Φίλοι

Μια βασική προϋπόθεση για να είμαστε καλοί φίλοι είναι να κάνουμε καλούς λογαριασμούς. Και στη δημοκρατία τους καλύτερους λογαριασμούς τους διασφαλίζει το κράτος δικαίου.

Παράδειγμα πρώτο. Ο εισαγγελέας ζητάει την άρση της ασυλίας του Πολάκη επειδή μαγνητοφωνούσε παράνομα τον Στουρνάρα κι επειδή κάποιος άλλος πολίτης τον έχει μηνύσει για συκοφαντία.

Κανένα πρόβλημα. Θα αρθεί η βουλευτική ασυλία του πρώην υπουργού, θα πάει στον εισαγγελέα και μετά στο ακροατήριο να εξηγήσει τι ακριβώς συνέβη στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Το καλαμπούρι που υποστήριξαν ο Πολάκης κι ο Τζανακόπουλος ότι (δήθεν) αφορούν «ζητήματα που σχετίζονται με την υπουργική ιδιότητα» είναι φυσικά μόνο για ηλιθίους ή για αγρίους.

Πού ξανακούστηκε ότι η ιδιότητα του υπουργού περιλαμβάνει την παράνομη ηχογράφηση τηλεφωνικών συνομιλιών και τη συκοφαντία ενός ανθρώπου;

«Να τα πούμε όλα!» φωνάζει τώρα ο Πολάκης. Καμία αντίρρηση. Οι δικαστικές αίθουσες άλλωστε είναι γεμάτες από εξομολογήσεις.

Παράδειγμα δεύτερο. Ενας από τους μάρτυρες της υπόθεσης Novartis καταθέτει πρόσφατα στον εισαγγελέα ότι κατά την πρώτη κατάθεσή του υπέστη πιέσεις από τη γενική επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης – τη φίλη της μαμάς του Τζανακόπουλου!

Τον πίεζε να καταθέσει κατά πολιτικών προσώπων και να χαρακτηριστεί μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος. Ο μάρτυρας υποστηρίζει επίσης ότι αλλοίωσαν την κατάθεσή του κι έγραψαν άλλα από εκείνα που είπε.

Φυσικά δεν ξέρω ποιος έχει δίκιο. Ο μάρτυρας ή η φίλη της κυρίας Τζανακοπούλου; Αλλά δεν πρέπει κάποιος να ερευνήσει ποιος έχει δίκιο;

Παράδειγμα τρίτο. Εχει καταγγελθεί από την τότε αντιπολίτευση, από γνωστούς δικαστικούς και από τον Τύπο η ύπαρξη παραδικαστικού κυκλώματος επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Αναφέρθηκε πιο συγκεκριμένα ότι επικεφαλής ήταν ένας υπουργός, ο επονομαζόμενος και «Ρασπούτιν», ο οποίος δρούσε από κοινού με κάποιους άλλους πολιτικούς, δύο (;) εκδότες και μερικούς δημοσιογράφους.

Πέραν των άλλων, το κύκλωμα διασφάλιζε ασυλία ή ακαταδίωκτο στους συνεργάτες του. Κοινώς «πάγωνε» διάφορες υποθέσεις (ποινικές και αστικές) των εκδοτών και των δημοσιογράφων που το αποτελούσαν ώστε να μη φτάνουν στο ακροατήριο.

Αυτό ονομάζεται παρακώλυση δικαιοσύνης και αποτελεί αξιόποινη πράξη.

Είναι προφανές ότι η διάλυση του παραδικαστικού κυκλώματος και η παραδειγματική τιμωρία όσων το συγκρότησαν αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση αποκατάστασης του κράτους δικαίου.

Οι καλοί λογαριασμοί όμως επιβάλλουν να «ξεπαγώσουν» και οι υποθέσεις των προαναφερθέντων που αράχνιαζαν στα συρτάρια – είναι πολλές… Ωστε να αφεθεί η Δικαιοσύνη απερίσπαστη να κάνει τη δουλειά της.

Καταρχήν επειδή έτσι δουλεύουν οι δημοκρατίες.

Κι επειδή αν θέλουμε να είμαστε καλοί φίλοι, πρέπει πρώτα να φροντίσουμε τους καλούς λογαριασμούς.