Κοστούμι{CR}

Ο Παύλος Πολάκης είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός κλασικού ανθρωπότυπου που σε μικρές ή μεγάλες ποσότητες κατοικεί εντός πολλών σύγχρονων Ελλήνων. Σουλατσάρει στα ορεινά του θυμικού, βρίζει, «στολίζει», «νοικοκυρεύει» και ενδύεται την πραγματικότητα ως ένα κοστούμι ντουμπλ φας. Που φοριέται, δηλαδή, και από τις δύο πλευρές.
Καταπατά τον νόμο όποτε γουστάρει και τον επικαλείται όταν τον βολεύει. Αναγνωρίζει την αναπηρία μόνο στους «δικούς» του και τη χλευάζει στους «απέναντι». Υπεραμύνεται της «μαγκιάς» του να κρατά, ως δήμαρχος, διπλά βιβλία και καταγγέλλει λογιστικές ατασθαλίες άλλων. Στοχοποιεί και φωνάζει ότι τον στοχοποιούν. Απειλεί και θεωρεί ότι απειλείται. Διεκδικεί το δικαίωμα στην αψάδα ενός αθυρόστομου, καθημερινού Σφακιανού όταν παίρνει φόρα και καταφεύγει στο επίσημο ένδυμα της εξουσίας όταν επιβάλλεται να φρενάρει. Το «κοστούμι» του κυρίου Πολάκη απέξω είναι υπουργικό και από μέσα φοριέται ως βράκα και μεϊντάνι. Με απαραίτητο αξεσουάρ την κατσούνα.
Αυτή η επιμέρους ταύτιση με απωθημένα και ορμέφυτα ήταν η αιτία που, στις πρόσφατες εκλογές, πήρε την έδρα του ΣΥΡΙΖΑ, στην Περιφέρεια των Χανίων, από τον μετριοπαθή Γιώργο Σταθάκη. Ο λόγος που το κόμμα του, εμμέσως πλην σαφώς, στήριξε το «δόγμα Πολάκη» περί φυλάκισης αντιπάλων ως προϋπόθεση διατήρησης της εξουσίας. Ή βρήκε επίσημους χειροκροτητές, με μουσική υπόκρουση εννέα όγδοα, όπως ο Σταμάτης Κραουνάκης. Αν δεν έχουμε λίγο Πολάκη μέσα μας, έχουμε κάπου γύρω μας.
Στο χωριό μου λένε κάτι απόλυτα περιγραφικό για ανθρώπους σαν τον πρώην αναπληρωτή υπουργό Υγείας. «Κάνε με τρελό να με φοβάται ο κόσμος». Νομίζω μάλιστα ότι και οι ίδιοι κρυφοκαμαρώνουν όταν το ακούνε, ακόμη και όταν λέγεται επιτιμητικά. Είναι ένα είδος ασυλίας που παρέχει ο τσαμπουκάς (και ξέρουμε πού οδηγούν αυτές οι συμβάσεις, αλλά δεν έχει σχέση με το θέμα μας). Στην περίπτωση του Παύλου Πολάκη ένα είδος ασυλίας εκπορευόταν και από την υπουργική και τη βουλευτική του ιδιότητα. Μόνο που ο υπουργός και ο βουλευτής, τη σφακιανή ή την οιασδήποτε προέλευσης αψάδα τους οφείλουν να την κρεμάσουν, μαζί με την κατσούνα ή τη μαγκούρα τους, στο πορτμαντό έξω από το γραφείο τους. Ο πρώην υπουργός την έβαλε μέσα μαζί με τα κοψίδια και τα καρτούτσα που γέμιζαν κάθε τόσο το υπουργικό τραπέζι. Και την επένδυσε σε θάψιμο τρία μέτρα κάτω από τη γη, σε παλικαρισμούς, σε παραληρηματικές υβριστικές αναρτήσεις, σε ηχογραφήσεις τηλεφωνημάτων.
Τα παραπάνω δεν συνάδουν με την υπουργική ιδιότητα. Συγχρόνως όμως δεν συνάδει με την αψάδα και την επικαλούμενη λεβεντιά το κρυφτό πίσω από τα φουστάνια της εξουσίας. Ούτε η διαμαρτυρία ότι θέλουν να τον δικάσουν ως απλό πολίτη. Και επειδή λέγαμε για κοστούμια, πολύ φοβάμαι ότι ο κύριος Πολάκης έχει, προς το παρόν, σοβαρό πρόβλημα με την γκαρνταρόμπα του.













