Πώς οι πυροσβέστες έσωσαν{CR}την Παναγία των Παρισίων{CR}

Ο καθεδρικός ναός της Παναγίας των Παρισιών έφτασε πολύ πιο κοντά στο να καταρρεύσει απ’ όσο γνωρίζουμε, σε εκείνη την πυρκαγιά της 15ης Απριλίου. Ενα λάθος στην επικοινωνία μεταξύ των εργαζομένων στην ασφάλεια, μια μπερδεμένη ειδοποίηση, η έρευνα σε λάθος κτίριο και ο προβληματικός προγραμματισμός επέτρεψαν στη φωτιά να ξεφύγει από τον έλεγχο. Η ενδελεχής έρευνα των «New York Times» αποκαλύπτει πως το κτίριο του εμβληματικού ναού στέκεται ακόμη όρθιο μόνο και μόνο επειδή οι πυροσβέστες αποφάσισαν να ρισκάρουν τα πάντα. Εκείνοι ήταν που, με κίνδυνο της ζωής τους, μπήκαν μέσα στον βόρειο πύργο προκειμένου να τον προστατεύσουν από τις φλόγες ενώ κινδύνευε να καταρρεύσει από στιγμή σε στιγμή. Ηταν εκείνη η αποφασιστική κίνηση που έσωσε τον σκελετό του κτιρίου.

Δημοσιογράφοι της έγκριτης αμερικανικής εφημερίδας έκαναν δεκάδες συνεντεύξεις και εξέτασαν εκατοντάδες ντοκουμέντα προκειμένου να κατανοήσουν τι ακριβώς έγινε εκείνο το απόγευμα. Το πρώτο λάθος κινδύνευσε να είναι το μοιραίο. Ο υπάλληλος που πήρε το σήμα της φωτιάς από τον ανιχνευτή καπνού ήταν μόλις τρεις μέρες στη δουλειά. Εκείνη την ώρα στην εκκλησία ήταν σε εξέλιξη λειτουργία. Πήγαινε να ψάξεις για φωτιά, είπαν στον φρουρό. Πήγε και δεν είδε κάτι. Χρειάστηκε να περάσουν 30 λεπτά προτού εντοπισθεί το λάθος. Ο φρουρός είχε πάει στο λάθος κτίριο. Η φωτιά ήταν στη σοφίτα του ναού, ενώ εκείνος είχε πάει στη σοφίτα ενός διπλανού κτιρίου, όπου βρισκόταν το οστεοφυλάκιο. Αντί να καλέσει την πυροσβεστική ο άνδρας της ασφάλειας πήρε τηλέφωνο το αφεντικό του, αλλά εκείνος δεν απάντησε. Οταν τελικά πήρε τηλέφωνο, ξεκαθαρίστηκε το λάθος. Οταν πια ο φρουρός ανέβαινε τα 300 σκαλιά προς τη σοφίτα η φωτιά είχε ξεφύγει από τον έλεγχο.

Η έρευνα στα αρχεία έδειξε πως χρειάστηκαν έξι χρόνια, δεκάδες ειδικοί και χιλιάδες σελίδες για να εγκατασταθεί το σύστημα πυρόσβεσης στον ναό. Με περισσότερους από 160 αισθητήρες και χειροκίνητους συναγερμούς μπορούσε να εντοπίσει και τον παραμικρό καπνό και να σημάνει συναγερμό. Ομως δεν διέθετε τίποτα για να εμποδίσει την εξάπλωση της φωτιάς. Δεν υπήρχαν ούτε ψεκαστήρες ούτε τοίχοι ανθεκτικοί στη φωτιά. Ακόμη και το μήνυμα του συναγερμού ήταν δυσνόητο. Εκείνες οι 4 ώρες άλλαξαν το Παρίσι. Η πρώτη ώρα καθορίστηκε από το αρχικό, κρίσιμο λάθος: την αποτυχία να εντοπισθεί η ακριβής τοποθεσία της φωτιάς. Η δεύτερη ώρα χαρακτηρίστηκε από μια αίσθηση ανημπόριας. Καθώς οι Παριζιάνοι έσπευσαν στην περιοχή, τα κύμα του σοκ και της στενοχώριας για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπητά κτίρια στον κόσμο μεταδόθηκε σε όλο τον πλανήτη, οξυμένο μέσα από τα social media. Το ότι η Notre Dame στέκεται ακόμα όρθια οφείλεται απολύτως, καταλήγει η έρευνα, στο τεράστιο ρίσκο που πήραν οι πυροσβέστες την τρίτη και την τέταρτη ώρα.

Ο αριθμός των πυροσβεστών που έσπευσαν στο σημείο ξεπέρασε τους 500. Κάποιοι εξ αυτών ανέβηκαν τα σκαλιά, όμως η ένταση της φωτιάς ήταν τόση που αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Τελικά, μια μικρή ομάδα αποφάσισε να πάει μέσα στις φλόγες, ως μια τελευταία, απεγνωσμένη προσπάθεια να σωθεί ο καθεδρικός ναός. «Υπήρχε η αίσθηση ότι ήταν κάτι σημαντικότερο από τη ζωή εκείνο που διακυβευόταν και ότι η Notre Dame θα μπορούσε να χαθεί» λέει η Αριελ Βέιλ, δήμαρχος του 4ου Διαμερίσματος της πόλης, όπου βρίσκεται η Παναγία των Παρισίων.