Πονάει στη μέση!

Θα μπορούσε κάποιος να αναφωνήσει «μα, γιατί τέτοια ατυχία»! ‘Η πάλι, να σκεφτεί τις συμπτώσεις που συχνά-πυκνά φέρνουν τον ΠΑΟΚ αντιμέτωπο με τον Αγιαξ. Δηλαδή, ένα όνομα ηχηρό και μια φανέλα βαριά, που ώρες ώρες αισθάνεσαι δέος μόνο και μόνο που την αντικρίζεις.

Ωστόσο, οι νουνεχείς θα πρέπει να συμφωνήσουν πως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Οχι, δεν πρέπει να φέρουν στον νου τις πρόσφατες αναμετρήσεις και το ενδεχόμενο να ήταν ο ΠΑΟΚ στο γκρουπ των ισχυρών στην χθεσινή κλήρωση των Κυπέλλων Ευρώπης. Το… κακό αρχίζει χρόνια πριν. Οταν στην Τούμπα απέτυχαν να αποκλείσουν κάποια Εστερσουντ και όταν την προηγούμενη σεζόν με τον δρόμο ανοιχτό μπροστά τους, έμειναν πίσω από μέτριους σε δυνατότητες αντιπάλους. Οταν στον όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ έρχεται μόνο μία νίκη και το σερί είναι αρνητικό, τότε οι βαθμοί μπαίνουν με το σταγονόμετρο στο σακούλι. Αποτέλεσμα; Η πορεία μιας ομάδας με βλέψεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα, φαίνεται το επόμενο καλοκαίρι. Στην κληρωτίδα! Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, ήταν ανίσχυρος και του έπεσε ένας όντως δυνατός αντίπαλος. Τι άλλο είναι μια ομάδα που έφτασε τόσο ψηλά στο προηγούμενο Τσάμπιονς Λιγκ; Εδώ υπάρχει ατυχία. Γιατί ο Αγιαξ συγκαταλέγεται στα πιο δυνατά χαρτιά που μπορούσαν να τραβήξουν στον ΠΑΟΚ. Αλλά τα υπόλοιπα, είναι εντελώς συζητήσιμα.

Οπως μπόλικη κουβέντα χρειάζεται να γίνει και για το πώς θα αναπληρωθούν κάποια κενά. Ειδικά στη μεσαία γραμμή, εκεί που υπάρχει θέμα για τον ΠΑΟΚ και ας μην το ομολογούν όλοι. Αυτό που εύκολα διαπιστώνεται είναι πως ο Ελ Καντουρί παίρνει χρόνο συμμετοχής στα χαφ κι ας μην είναι κλασικός μέσος, ενώ ξαναβλέπουμε με τη φανέλα του ΠΑΟΚ τον Κάτσε, ένα παιδί που έως πέρυσι δεν υπολογιζόταν και δινόταν δανεικός. Αρα; Τα κενά των Σάκχοφ, Κάνιας, Μαουρίσιο και Ολιβέιρα είναι υπαρκτά και μένει στον Αμπελ Φερέιρα να τα καλύψει. Ο άνθρωπος δεν είναι μάγος – το έχει ομολογήσει και ο ίδιος! Απαιτείται ενίσχυση σε κομβικές θέσεις της ενδεκάδας. Ο ΠΑΟΚ στηριζόταν στη ραχοκοκαλιά του. Ουδείς μπορεί να υποστηρίξει ότι του λείπει το βάθος. Διέθετε, όμως, ομοιογένεια. Θαυμαστή. Τη ζήλευαν όλοι. Ηταν μια συμπαγής ομάδας και σαφέστατα δυσκολοκατάβλητη. Κάτι αντίστοιχο θέλει να φτιάξει και τώρα ο πορτογάλος προπονητής, αν και δεν ακολουθεί την πεπατημένη του Λουτσέσκου. Υστερα από χρόνια όμως λείπουν κάποιοι παίκτες πρώτης γραμμής και μένει να φανεί αν σε αυτό το πρώτο κομμάτι της σεζόν έχουν αναπληρωθεί. Γιατί οι προσεχείς εβδομάδες έχουν μεγάλο νόημα αναφορικά με το πώς θα κυλήσει η σεζόν…