Το τελευταίο αγκάθι {LF}για το «ναι» στο άσυλο

Με το πολυνομοσχέδιο – σκούπα της κυβέρνησης να έρχεται σήμερα στην αρμόδια επιτροπή, το Κίνημα Αλλαγής βρίσκεται και επισήμως μπροστά στο ζήτημα της διαχείρισης του ζητήματος του ασύλου. Κι ενώ όλα δείχνουν πως ο κεντροαριστερός φορέας επί της αρχής θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο λόγω των διατάξεων για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, το άσυλο, ακόμα και συμβολικά, αντιμετωπίζεται ως διαφορετικό θέμα.

Η κατάληξη σε μια ενιαία γραμμή απέναντι στη διάταξη που κατέβασε η κυβέρνηση δεν ήταν εύκολη διαδικασία. Ομως ο νόμος του 2011, γνωστότερος ως νόμος Διαμαντοπούλου, αποτέλεσε κοινό τόπο για τα περισσότερα ρεύματα εντός του Κινήματος Αλλαγής, μιας που η μεταρρύθμιση που έφερε στην Παιδεία αποτελεί μέχρι και σήμερα σημείο αναφοράς τόσο για την παράταξη όσο και για την αντιπολίτευση. Ο νόμος του 2011 από τη μία κατοχύρωνε την προστασία και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, όμως από την άλλη ξεκαθάριζε πως για κάθε αξιόποινη πράξη εντός του πανεπιστημίου «εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία». Η καινούργια διάταξη του υπουργείου Παιδείας θεωρείται καταρχήν θετική από τη Χαριλάου Τρικούπη, καθως βασίζεται στην ίδια συνθήκη διαχωρισμού της ακαδημαϊκής ελευθερίας από τη βία και την ανομία εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Το πρόβλημα. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα που για το Κίνημα Αλλαγής είναι σημαντικό, αλλά δεν αποδίδεται σε πολιτική πρόθεση παρά σε κακή διατύπωση – και αυτό αφορά την τρίτη παράγραφο του άρθρου 3. Εκεί, ο νομοθέτης τονίζει πως «εντός των χώρων των ΑΕΙ οι αρμόδιες Αρχές ασκούν όλες τις κατά νόμο αρμοδιότητές τους συμπεριλαμβανομένης της επέμβασης λόγω τέλεσης αξιόποινων πράξεων».

Αυτή η διατύπωση, θεωρούν στη Χαριλάου Τρικούπη, θα μπορούσε δυνητικά να καταστεί «επικίνδυνη», καθώς ενισχύει ένα καθεστώς αστυνομοκρατίας στα πανεπιστήμια, καταργώντας εκ των πραγμάτων το αυτοδιοίκητο. Γι’ αυτό ζητούν από την κυβέρνηση την αντικατάστασή της. Προτείνουν και οι ίδιοι μια διατύπωση για την τρίτη παράγραφο, κατά την οποία «όταν τελούνται αξιόποινες πράξεις, εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία και εντός των χώρων των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έγκριση οιουδήποτε οργάνου Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος». Επιτρέποντας, δηλαδή, την επέμβαση ύστερα από καταγγελία χωρίς την προϋπόθεση αυτή να γίνεται από τον εκάστοτε πρύτανη. Οσον αφορά τη στάση που θα κρατήσει το Κίνημα Αλλαγής μέσα στη Βουλή, και πάλι χρειάζεται να τηρηθούν λεπτές ισορροπίες. Η λογική συνοψίζεται στη φράση «βελτιώστε το για να πούμε ναι». Από τη μία, δηλαδή, ξεκαθαρίζουν τη θετική τους πρόθεση, θεωρώντας όμως απαραίτητη την αλλαγή στην παράγραφο 3. Γι’ αυτό και, στο συγκεκριμένο, όλα δείχνουν πως θα επιφυλαχθούν στην επιτροπή και θα περιμένουν την ανταπόκριση της κυβέρνησης, έτσι ώστε να κρίνουν τι θα πράξουν στην Ολομέλεια. Ρίχνουν, επί της ουσίας, το μπαλάκι και στην κυβέρνηση.

Ασκήσεις ομοιογένειας. Ο χειρισμός του ασύλου, πάντως, έχει λάβει συγκεκριμένο χαρακτήρα τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη ΝΔ και θεωρείται δύσκολο σημείο για την πανεπιστημιακή κοινότητα. Στην Κεντροαριστερά, πέραν της δικής του ξεχωριστής αξίας, λειτούργησε ως δρόμος ώστε το Κίνημα Αλλαγής να ομογενοποιήσει τη φωνή του – μιας και στην αρχή οι διαφορετικές οπτικές επί του θέματος, που εκφράστηκαν και από το βήμα της Βουλής, είχαν ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση για την κατεύθυνση του ίδιου του κεντροαριστερού φορέα. Αλλά και ως τρόπος να διαφοροποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, που το επόμενο διάστημα θα πράττει με γνώμονα την ηγεμονία στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας.