Φωτογραφίες

Περίεργο πράγμα οι δημόσιοι διαγωνισμοί – οι διαγωνισμοί δηλαδή για τις προμήθειες του Δημοσίου. Εκεί που νομίζεις ότι έχουν κλείσει, ξαφνικά έρχονται οι επόμενοι, πιάνουν τη μελέτη των «γραφών», «τσιμπάνε» κάτι μέσα στην προκήρυξη και σου λένε «στοπ». Το είδαμε πρόσφατα με τον διαγωνισμό για τις νέες ταυτότητες. Αφήνω κατά μέρος το γεγονός ότι ο διαγωνισμός προκηρύχθηκε μέσα στον Απρίλιο – ούτε μήνα σου λέει πριν από τις ευρωεκλογές. Καταπιάνομαι με αυτή καθ’ εαυτή την προκήρυξη, και το «εύρημα» που ανακάλυψαν κάτι τσακάλια που έχει ο πρόεδρος Κυριάκος στη μελέτη διαγωνισμών και συμβάσεων του Δημοσίου που καταρτίστηκαν το τελευταίο διάστημα (το προηγουμενο διάστημα, θα το δουν με τη σειρά του και αυτό – μη βιάζεται κανείς…). Τι βρήκαν τα παλικάρια; Οτι στον διαγωνισμό, που είναι μιας τάξης μεγέθους 500 εκατ. περίπου, ενδιαφέρθηκαν τέσσερις εταιρείες. Από αυτές, οι τρεις αυτομάτως θα έφευγαν με τη μία εκτός παιχνιδιού, διότι μία από τις προδιαγραφές του διαγωνισμου αναφερόταν στις… φωτογραφίες – προσοχή παρακαλώ μη γίνει καμία συσχέτιση με… φωτογραφικό διαγωνισμό. Κατά την προκήρυξη ο μειοδότης που θα αναλάμβανε τη δουλειά, για μία 5ετία θα εξέδιδε τις νέου τύπου ταυτότητες με… ασπρομααυρες φωτογραφίες.
Επαναλαμβάνω, για να γίνει πιο κατανοητό, διότι δεν θέλω να μείνουν κενά σε κανένα: ο μειοδότης ανάδοχος του διαγωνισμού, για τα πέντε πρώτα χρόνια θα εξέδιδε τις νέες ταυτότητες με ασπρόμαυρες φωτογραφίες – όταν σε ολόκληρο τον κόσμο οι νέες ταυτότητες, αυτές που έχουν τσιπάκι με τα εργομετρικά στοιχεία του κατόχου, έχουν έγχρωμη φωτογραφία. Γιατί έγινε αυτό, δεν ξέρω. Υποθέσεις (μπορώ να ) κάνω. Πολλές. Τολμηρές. Θα αναφέρω μόνο την πιο αθώα – ο συντάκτης της προκήρυξης θυμήθηκε τα νιάτα του, τότε που έβγαζαν τις λεγόμενες «εβδομαδιαίες» φωτογραφίες. Τις ασπρόμαυρες…
Αγώνας δρόμου
Από την άλλη βέβαια, εκτός από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες, τα «τσακάλια» του Κυριάκου, τον ενημέρωσαν ότι πλην μερικών απαραίτητων στοιχείων, τα οποία έτσι κι αλλλιώς υπήρχαν και στις παλιές ταυτότητες το περιεχόμενο του τσιπ που θα έφεραν ήταν ελλιπέστατο. Και οπωσδήποτε σε πλήρη αναντιστοιχία με τον σχεδιασμό της νέας κυβέρνησης για την ψηφιακή διακυβέρνηση – για παράδειγμα θέλει με τη νέα ταυτότητα, ο κάτοχος να έχει πλήρη προσβαση σε ό,τι αφορά τη σχέση του με το Δημόσιο, από ΑΜΚΑ, φορολογικό μητρώο, και TAXIS, μέχρι ληξιαρχεία και τον παπά της ενορίας στην οποία ο άλλος παντρεύτηκε ή βάφτισε το παιδί του. Σε τελικό στάδιο, μέχρι και στις τραπεζικές συναλλαγές θα μπορεί να χρησιμοποιείται η νέα ταυτότητα – πάντα κατά τον σχεδιασμό που έχει στα κιτάπια της η κυβέρνηση.
Αν ρωτάτε τώρα πότε θα ολοκληρωθεί ο νέος διαγωνισμός, ενημερώνω άμεσα ότι υπάρχει πίεση από πλευράς Ηνωμένων Πολιτειών, να ολοκληρωθεί άμεσα η διαδικασία, για να ξεκινήσει η έκδοση. Εχουν συνδέσει το θέμα με τη βίζα προς τις ΗΠΑ και είναι ανυποχώρητοι ως προς αυτό. Και όπως είναι γνωστό με τους Αμερικάνους δεν παίζεις σε κάτι τέτοια…
Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για την ολοκληρωση του νέου διαγωνισμού; Ως το τέλος του χρόνου, πληροφορήθηκα εγκύρως. Τρέχουν να προλάβουν, διότι μ’ αυτά και μ’ εκείνα, μπαίνουμε στον Αύγουστο και ουσιαστικά απομένει ένα 5μηνο ως το τέλος της χρονιάς…
Φάκελοι
Ενα σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζει ο πρόεδρος Κυριάκος, και δέχεται εισηγήσεις από διάφορες πλευρές για το πώς θα το διαχειριστεί. Θα προσπαθήσω να το περιγράψω όσο πιο απλά γίνεται, διότι δεν θέλω να μπερδευτεί κανείς εν προκειμένω: στη διάρκεια της 4ετούς και κάτι μήνες διακυβέρνησης της στα όρια της (πολιτικής) ανωμαλίας σύμπραξης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του Αλέξη του «άχαστου», δημιουργήθηκαν διαχειριστικά, θα τα ονομάσω, «ζητήματα» τα οποία έφεραν επαξίως την ταμπέλα του «σκανδάλου» και την πήγαν βόλτα στο πανελλήνιο να έχει να συζητάει στους ανά την επικράτεια καφενέδες!
Με τις υποθέσεις αυτές τι κάνεις; είναι το πρόβλημα του προέδρου Κυριάκου. Τις στέλνεις όπως είναι πακέτο στον εισαγγελέα και έχει κι αυτός να πορεύεται με τη σειρά του ή τις στέλνεις σταδιακά; Αν τις στείλεις όλες στον εισαγγελέα τώρα, θα χεις τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα απέναντι να κρώζουν ότι τους εκδικείσαι, ότι είσαι ρεβανσιστής, ότι προσπαθείς να τους εξοντώσεις πολιτικά και ηθικά, ότι… ότι…
Εδώ με τον Πολάκη που ήταν σκαστή περίπτωση, και πάλι σηκώθηκαν κάτι φωνές – πλην του ίδιου που δεν ήθελε να δικαστεί ως… απλός πολίτης – περί ρεβανσισμού.
Αν τις στείλεις μία μία, πάλι τίθεται θέμα, ποια στέλνεις, ποια κρατάς, με ποιο κριτήριο κ.λπ.
Και όπως μου έλεγε και ένα κυβερνητικό στέλεχος, ο πρόεδρος Κυριάκος, που έζησε μικρός την υπόθεση της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη τον πατέρα του, και ξέρει επίσης πόσο αυτό του κόστισε πολιτικά, είναι εξ αυτής της ιστορίας, διπλά και τριπλά προβληματισμένος.
Τι λέω εγώ;
Φάκελοι II
Τι να πω κι εγώ ρε παιδιά. Εχω ακούσει ότι η ΝουΔου είχε συγκροτήσει 16 φακέλους στη διάρκεια της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ. Πού βρίσκονται αυτοί οι φάκελοι δεν ξέρω, και προφανώς δεν είναι και δική μου δουλειά να προβληματιστώ τι έχουν γίνει. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ανεξάρτητα από τους φακέλους και την τύχη τους, και πώς θα επιλέξει να χειριστεί το πράγμα η κυβέρνηση υπάρχει ένα ζήτημα και είναι κατά τη γνώμη μου εξαιρετικά σημαντικό: οι σταλινικές πρακτικές που χαρακτήρισαν τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είχαν ως εργαλείο τους ελεγκτικούς, και άλλους, μηχανισμούς του κράτους. Κυβέρνησαν με τον φόβο και με λογικές καθεστώτος. Ποιος μπορει να ξεχάσει ότι κάποια στιγμή με τις διάφορες λίστες έφτασε να είναι υπόδικη η μισή Ελλάδα; Ποιος μπορεί να παραγνωρίσει τους εκβιασμούς, τις απειλές, τους εκφοβισμούς, τις μαζικές δολοφονίες χαρακτήρων που πραγματοποιήθηκαν με μοναδικό εργαλείο, μηχανισμους που διαθέτει η πολιτεία, και στόχο τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης;
Αυτό είναι ένα εγκλημα που δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητο, πρόεδρε Κυριάκο…
Ματιασμένος
Τον ματιάσανε τον Καμμένο αναχωρητή της πολιτικής για το καινούργιο σκάφος που απέκτησε προκειμένου να απαλύνει τον πόνο του που ο ελληνικος λαός δεν εκτίμησε όσο έπρεπε την προσφορά του στο έθνος και τον κατέστησε απόμαχο της πολιτικής ζωής. Το σκάφος υπέστη ζημία σοβαρή πληροφορούμαι, και δεν μπορεί πλέον να οργώνει τις ελληνικές θάλασσες, όπως αρχικά έκανε με το που το παρέλαβε.
Ως εκ τούτου, έφτιαξε βαλίτσες και αναζήτησε καταφυγή στο σπίιτι της πεθεράς του στην Ικαρία, για να σκοτώσει την απογοήτευσή του για το κακό που τον βρήκε.
Κρίμα ρε γαμώτο. Στενοχωριέμαι…













