Το νέο πάρκο {LF}του Ρέντσο Πιάνο {LF}στη Μόσχα

Ο Ρέντσο Πιάνο κατευθύνεται στη Μόσχα και με το αρχιτεκτονικό του γραφείο αναδιαμορφώνει σε σύγχρονο κέντρο πολιτισμού τον άλλοτε  σταθμό ηλεκτρικής ενέργειας στις όχθες του ποταμού Μόσχοβα, στην πεζοδρομημένη περιοχή του Κόκκινου Οκτώβρη.

Στα 1697 ένα μεγάλο εργοστάσιο σοκολάτας χτίστηκε σε αυτό το σημείο της Μόσχας που το 1917 μετονομάστηκε σε περιοχή του Κόκκινου Οκτώβρη.  Σήμερα η περιοχή ξεχωρίζει ως το κέντρο της υψηλής ζωής και του απαιτητικού lifestyle των νεαρών κατοίκων της ρωσικής πρωτεύουσας. Εκεί βρίσκεται και το παλιό εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας GES-2 χτισμένο το 1907 από τον αρχιτέκτονα Βασίλι Μπασκίροφ και τον μηχανικό Βλαντιμίρ Τσούκχοφ που τροφοδοτούσε με ρεύμα τα κεντρικά τετράγωνα της Μόσχας έως το Κρεμλίνο. Στην ιδιοκτησία του σημερινού ισχυρού και πλούσιου επιχειρηματία στην ενέργεια Λεονίντ Μίκελσον, ο παλιός σταθμός ενέργειας πρόκειται σύντομα να λειτουργήσει ως πόλος πολιτισμού και τεχνών. Με τη συνδρομή του Ρέντσο Πιάνο το παλιό εργοστάσιο που φάνταζε ως μελαγχολικός γίγαντας της σοβιετικής εποχής θα μετασχηματιστεί σε «φωτεινό ανάκτορο», όπως δηλώνει ο ιταλός αρχιτέκτονας στη Le Monde για το κέντρο πολιτισμού του ιδρύματος VAC.

«ΔΑΣΟΣ ΣΗΜΥΔΩΝ». Το  αρχιτεκτονικό του γραφείο RPBW ανέλαβε τον σχεδιασμό του νέου GES-2 και του περιβάλλοντος χώρου προκειμένου το νέο κτίριο να λειτουργήσει σε ένα  ευδιάκριτο σύμπλεγμα που θα αποτελείται από ένα «Δάσος σημύδων» και μια ανοιχτή πλατεία μπροστά από τη νοτιοανατολική πρόσοψη εισόδου. «Τα βιομηχανικά κτίρια έχουν μεγάλη δυναμική επειδή διαθέτουν άπλετους χώρους», σημειώνει ο Πιάνο καθώς θα εκμεταλλευτεί αυτή τη δυναμική για να δημιουργήσει ένα χώρο εκθέσεων τέχνης και ένα ανοιχτό δημόσιο πεδίο. Για να το πραγματοποιήσει θα αφαιρέσει από το κτίσμα τα δομικά στοιχεία αφήνοντας ορατό τον σκελετό του. Επεισε μάλιστα τον ρώσο μεγιστάνα εργοδότη του να αγοράσει τα όμορα κτίσματα ώστε να τα γκρεμίσει και να δημιουργήσει μεγαλύτερο κενό. «Η μετατροπή του τόπου χωρίς να προδώσουμε το πνεύμα του αποτελεί άσκηση ισορροπίας. Πρέπει να γνωρίζουμε να διαφυλάττουμε ό,τι αντέχει στον χρόνο, καθώς και ό,τι προσδίδει στο κτίριο τη χαρακτηρολογική ισχύ του μαζί με ό,τι ανήκει στην ιστορία και στην περιοχή. Δεν θα πρέπει να απαλείψουμε τα καλά στοιχεία της τοιχοποιίας του, τις ακολουθίες των κενών και των χτισμένων όγκων. Αυτή η ιδέα της διαστρωμάτωσης των πόλεων είναι τόσο ευρωπαϊκή».