θανάσης Σκουρτόπουλος!

Οντως εκτός από τα έθνη, ομοίως και οι εθνικές ομάδες δεν πρέπει να κοιτάζουν πίσω, αλλά μόνο προς τα εμπρός, χρησιμοποιώντας ως μαθήματα τα παθήματα του παρελθόντος…

Για την Εθνική μπάσκετ η τελευταία δεκαετία αποτελεί μια πονεμένη ιστορία, στην οποία ο εκ Χαϊδαρίου ορμώμενος και διαμένων εκεί προπονητής ανατρέχει μονάχα για αυτά τα απαραίτητα διδάγματα: δεν χρειάζεται μάλιστα να διαβάσει τα βιβλία ή να δει τα βίντεο για να θυμηθεί τι έχει συμβεί, καθότι κυκλοφορεί στα πέριξ της Εθνικής από το 2013 και ήταν παρών στην προηγούμενη επιχείρηση της «Επίσημης Αγαπημένης» στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο 54χρονος προπονητής βρισκόταν στο πλάι του Φώτη Κατσικάρη και ήπιε κι ελόγου του μονορούφι το κώνειο της βαριάς ήττας από τη Σερβία και του αποκλεισμού από την οκτάδα…

Πέντε χρόνια αργότερα, ο πρώην παίκτης της Δάφνης Δαφνίου, της ΑΕΚ, του Παγκρατίου, του Αιγάλεω και του ΟΦΗ, έχοντας πάρει τη σκυτάλη από τον Κώστα Μίσσα θέλει να οδηγήσει την Εθνική στον δρόμο του μεταξιού, άμποτε και στο πεπρωμένο της που μένει στοιχειωμένο εδώ και μια δεκαετία…

Ο Σκουρτόπουλος πήρε στα χέρια του το πηδάλιο στις 18 Σεπτεμβρίου του 2017, την έβγαλε… πεντακάθαρη στα «παράθυρα» της προκριματικής φάσης και πλέον καλείται ν’ αποδείξει πως μπορεί να βγάλει την Εθνική από τη δεκαετή φάση του μαρασμού της. Καλείται επίσης να κουλαντρίσει μια ομάδα στην οποία αγωνίζεται ο MVP του ΝΒΑ, ο καλύτερος αθλητής σε ολόκληρη την Αμερική και ο κορυφαίος μπασκετμπολίστας της τελευταίας χρονιάς…

Τρεις σε συσκευασία ενός, τουτέστιν ταυτοπροσωπία: όλα αυτά είναι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, για τον οποίο το σχέδιο του Σκουρτόπουλου μοιάζει συγκεκριμένο και αποσαφηνισμένο από την πρώτη στιγμή: ο σούπερ σταρ θα παίξει, όπως και με τους Μπακς, στις θέσεις «4» και «5», αλλά προέχει η προσαρμογή ένθεν και ένθεν. «Πρέπει να συμβούν και τα δυο: να προσαρμοστεί η Εθνική στο παιχνίδι του Γιάννη και ο Γιάννης στο παιχνίδι της Εθνικής» έχει τονίσει ο ομοσπονδιακός προπονητής, χώρια που ο ίδιος ο Αντετοκούνμπο θεωρεί ότι περισσότερο επείγει η δική του προσαρμογή.

Από προχθές η Εθνική, με δεκαεπτά παίκτες στη διάθεση της, βρίσκεται στο Ηράκλειο, όπου θα δώσει τρία φιλικά ματς, από τα οποία ο Σκουρτόπουλος θα αποκομίσει τα πρώτα συμπεράσματα ενόψει της επιλογής της δωδεκάδας.

Ευκαιρία

Το δικό του άγχος, ελέω του γεγονότος ότι είναι νεοφώτιστος σε μια μεγάλη διοργάνωση, το ξεπερνάει με την εργατικότητα, τη μεθοδικότητα, τις αποκρυσταλλωμένες ιδέες και τις υπόλοιπες αρετές του που δοκιμάστηκαν στην προκριματική φάση και σε κάθε περίπτωση έδωσαν μια πρώτη απάντηση σε εκείνους τους ξερόλες και επαΐοντες οι οποίοι παρεπιδημούν στην ελληνική μπασκετική πανίδα και αναρωτιούνται υποτιμητικά και φωναχτά «πώς κάποιος Σκουρτόπουλος θα κοουτσάρει κοτζάμ Αντετοκούνμπο»!

Τοποθετήθηκε σε ανύποπτο χρόνο επ’ αυτού ο ίδιος, λέγοντας ότι «τώρα με τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, οι καφενειακές κουβέντες κάνουν μεγαλύτερο θόρυβο και ενοχλούμαι επειδή πρέπει να αποδεικνύω ότι δεν είμαι ελέφαντας». Ασφαλώς ο άλλοτε προπονητής του Αιγάλεω, του Περιστερίου, του Πανελληνίου, του Ικάρου, του Πανιωνίου, του Κεραυνού Στροβόλου, του Ρεθύμνου, του Απόλλωνα Πατρών και του Φάρου Λάρισας δεν είναι ελέφαντας. Οφείλει ωστόσο να επιζήσει μέσα στη ζούγκλα στην οποία βρίσκεται και κυρίως σε αυτή στην οποία θα… μπουκάρει στην Κίνα! Μπορεί να χρειαστεί να βρυχηθεί σαν λιοντάρι: αυτό του ταιριάζει καλύτερα καθότι το Χαϊδάρι πήρε το όνομά του από τον Χαϊντάρ πασά και στην αραβική γλώσσα Χαϊντάρ σημαίνει λιοντάρι!

Χωρίς να είναι γαλαζοαίματος και… συστημικός, ο Σκουρτόπουλος έχει μπροστά του μια μεγάλη πρόκληση που είναι κιόλας η ευκαιρία της ζωής του. Ρίχνει (όπως έλεγε και ο… γείτονας του ο Βενιζέλος) κλεφτές ματιές στο παρελθόν, μα περισσότερο ζουμάρει τον στόχο που βρίσκεται μπροστά του και του κλείνει πονηρά το μάτι…